Samodzielny Batalion Ochrony Pogranicza nr 2 – samodzielny pododdział Wojsk Ochrony Pogranicza.

Formowanie i zmiany organizacyjne Na podstawie rozkazu MON nr 055/org. z 20 marca 1948, na bazie Gdańskiego Oddziału WOP nr 12, sformowano 4 Brygadę Ochrony Pogranicza, a 19 komendę odcinka WOP przemianowano na batalion Ochrony Pogranicza nr 2.

Rozkazem Ministra Obrony Narodowej nr 205/Org. z 4 grudnia 1948, z dniem 1 stycznia 1949, Wojska Ochrony Pogranicza podporządkowano Ministerstwu Bezpieczeństwa Publicznego. Zaopatrzenie batalionu przejęła Komenda Wojewódzka Milicji Obywatelskej.

Z dniem 1 stycznia 1951, na podstawie rozkazu MBP nr 043/org z 3 czerwca 1950, na bazie 4 Brygady Ochrony Pogranicza, sformowano 16 Brygadę Wojsk Ochrony Pogranicza, a 2 batalion Ochrony Pogranicza przemianowano na 161 batalion WOP.

Ochrona granicy Główny wysiłek w ochronie granicy morskiej ukierunkowano na obserwację. Zorganizowano sieć otwartych i zamaskowanych punktów obserwacyjnych. Nawiązano współ­pracę z punktami obserwacyjnymi Marynarki Wojennej, a w strażnicach nadmorskich wprowadzono patrol pogotowia. W nocy stosowano podsłuchy, patrole i zasadzki. W portach i przystaniach rybackich zorganizowano stałe posterunki do kontroli ruchu rybackiego. W głąb strefy nadgranicznej wysyłano 2 - 3 razy w tygodniu patrole żołnierzy WOP.

Struktura organizacyjna Dyslokacja batalionu przedstawiała się następująco: dowództwo batalionu – Lębork 90 strażnica OP – Łeba 91 strażnica OP – Zasin (Zassin) 92 strażnica OP – Wierzchucin (Wirschutzan) 93 strażnica OP – Kalwaria 94 strażnica OP – Hallerowo 95 strażnica OP – Puck.

Dowódcy batalionu Augustyn Iżyniec (11.04.1950–31.12.1950) – do przemianowania.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Bataliony Ochrony Pogranicza Kategoria:Wojsko Polskie w Lęborku Kategoria:Bataliony WOP rozmieszczone na granicy morskiej Kategoria:Polskie jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 1951 Kategoria:Polskie jednostki graniczne utworzone w 1948