thumb|240px|Ratyzbona: główne wejście do kościoła św. Jakuba (niem. Schottenkirche St. Jakob).
Marian Szkot, również Marian z Ratyzbony (ur. w XI w. w Donegalu, zm. ok. 1088 w Ratyzbonie) – irlandzkiIrlandię nazywano wówczas „Szkocją”, stąd jego przydomek. benedyktyn (OSB), opat i rekluz, znakomity kopista tekstów patrystycznych, błogosławiony Kościoła katolickiego.
Żywot Żywot błogosławionego Mariana został opisany w powstałym około 1185 roku utworze hagiograficznym Vita Mariani oraz późniejszym traktacie Libellus de fundacione ecclesie Consecrati Petri.
Jego irlandzkie imię brzmiało Muricherdach (Muiredach) mac Robertaig, co zlatynizowano jako Marian. Pochodził z Donegalu, nieznana jest jednak dokładna data jego urodzenia. Około 1067/1068 roku opuścił Irlandię i wraz z dwoma towarzyszami wyruszył na pielgrzymkę do Rzymu. Nie powrócił już nigdy do ojczyzny, osiadając w Królestwie Niemieckim. Najpierw przez rok przebywał w klasztorze na górze św. Michała w Bambergu, gdzie wstąpił do zakonu benedyktynów. Następnie udał się do Ratyzbony (niem. Regensburg), gdzie osiadł na stałe jako rekluz. Założył w mieście szkocki (irlandzki) klasztor pod wezwaniem Poświęcenia Świętego Piotra (Weih-St-Peter ), którego został pierwszym opatem, i opactwo Św. Jakuba (St. Jacob).
Zmarł około 1083 lub 1086 albo w 1088 roku. Został pochowany w opactwie St. Jakob.
Manuskrypty Zasłynął jako skryba; zachowały się dwa manuskrypty jego autorstwa. Pierwszy, liczący 160 kart, przechowywany jest w Austriackiej Bibliotece Narodowej w Wiedniu (nr Lat. 1247). Zawiera tekst listów św. Pawła według przekładu Wulgaty, wraz z apokryficznym listem do Laodycejczyków i bogatymi glosami marginalnymi oraz interlinearnymi z pism ojców Kościoła i niektórych innych pisarzy, m.in. Pelagiusza. Część glos została zapisana w języku irlandzkim, m.in. nota końcowa z podpisem autora i datą sporządzenia rękopisu (1079). Drugi z manuskryptów został po sekularyzacji konwentu ratyzbońskiego zabrany przez jednego z zakonników do Szkocji, gdzie przechowywany jest obecnie w klasztorze benedyktyńskim w Fort Augustus koło Inverness. Na 141 składających się na niego kart 122 zostało zapisane przez Mariana. Również w tym kodeksie część glos pisana jest w języku irlandzkim.
Kult Po śmierci Marian został uznany za błogosławionego, chociaż niektóre źródła przedstawiają go jako świętegoW ówczesnych czasach nie było jasnych kryteriów rozróżniania świętych od błogosławionych.. Jego relikwie znajdują się w kościele św. Jakuba (opactwo St. Jacob) w Ratyzbonie.
Wspomnienie liturgiczne bł. Mariana przypada 17 kwietnia lub 4 lipca, a według ustaleń bollandystów 9 lutego; w Ratyzbonie obchodzone jest 16 lutego. Można również spotkać dzień 24 lipca.
Zobacz też kult świętych wstawiennictwo świętych
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Mariani Scoti, poetae, mathematici, philosophi et theologi eximii, monachi Fuldensis, Historici Probatissimi: Chronica: ad Euangelii ueritatem... w bibliotece Polona
Kategoria:Irlandzcy benedyktyni Kategoria:Irlandzcy błogosławieni katoliccy Kategoria:Urodzeni w XI wieku Kategoria:Zmarli w XI wieku