Morris Marina, znany także jako Austin Marina, Leyland Marina (w Australii) oraz Morris 1700 – samochód osobowy marki Morris, produkowany przez British Leyland w latach 1971–1980.

Historia Morris Marina, pod roboczą nazwą ADO 28, powstał w celu uratowania koncernu British Leyland przed bankructwem. Ten następca modelu Minor został przygotowany do produkcji w czasie 18 miesięcy, a na uruchomienie jego produkcji przeznaczono 100 milionów dolarów, z czego większość tej kwoty zainwestowano w modernizację zakładów produkcyjnych w Cowley. Marina miała być wygodnym i tanim samochodem klasy średniej. Zrezygnowano w niej z poprzednich rozwiązań stosowanych w samochodach Morris, między innymi z przedniego napędu i zawieszenia hydraulicznego. Zastosowane zamiast tego zostały konwencjonalne rozwiązania, jak silnik umieszczony wzdłużnie z przodu napędzający tylną oś. Początkowo w ofercie znajdowały się silniki o pojemności 1,3 i 1,8 l znane z już produkowanych modeli (Mini GT i Austin 1800). Produkcję rozpoczęto w kwietniu 1971 roku. Mimo niepochlebnych opinii prasy motoryzacyjnej (która zarzucała Marinie hałas, niewygodę, brzydki wygląd oraz złe prowadzenie z tendencją do podsterowności) samochód cieszył się popularnością, a stutysięczny egzemplarz zjechał z taśmy montażowej już w marcu 1972 roku. W 1973 roku Morris Marina był drugim najlepiej sprzedającym się samochodem w Wielkiej Brytanii, po Fordzie Cortina. Dwa lata później wprowadzono do samochodu nieznaczne modyfikacje, takie jak nowa osłona chłodnicy, deska rozdzielcza, fotele, modyfikacje zawieszenia i zwiększona izolacja akustyczna. W 1977 roku wprowadzono silnik Diesla, a rok później serię O, tj. silnik o pojemności 1,7 l. Produkcję zakończono w 1980 roku.

Eksport Samochód był eksportowany do Stanów Zjednoczonych, Kanady i RPA pod nazwą Austin Marina. Jako Morris 1700 był sprzedawany w Nowej Zelandii, a pod nazwą Leyland Marina – w Australii. Wyłącznie w Australii sprzedawano pojazd z silnikami 1,5 l oraz 1,75 l, a tylko w Australii i RPA – z jednostką 2,6 l. Samochód był ponadto montowany w Australii i RPA.

Galeria

Dane techniczne Główne źródło: Masy i wymiary: Nadwozie: samonośne, stalowe, 5-miejscowe 4-drzwiowy sedan 5-drzwiowe kombi 2-drzwiowe coupe Długość/szerokość/wysokość: sedan: 4220/ 1640/ 1425 mm coupe: 4140/ 1635/ 1410 mm Masa własna: 878 kg Pojemność bagażnika (sedan): 370 l Pojemność zbiornika paliwa: 52 l

Układ jezdny: Zawieszenie przednie: niezależne – poprzeczne wahacze resorowane wzdłużnymi drążkami skrętnymi, stabilizator, ramieniowe amortyzatory Zawieszenie tylne: sztywna oś na wzdłużnych resorach piórowych, teleskopowe amortyzatory Hamulce przednie i tylne: bębnowe hydrauliczne na cztery koła; hamulec ręczny mechaniczny na koła tylne (coupe: tarczowe na przednie koła, ze wspomaganiem) Ogumienie: diagonalne o wymiarach 5,20-13" lub radialne 145 SR13 (coupe: 165/70 SR13)

Skrzynia przekładniowa mechaniczna 4-biegowa, zsynchronizowana, opcjonalnie automatyczna Borg-Warner

+ Wersja Silnik: Układ zasilania: Stopień sprężania: Średnica × skok tłoka: Moc maksymalna: Maks. moment obrotowy 0–100 km/h: V-max: Zużycie paliwa na 100 km:Silniki benzynowe: 1,3 R4 1,3 l (1275 cm³) gaźnik 8,8:1 70,61 × 81,28 mm 61 KM przy 5250 obr./min 94 N•m przy 2450 obr./min 18,2 s 132 km/h 8–11 l 1,7 R4 1,7 l (1695 cm³) gaźnik 9:1 84,45 × 75,8 mm 79 KM przy 5150 obr./min 127 N•m przy 3400 obr./min 14,8 s 155 km/h ? 1,8 R4 1,8 l (1798 cm³) gaźnik 9:1 80,26 × 88,9 mm 86 KM przy 5500 obr./min 135 N•m przy 3000 obr./min 13 s 161 km/h 9–13 l

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne Klub posiadaczy Morrisa Mariny

Marina Kategoria:Samochody klasy średniej Kategoria:Samochody z lat 70. Kategoria:Samochody tylnonapędowe Kategoria:Coupé Kategoria:Kombi Kategoria:Pickupy Kategoria:Sedany