Audie Leon Murphy (ur. 20 czerwca 1925 w Kingston, zm. 28 maja 1971 na Brush Mountain w stanie Wirginia) – amerykański wojskowy i aktor.

W 1949 opublikował autobiografię To Hell and Back, zekranizowaną w 1955 jako Do piekła i z powrotem, Murphy zagrał w niej samego siebie.

Służba wojskowa Urodził się w Kingston, niewielkiej wiejskiej społeczności w hrabstwie Hunt w północno-wschodnim Teksasie jako syn ubogich farmerów. Był siódmym z dwanaściorga dzieci Josie Bell Murphy (z domu Killian) i Emmetta Berry’ego Murphy’ego. Rodzina Murphy’ch utrzymywała się z połownictwa i miała korzenie angielskie, irlandzkie, szkocko-irlandzkie, szkockie oraz niemieckie.

Audie Murphy stał się bohaterem narodowym w czasie II wojny światowej jako najbardziej uhonorowany żołnierz. Wśród jego 33. oznaczeń jest Medal Honoru – najwyższe odznaczenie za odwagę, jakie może otrzymać amerykański żołnierz. Ponadto za odwagę był odznaczony przez rządy Francji i Belgii. Przypisuje mu się zabicie ponad 240 niemieckich żołnierzy, a rannych i wziętych przez niego do niewoli było wielu więcej.

Murphy próbował zaciągnąć się do wojska w rodzinnym Teksasie, ale został odrzucony przez komisję, ponieważ był zbyt młody. Dzięki pisemnemu oświadczeniu swojej starszej siostry Corinne, w którym stwierdziła pełnoletniość brata, podając fałszywą datę jego urodzenia, ponownie zgłosił się do komisji poborowej i tym razem został przyjęty. Po przejściu podstawowego przeszkolenia wojskowego został wysłany do Tunezji, a następnie na Sycylię i do Europy Zachodniej, gdzie walczył w dziewięciu dużych kampaniach i w ciągu trzech lat awansował z rangi szeregowego do podporucznika.

Dla wielu osób powodem odrzucenia Murphy’ego przez komisję było to, że nie pasował on do „wizerunku” bohatera wojennego. Był niewielkim, kruchym, nieśmiałym młodym człowiekiem o łagodnym głosie, którego chłopięcy wygląd (coś, czego nigdy nie stracił przez całe życie, zawsze wyglądał dużo młodziej niż w rzeczywistości) często szokował ludzi, kiedy ci dowiadywali się, że na przykład, w czasie bitwy w kotle kolmarskim w styczniu 1945 r. wskoczył do płonącego czołgu wypełnionego paliwem i amunicją (który w każdej chwili mógł eksplodować) i za pomocą karabinu maszynowego w nim zamontowanego powstrzymał falę atakujących żołnierzy niemieckich, zabijając wielu napastników i tym sposobem ratując swój oddział przed niechybną zagładą.

We wrześniu 1945 został zwolniony z czynnej służby wojskowej. Po wybuchu wojny koreańskiej w czerwcu 1950 wstąpił w randze kapitana do 36 Dywizji Piechoty Gwardii Narodowej Teksasu, ale na front nie został wysłany.

Zginął 28 maja 1971 w katastrofie lotniczej w wieku 46 lat.

Filmografia

Odznaczenia

Wyróżnienia 8 lutego 1960 otrzymał własną gwiazdę w Alei Gwiazd w Los Angeles znajdującą się przy 1601 Vine Street.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Amerykanie pochodzenia irlandzkiego Kategoria:Amerykanie pochodzenia niemieckiego Kategoria:Amerykanie pochodzenia szkockiego Kategoria:Amerykańscy oficerowie Kategoria:Amerykańscy aktorzy filmowi Kategoria:Amerykańscy aktorzy radiowi Kategoria:Amerykańscy aktorzy telewizyjni Kategoria:Kawalerowie Legii Honorowej Kategoria:Odznaczeni Brązową Gwiazdą Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wojennym (Belgia) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wojennym (Francja) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Wybitnej Służby (Stany Zjednoczone) Kategoria:Odznaczeni Legią Zasługi Kategoria:Odznaczeni Medalem Honoru Kategoria:Odznaczeni Purpurowym Sercem Kategoria:Odznaczeni Srebrną Gwiazdą Kategoria:Odznaczeni Medalem za Dobre Zachowanie Kategoria:Uczestnicy II wojny światowej Kategoria:Ofiary katastrof lotniczych w Stanach Zjednoczonych Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Narodowym w Arlington Kategoria:Urodzeni w 1925 Kategoria:Zmarli w 1971