Ignacy Potocki herbu Pilawa Złota (ur. 30 maja 1906 w Rymanowie, zm. 8 listopada 1994 w Warszawie) – hrabia, jeden ze spadkobierców Zakładu Zdrojowego w Rymanowie, działacz społeczny, dr. inż. balneolog.

Życiorys Syn Jana Nepomucena Potockiego z Rymanowa Zdroju (1867–1942) i Marii Heleny Szajer (1879–1969). Ożeniony 15 maja 1930 w Belgii z Mat Any Jane O’Dell (1910–1932), mieli syna Jerzego (1932–1966). Powtórnie ożeniony 19 grudnia 1933 z Anną Marią Mycielską (1904–1993), mieli dwoje dzieci Marię (ur. 1935) i Władysława (ur. 1940).

Ukończył gimnazjum realne w Krakowie. Studiował w École Technique w Liège w Belgii oraz później w Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. W tej uczelni w 1972 doktoryzował się na podstawie pracy Wpływ geologicznego poszukiwania i dokumentowania zasobów wód mineralnych na programowanie sieci uzdrowisk w Polsce. Jak wskazują jego współpracownicy i wychowankowie jego wiedza obejmowała również zagadnienia medyczne, klimatyczne oraz odnoszące się do organizacji i ekonomii uzdrowisk. W czasie II wojny światowej działał w Związku Walki Zbrojnej AK. Przyjął wówczas pseudonim Jan Zakrzewski. Zasłynął ze zorganizowania ucieczki 92 żołnierzy francuskich z obozu w Zwierzyńcu. W tym czasie opracował też książkę Zarys współczesnego zdrojownictwa w Polsce.

Karierę zawodową rozpoczął w Laboratorium Źródlanym w Szczawnie-Zdroju, które przekształciło się następnie w jedyną wówczas placówkę naukową uzdrowisk polskich: Zakład Techniki i Geologii Uzdrowiskowej. Przyczynił się istotnie do tej transformacji. Jednym z ważniejszych osiągnięć Potockiego było doprowadzenie do badania faz eksploatacji wód leczniczych, które można porównać do dzisiejszych badań HACCP. Jego zasługą jest zainicjowanie opracowania dla każdego z uzdrowisk dokumentacji hydrologicznej zasobów wód leczniczych, co dało podstawę do stworzenia sieci Uzdrowiskowych Zakładów Górniczych.

Był inicjatorem międzynarodowej współpracy resortu zdrowia w zakresie uzdrowisk (odbywało się to w ramach Międzynarodowej Federacji Uzdrowisk i Klimatyki – FITEC w Zurychu). Potocki był przedstawicielem Polski w FITEC. Był też ekspertem ONZ ds. balneologii, w ramach współpracy z tą organizacją przebywał kilka miesięcy w Indiach. Był autorem prac naukowych na tematy związane z balneotechniką oraz uzdrowiskowe. Duszniki-Zdrój zawdzięczają też jego inicjatywie Międzynarodowe Festiwale Chopinowskie. W Szczawnie-Zdroju nazwano jego imieniem ulicę, przy której mieszkał.

Zmarł 8 listopada 1994 w Warszawie. Został pochowany na cmentarzu w Rymanowie.

Odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Medal Wojciecha Oczki Złota Odznaka „Zasłużony dla Uzdrowisk Polskich” Odznaka honorowa „Zasłużony dla polskiej geologii” Złota Odznaka NOT

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne Wielka genealogia dr Minakowskiego, Potomkowie Sejmu Wielkiego – Ignacy hr. Potocki ze Złotego Potoka h. Pilawa (Złota) (ID: dw.59434)

Kategoria:Polscy ziemianie Ignacy Kategoria:Urodzeni w 1906 Kategoria:Zmarli w 1994 Kategoria:Ludzie urodzeni w Rymanowie Kategoria:Ludzie związani z Rymanowem-Zdrojem Kategoria:Ludzie związani ze Szczawnem-Zdrojem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni odznaką honorową „Zasłużony dla polskiej geologii”