Koniec historii i ostatni człowiek () – utwór autorstwa Francisa Fukuyamy, wydany w roku 1992, argumentujący za wyższością demokracji nad innymi ustrojami społecznymi.
Demokracja liberalna i związany z nią wolny rynek są zdaniem Fukuyamy ostateczną, lepszą formą ustrojową, lepszą niż monarchia, faszyzm czy komunizm. Miałaby ona być jednocześnie końcem historii, przez wyczerpanie się nowych projektów ustrojowych.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Francis Fukuyama Kategoria:Utwory literackie z 1992 Kategoria:Literatura filozoficzna w języku angielskim Kategoria:Literatura filozoficzna XX wieku Kategoria:Literatura z zakresu filozofii społecznej i politycznej Kategoria:Literatura z zakresu filozofii historii Kategoria:Demokracja