Ukraińskie Komitety Pomocy (, UDK) – terenowe organy Ukraińskiego Komitetu Centralnego, działające w Generalnym Gubernatorstwie w latach 1941–1944.
Podlegały one niemieckim starostom powiatowym. Ich zadaniem była organizacja w terenie ukraińskiego szkolnictwa, ochrona praw ukraińskiej ludności, oraz socjalne zabezpieczenie najuboższych. Część komitetów działała nieformalnie już wcześniej, niektóre od jesieni 1939.
Wiosną 1941 istniało 26 UDK, i ich 33 rejonowe delegatury.
Organizacja UDK Dystrykt lubelski W dystrykcie lubelskim wiosną 1940 powstało 8 Ukraińskich Komitetów Pomocy oraz 12 ich delegatur. UKP w Białej Podlaskiej (przewodniczący: Iwan Pasternak (od jesieni 1939), Bohdan Hlibowecki) delegatura Janów Podlaski delegatura Terespol delegatura Wisznice UKP w Biłgoraju (przewodniczący: Teodor Mychajliwski) delegatura Tarnogród (od marca 1942 r. siedziba komitetu przeniesiona z Biłgoraja, przewodniczący Ołeh Kułyniak) UKP w Chełmie (przewodniczący: Antin Pawliuk, Mykoła Mostowycz, Swiatosław Szramczenko) delegatura Włodawa UKP w Hrubieszowie (przewodniczący: Josyp Kołodnycki) delegatura Bełz delegatura Waręż UKP w Krasnymstawie UKP w Lublinie (przewodniczący: Wołodymyr Tymciurak, Lonhyn Hołejko (od marca 1942) delegatura Janów Lubelski delegatura Puławy UKP w Radzyniu Podlaskim delegatura Lubartów UKP w Zamościu delegatura Cieszanów delegatura Tomaszów Lubelski
Stanowisko doradcy ds. ukraińskich przy gubernatorze dystryktu lubelskiego powierzono Wołodymyrowi Tymciurakowi.
Bibliografia Енциклопедія українознавства, tom 9, s. 3441-3446, Lwów 2000,
Kategoria:Ukraińcy w Generalnym Gubernatorstwie