Kielanodon – rodzaj wymarłego ssaka. Jego szczątki znaleziono w górnojurajskich skałach na terenie Portugalii. Był względnie niewielkim członkiem również wymarłego rzędu wieloguzkowców, w obrębie którego umieszcza się go w obrębie podrzędu Plagiaulacida i rodziny Paulchoffatiidae.
Rodzajowi nadano nazwę Kielanodon. Dokonał tego Hahn w 1987. Oznacza ona „ząb Kielan” i honoruje profesor Zofię Kielan-Jaworowską. Hahn wyróżnił w tym rodzaju gatunek Kielanodon hopsoni, znany ze skamielin pochodzących z kimerydzkiej warstwy z Guimarota w Portugalii. Zidentyfikowano go na podstawie trzech szczęk.
Bibliografia Hahn (1987), Neue Beobachtungen zum Schädel- und Gebiss-Bau der Paulchoffatiidae (Multituberculata, Ober-Jura). Paleovertebrata 17 s.155-196. Hahn G & Hahn R (2000), Multituberculates from the Guimarota mine, s.97-107 w: Martin T & Krebs B (red.), Guimarota - A Jurassic Ecosystem, Verlag Dr Friedrich Pfeil, München. Kielan-Jaworowska Z & Hurum JH (2001), Phylogeny and Systematics of multituberculate mammals. Paleontology 44, s.389-429. .
Kategoria:Wieloguzkowce Kategoria:Ssaki jury