2 pułk inżynieryjny (2 pinż) – oddział inżynieryjny Wojska Polskiego na Wschodzie.

Historia jednostki Początek 2 pułku inżynieryjnego datuje się od stycznia i lutego 1918 w którym to czasie na froncie rumuńskim Besarabii samorzutnie sformowane kompanie saperów kpt. Artura Górskiego, kpt. Zajączkowskiego, ppor. Ejzerta, por. Szymańskiego i por. Puchalskiego oraz ppor. Kossobudzkiego łączą się 2 lutego 1918 na rozkaz dowódcy II Korpusu, generała Stankiewcza i tworzą 2 pułk inżynieryjny pod dowództwem kapitana Artura Górskiego. Przez cały czas, aż do bitwy kaniowskiej, pułk reorganizuje się i szkoli, a wytężona praca dowódcy oraz oficerów i szeregowych sprawia w krótkim czasie, że pułk zajmuje jedno z pierwszych miejsc w Korpusie. Podczas przemarszu Korpusu na wschód i defilady w Humaniu w pierwszej połowie kwietnia 1918 powszechną uwagę zwraca na siebie dziarskim wyglądem 2 pułk inżynieryjny za co oddział zostaje wyróżniony rozkazem dowództwa Korpusu. „Niniejszym zaświadczam, że rozkazem II-go Polskiego Korpusu dnia 7 maja 1918 (Dowódca generał Haller) – kapitan Artur Górski, dowódca 2 inżynieryjnego pułku, wyróżniony za energię i owocną pracę przy doprowadzeniu pułku do znakomitego stanu pod względem frontowym i technicznym”Adam Szugajew Saperzy w służbie Polsce s. 105-106..

Bój pod Kaniowem W boju pod Kaniowem 2 pułk inżynieryjny liczył 42 oficerów i 860 szeregowych. W wyniku rozmów II Korpus złożył broń i był przewożony do obozów jenieckich w Białej Siedleckiej, Brześciu, Gustroniu, Pachimina i Bressen. Duża liczba żołnierzy przedzierała się i zbiegła. Rozproszeni po całej Ukrainie żołnierze II Korpusu utworzyli wkrótce ośrodek formowania niezależnych oddziałów wojska polskiego na Murmaniu, Syberii i na Kubaniu. 2 pułk inżynieryjny został wysłany do obozu w Masłówce, potem w Białej Siedleckiej. Po 11 listopada 1918 powstał 1 pułk inżynieryjny pod dowództwem kpt. Artura Górskiego. W pułku służyło wielu oficerów z byłego 2 pułku inżynieryjnego II Korpusu Polskiego na WschodzieAdam Szugajew Saperzy w służbie Polsce s. 107..

Struktura organizacyjna i obsada personalna dowództwo dowódca pułku – kapitan Artur Górski zastępca dowódcy – kapitan Mikołaj Kolankowski zarządzający gospodarką – por Jerzy Rosman adiutant – ppor. Józef Kossobudzki szef łączności – ppor. Stanisław Gadomski oficer do zleceń – ppor. Eustachy Gorczyński lekarz – por. Aleksander Wośkowski

1 kompania saperska dowódca – por. Roman Szymański oficerowie – ppor. Adolf Szmidt, Jerzy Kulesza, Konstanty Chełmowski i Aleksander Bogucki. 2 kompania saperska dowódca – ppor. Marian Ejzert oficerowie – ppor. Józef Borowiak, Bolesław Liszewski i Emil Jabłoński 3 kompania kolejowa dowódca – ppor. Wiktor Puchalski oficerowie – ppor. Ludwik Czernichowski, Andrzej Wasiutyński, Zygmunt Urban, Wacław Skrzyński, Antoni Święcicki i Eugeniusz Karbowski. 4 kompania Łączności dowódca – kapitan Mikołaj Zajączkowski oficerowie -kpt. Zygmunt Grodziński, ppor. Zbigniew Ernber-Stojowski i Stanisław Pawlukas. Park Saperski dowódca – por. Zygmunt Sielużycki, ppor. Aleksander Stankiewicz. Oficerowie pułku mjr Bolesław Bołsunowski, kpt. Zdzisław Ciechoński, por. Józef Michałowski, por. inż. Józef Wesołowski, por. Jan Swolkień, por. Stanisław Perko, ppor. Mieczysław Basiewicz, Edward Krąkowski i Eugeniusz Moroński.

Symbole pułku Odznaka pułku Odznakę stanowi stylizowany srebrny orzeł ze złożonymi skrzydłami, w centrum ażurowe koło zębate, a na nim kotwica ze skrzyżowanym toporkiem i łopatą, splecione łańcuchem kotwicznym. Na kotwicy u góry rok 1918, cyfra 2 i napis INŻYNIERYJNY WP. Poniżej zębatki znajdują się dwa skrzyżowane rzymskie miecze. Dwuczęściowa – wykonana w tombaku srebrzonym i złoconym, na rewersie przymocowana tarcza z wybitą historią pułku SOROKI 23/I, CZĘCZELNIK 26/III, HUMŃ 7/IV, MASŁÓWKA 12/V, MRONOWSKI 13-14V, STEPAŃCE 11/V. Wymiary: 46 × 34 mm Wykonanie: Stanisław Lipczyński – Warszawa

Sztandar 26 marca 1918 w miejscowości Olgopol pułk otrzymał sztandar od Rady Wojskowej II KorpusuZ.J. Cutter „Saperzy Polscy 1918 – 1939” s. 34..

Przypisy

Bibliografia

Zdzisław Józef Cutter „Saperzy Polscy 1918 – 1939 organizacja, szkolenie i wyposażenie materiałowo – technicznie” Wrocław 2001 .

Kategoria:Polskie pułki saperów Kategoria:Wojsko Polskie na Wschodzie 1914–1920 Kategoria:Polskie jednostki organizacyjne wojska utworzone w 1918 Kategoria:Polskie jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 1918