thumb|Grób braci Kazimierza i Zygmunta Augustowskich na Cmentarzu Wilanowskim w Warszawie Zygmunt Augustowski ps. „Ślepowron”, „Lanca”, „Hubert” (ur. 1 stycznia 1915 w Wilnie, zm. 20 marca 2008 w Warszawie) – polski działacz podziemia niepodległościowego w czasie II wojny światowej i podziemia antykomunistycznego, dowódca Ośrodka Dywersyjnego „Tumonty” V Odcinka „Wachlarz”, działacz Korporacji Akademickiej Konwent Polonia, kawaler Orderu Virtuti Militari. Brat Kazimierza Augustowskiego.
Życie i działalność Jako żołnierz WP, brał udział w polskiej wojnie obronnej 1939, następnie podjął próbę przedostania się na Zachód, zakończoną aresztowaniem przez Niemców i internowaniem na Pomorzu Zachodnim do czerwca 1940. We wrześniu 1940 przystąpił do Związku Walki Zbrojnej. Od 1942 działał w „Wachlarzu”. Od początku 1943 był dowódcą ośrodka dywersji „Tyrmonty” – Komendy Okręgu Wilno AK, a od stycznia 1944 r. już w stopniu rotmistrza, był dowódcą „Kedywu” miasta Wilna, uczestnicząc następnie między innymi w operacji Ostra Brama.
Członek organizacji konspiracyjnej „NIE”, dowodząc w ramach jej struktur oddziałem specjalnym, z którym przeszedł na tereny Wybrzeża. W kwietniu 1945 został po raz pierwszy aresztowany przez władze komunistyczne w Sopocie. Odbity po trzech miesiącach, organizował grupę wywiadowczą na polecenie Komendy Głównej WiN. Ponownie aresztowany w 1948, został skazany na 10 lat więzienia. Wyrok odbywał między innymi w warszawskim areszcie przy ul. Rakowieckiej. Zwolniony w 1956. Pracował jako radca prawny diecezji poznańskiej, był nestorem Korporacji Akademickiej Konwent Polonia.
Współpraca ze Służbą Bezpieczeństwa PRL Od 1956 do marca 1990 długoletni tajny współpracownik organów bezpieczeństwa Polski Ludowej. Brał udział w wielu operacjach Służby Bezpieczeństwa wymierzonych przeciwko środowiskom kombatanckim byłej Armii Krajowej oraz przedstawicielom politycznym uchodźstwa polskiego na obczyźnie, a także wobec środowisk duchowieństwa katolickiego.
Pochowany na cmentarzu wilanowskim w Warszawie.
Życie prywatne Był mężem ppor. Ireny Augustowskiej ps. „Ewa”.
Wybrane odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 12327 Krzyż Walecznych trzykrotnie Order Odrodzenia Polski III kl. (2007)
Przypisy
Bibliografia Archiwum Korporacyjne „Konwent Polonia” (stan na 19.04.2021)
Kategoria:Członkowie Konwentu Polonia Kategoria:Członkowie NIE Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (trzykrotnie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie Armii Krajowej Kategoria:Pochowani na Cmentarzu w Wilanowie Kategoria:Polskie ofiary represji stalinowskich Kategoria:Więźniowie więzienia mokotowskiego (Polska Ludowa) Kategoria:Ludzie urodzeni w Wilnie Kategoria:Uczestnicy operacji „Ostra Brama” Kategoria:Urodzeni w 1915 Kategoria:Więźniowie polityczni w Polsce Ludowej 1944–1956 Kategoria:Zmarli w 2008 Kategoria:Żołnierze i działacze podziemia antykomunistycznego (1944–1956) Kategoria:Żołnierze Wachlarza