Đạo Huệ (zm. 1173) – wietnamski mistrz thiền ze szkoły vô ngôn thông.
Życiorys Pochodził z Như Nguyệt w Châ Huệ. Jego nazwisko rodzinne to Âu.
W wieku dwudziestu pięciu lat został mnichem u mistrza Thônga Biệna z klasztoru Phổ Ninh. Po otrzymaniu przekazu Dharmy zamieszkał w klasztorze Quang Minh na górze Thiên Phúc w Tiên Du. Studiował teksty Vinai oraz poświęcił się praktyce medytacji. W tym okresie przez sześć lat w ogóle się nie położył. Opanował także głęboko trójkontemplacyjne samadhi. Dzień i noc śpiewał także sutry. Jego uczniowie byli liczeni w tysiącachCuong Tu Nguyen. Zen in Medieval Vietnam. A Study and Translation of the 'Thiền Uyển Tập Anh'. Str. 134.
W 1161 r. cesarska konkubina zachorowała. Cesarz Lý Anh Tông (pan. 1138–1175) wysłał posłańca do mistrza, aby ten przybył do stolicy i wyleczył jej chorobę. Gdy przybył do pałacu i stanął w drzwiach konkubina natychmiast wyzdrowiała. Wdzięczny cesarz umieścił mistrza w świątyni Báo Thiên. Ludzie - zarówno mnisi jak i urzędnicy dworscy - tłoczyli się, aby dostać się na audiencję. Đạo Huệ pozostał w tej świątyni i nauczał oraz nawracał ludzi. Spadkobiercy jego Dharmy stworzyli bardzo dobrze rozwiniętą szkołę.
Pierwszego dnia ósmego miesiąca w dziesiątym roku, ât ḥợi, okresu Chính Long Bảo Ứng, czyli w 1172 r. Đạo Huệ poczuł się chory. Powiedział: "Wzrasta nieporządek, gdzie on powstaje?" Następnie wygłosił wiersz: Ziemia, woda, ogień, przestrzeń i świadomość Są wszystkie pierwotnie puste. Tak jak chmury zbierają się i rozpraszają, A jednak Budda-słońce świeci nieprzerwanie. oraz: Forma ciała i tajemnicza istotaDharmakaya Nie są ani zjednoczone, ani rozdzielone. Jeśli ktoś rozróżnia, [Jest to] jak kwiat w piecuCuong Tu Nguyen. Zen in Medieval Vietnam. A Study and Translation of the 'Thiền Uyển Tập Anh'. Str. 135. Tej nocy zmarł spokojnie. Jego ciało zostało skremowane w jego rodzinnym dystrykcie. W klasztorze Bảo Khâm na gorze Tiên Du wybudowano stupę, w której umieszczono relikwie.
Linia przekazu Dharmy zen Pierwsza liczba oznacza liczbę pokoleń mistrzów od 1 Patriarchy indyjskiego Mahakaśjapy.
Druga liczba oznacza liczbę pokoleń od 28/1 Bodhidharmy, 28 Patriarchy Indii i 1 Patriarchy Chin.
Trzecia liczba oznacza początek nowej linii przekazu w danym kraju. 33/6. Huineng (638-713) 34/7. Nanyue Huairang (677-744) szkoła hongzhou 35/8. Mazu Daoyi (707-788) 36/9. Baizhang Huaihai (720-814) 37/10/1. Vô Ngôn Thông (759-826) Wietnam - szkoła vô ngôn thông 38/11/2. Cảm Thành (zm. 860) 39/12/3. Thiện Hội (zm. 900) 40/13/4. Vân Phong (zm. 956) 41/14/5. Khuông Việt (933-1011) 42/15/6. Đa Bảo (zm. po 1028) 43/16/7. Định Hương (zm. 1051) 44/17/8. Viên Chiếu (999-1090) 45/18/9. Thông Biện (zm. 1134) 46/19/10. Biện Tâi (bd) 46/19/10. Đạo Huệ (zm. 1173) 47/20/11. Tịnh Lực (1112–1175) 47/20/11. Trí Bảo (zm. 1190) 47/20/11. Trường Nguyên (1110–1165) 47/20/11. Minh Trí (zm. 1196) 48/21/12. Quảng Nghiêm (1122–1190 49/22/13. Thường Chiếu (zm. 1203) 50/23/14. Thông Thiền (zm. 1228) laik 51/24/15. Tức Lự (bd) 52/25/16. Ứng Vương (bd) laik 50/23/14. Thần Nghi (zm. 1216) 51/24/15.. Ẩn Không (bd) 47/20/11. Tín Học (zm. 1190) 47/20/11. Tịnh Không (1091–1170) 47/20/11. Dại Xả (1120–1180) 44/17/8. Cứu Chỉ 44/17/8. Bảo Tính (zm. 1034) 44/17/8. Minh Tâm (zm. 1034) 43/16/7. Thiền Lão 44/17/8. Quảng Trí 45/18/9. Mãn Giác (1052–1096) 46/19/10. Bổn Tịnh (1100–1176) 45/18/9. Ngộ Ấn (1020–1088)
Przypisy
Bibliografia Cuong Tu Nguyen. Zen in Medieval Vietnam. A Study and Translation of the 'Thiền Uyển Tập Anh'. University of Hawai'i Press, Honolulu. 1997. Str. 481.
Kategoria:Mistrzowie thiền Kategoria:Zmarli w 1173