Galt MacDermot, właśc. Arthur Terence Galt MacDermot (ur. 18 grudnia 1928 w Montrealu, zm. 17 grudnia 2018 w Staten Island) – kanadyjski kompozytor i pianista. W roku 1960 zdobył nagrodę Grammy za utwór African Waltz. Jego najbardziej znane dzieła to: musical Hair oraz Two Gentlemen of Verona (1971). MacDermot komponował również muzykę filmową, nagrywał albumy muzyki klasycznej, jazzowe i funkowe. Jego muzyka jest wykorzystywana w wielu samplach hip-hopowych.
Życiorys Galt MacDermot urodził się w Montrealu jako syn dyplomaty. Ukończył Upper Canada College oraz Bishop's University w Sherbrooke. Studiował również muzykę afrykańską w Cape Town University w Południowej Afryce. Brał prywatne lekcje pianina u Neila ChotemaNeil Chotem at thecanadianencyclopedia.com.
Musical Kompozytor zdobył swą pierwszą Nagrodę Grammy już w 1960 roku za utwór „African Waltz”MacDermot's Official Website. W roku 1964 przeprowadził się do Nowego Jorku, gdzie podjął współpracę z autorami libretta do musicalu Hair (1967). Dzieło odniosło wielki międzynarodowy sukces. Album z muzyką ze spektaklu na Broadwayu zdobył w 1969 nagrodę Grammy w kategorii Best Musical Theater Album. Jego kolejne musicale to: Isabel's a Jezebel (1970) Who the Murderer Was (1970), z udziałem zespołu Curved Air Two Gentlemen of Verona (1971), który zdobył w 1972 nagrodę Tony dla najlepszego musicalu Jego następne musicale: Dude, Via Galactica (oba 1973) oraz The Human Comedy (z 1984) nie odniosły sukcesu na Broadwayu.
Film Artysta napisał ścieżki muzyczne do kilku filmów: Cotton Comes to Harlem z 1970 roku w stylu blaxploitation, z Godfreyem Cambridge’em, Raymondem St. Jacques i Redd Foxxem Rhinoceros (z 1974) z Zero Mostelem i Gene Wilderem, w reżyserii Toma O'Horgana (adaptacja sztuki Nosorożec Eugène'a Ionesco) adaptacja muzyczna musicalu Hair (1979) w reżyserii Miloša Formana Mistress (1992)
Inne trendy muzyczne MacDermot współpracował z takimi jazzmanami, jak Bernard Purdie, Jimmy Lewis i Idris Muhammad. W ostatnich latach jego dzieła stały się popularne wśród muzyków hip-hopu, jak: Busta Rhymes, (z użyciem utworu MacDermota Space z płyty ze ścieżką dźwiękową do filmu Woman Is SweeterGalt MacDermot discography, discogs.com) w Woo hah!!, Run DMC (sample z Where Do I Go? – Hair). Handsome Boy Modelling School, DJ Vadim, DJ Premier użyli Coffee Cold z Shapes of Rhythm (1966). W roku 2006, muzyk Oh No nagrał album Exodus into Unheard Rhythms w całości opartą na samplach z muzyki MacDermotaOh No | Stones Throw Records.
W roku 1979 Gail MacDermot utworzył grupę New Pulse Band, która do dziś wykonuje jego muzykę, m.in. w broadwayowskim spektaklu Hair z 2012 roku. MacDermot pisał także muzykę baletową, kameralną, liturgiczną, orkiestracje, tło muzyczne dla sztuk teatralnych a nawet operowych.
W roku 2009 został wpisany do Songwriter's Hall of FameHall of Fame.
Inne Reżyser Jeff Lunger nakręcił film dokumentalny o muzyku,, dzieło jest w fazie postprodukcji.
Dzieła sceniczne My Fur Lady (1957) Hair (1967) Isabel's a Jezebel (1970) Who the Murderer Was (1970) Two Gentlemen of Verona (1971) Dude (1973) Via Galactica (1973) The Human Comedy (1984) The Special (1985) The Legend of Joan of Arc (1997) Sun (1998) Blondie (1998) The Corporation (1999)
Wybrana dyskografia Art Gallery Jazz (1956) The English Experience (1961) Shapes of Rhythm (1966) Haircuts (1969) Woman is Sweeter (1969) New Pulse Band (1979) Purdie as a Picture (1994) Up from the Basement Volumes 1 & 2 (2000)
Przypisy
Linki zewnętrzne Ear of the Heart: the Music of Galt MacDermot
Kategoria:Ludzie urodzeni w Montrealu Kategoria:Kanadyjczycy pochodzenia jamajskiego Kategoria:Kanadyjscy pianiści Kategoria:Kanadyjscy kompozytorzy Kategoria:Urodzeni w 1928 Kategoria:Zmarli w 2018