Linijka standardowa – obiekt astronomiczny, którego fizyczny rozmiar jest znany. Poprzez zmierzenie jego średnicy kątowej możliwy jest pomiar odległości do niego.
Znając fizyczny rozmiar obiektu astronomicznego i jego rozmiar kątowy, odległość można wyznaczyć na podstawie wzoru:
gdzie: – rozmiar kątowy w sekundach łuku, – średnica danego obiektu, – jego odległość od obserwatora.
W kosmologii obserwacyjnej najbardziej użyteczną linijką standardową jest „horyzont dźwiękowy” w chwili ostatniego rozproszenia, mierzony poprzez badanie właściwości promieniowania tła (w szczególności kątowego widma mocy) lub akustycznych oscylacji barionów (ang. BAO). Gromady galaktyk i radiogalaktyki również mogą być wykorzystane jako linijki standardowe (przy pewnych założeniach), ale są mniej dokładnie niż połączenie metod CMB i BAO.
Zobacz też paralaksa świeca standardowa
Przypisy
Kategoria:Kosmologia fizyczna Kategoria:Astronomia