Bussecz w roku 1374 jako Bussecz, w roku 1476 jako silva Buzecz – wieś, dziś nie istnieje, znajdowała się na północ od klasztoru świętokrzyskiego, na północny zachód od Wólki Milanowskiej i na północ od Lechowa, zapewne na północnych stokach Wału Małacentowskiego (okolice miejscowości Małacentów i po drugiej stronie wału Zamkowej Woli i Paprocic), na północ od przysiółka Poddębie. Obecnie Powiat kielecki, gmina Łagów.
Podległość administracyjna świecka i kościelna Powiat sandomierski, parafia nieznana.
Własność Duchowna – klasztor świętokrzyski.
Topografia, granice miejscowości, obiekty fizjograficzne W roku 1374 granice Raszkowic (dziś wieś także nieistniejąca) rozciągają się od ścieżki wsi Lechówek do Bussecza.
W roku 1476 granica między posiadłościami biskupa krakowskiego i klasztoru świętokrzyskiego przebiega między innymi od ścieżki zwanej Lechowska na północ od potoku Grdzonów, a stąd przez las Bussecz na wschód i tu w Busseczu., na końcu Senna, znajduje się kopiec graniczny, stąd zaś granica wiedzie do klucza Brokowskiego biskupstwa włocławskiego.
W XVI w. na miejscu wsi Bussecz i Zerzęcin powstały wsie Budzyń i Paprocice.
Uwagi
Przypisy Słownik Historyczno-Geograficzny Ziem Polskich w Średniowieczu 2010-2012 Instytut Historii Polskiej Akademii Nauk - Edycja elektroniczna
Bibliografia Kodeks dyplomatyczny Małopolski, t. I—IV, wyd. F. Piekosiński T.III str.864. Biblioteka Zakładu im. Ossolińskich we Wrocławiu rps 93 str.221.
Kategoria:Opuszczone wsie w województwie świętokrzyskim Kategoria:Dobra ziemskie klasztoru łysogórskiego