Agila 2 (potem ABS-5 i ABS-3) – pierwszy sztuczny satelita od początku należący do FilipinWcześniej Filipiny wykorzystywały satelitę Palapa B2P kupionego od Indonezji.; geostacjonarny satelita telekomunikacyjny filipińskiego operatora Mabuhay Philippines Satellite Corporation, odsprzedany potem Asia Broadcast Satellite. Świadczył usługi transmisji telewizji (do 190 kanałów HD), rozmów telefonicznych (ponad 50 000 rozmów dwukierunkowych jednocześnie) i danych (do 15 Mbps) w Azji Południowo-Wschodniej. W momencie uruchomienia był największym satelitą telekomunikacyjnym w rejonie Azji i Pacyfiku. Planowy czas działania statku wynosił 15 lat.
Zbudowany przez Space Systems/Loral dla filipińskiego operatora Mabuhay Philippines Satellite Corporation. Posiadał 30 transponderów pasma C (w tym 6 rozszerzonych) i 24 pasma Ku (o mocy 110W lub 12 o mocy 220 W). Producent satelity odpowiadał także za wyniesienie satelity, budowę segmentu naziemnego (stacja naziemna w rejonie Zatoki Subic), i wykształcenie kadr. Całość kosztu misji szacuje się na 243 mln. USD.
Agila 2 był pierwszym azjatyckim satelitą certyfikowanym na zgodność ze standardami amerykańskiej FCC. Certyfikat umożliwił obsługę satelity przez stację naziemną na Hawajach.
Sprzedaż W listopadzie 2009 roku Filipiny zgodziły się sprzedać swój cały 67% udział w Mabuhay Philippines Satellite Corporation (będący w posiadaniu Philippine Long Distance Telephone Company, PLDT) hongkońskiemu operatorowi Asia Broadcast Satellite, w tym odsprzedanie satelity. Po przejęciu przez ABS satelita został przemianowany na ABS-5. W 2011 roku został przemieszczony nad południk 3°WPoczątkowo pracował na pozycji 146°E., a jego nazwę zmieniono na ABS-3. Nowy właściciel zachował personel i infrastrukturę satelity na Filipinach. Transakcja została sfinalizowana 18 stycznia 2010, w kwocie 9,9 miliona USD.
Rząd Filipin rozmawiał wcześniej o takim przejęciu z firmą ProtoStar, ale i ona i spółki od niej zależne ogłosiły bankructwo. PLDT był największym niezabezpieczonym wierzycielem ProtoStara (27,5 mln. USD).
Sprzedaż jedynego krajowego satelity została krytycznie przyjęta na Filipinach. Mówiono o regresie technologicznym i utracie niepodległości w dziedzinie łączności i obronności. Dziwiono się dlaczego sprzedano firmę i satelitę potencjalnie dochodowego - rynek usług satelitarnych na Filipinach w 2010 roku wyceniany był na 120 mln. USD. Na początku 2013 roku krajowa prasa wskazywała, że Filipiny są jedynym z 5 najbogatszych krajów Azji Południowo-Wschodniej bez własnego satelity telekomunikacyjnego, podkreślając, że dla kraju rozsianego na 7000 wysp powinien być to oczywisty środek budowy infrastruktury telekomunikacyjnej.
Nazwa Satelita otrzymał nazwę po filipińskiej nazwie małpożera (Pithecophaga Jeffery) – jednego z najrzadszych, najbardziej zagrożonych i najpotężniejszych ptaków na świecie, jaki zamieszkuje Filipiny. Nazwę satelicie nadal prezydent Filipin, Fidel Ramos. Wcześniej satelita miał otrzymać nazwę "Maya", również związaną z filipińskim ptakiem.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne SatBeams - zobrazowanie wiązek sygnałów nadawanych przez Agila 2
Kategoria:Satelity telekomunikacyjne Kategoria:Loty kosmiczne w 1997