Jan VII (ur. 7 marca 1558 r., zm. 22 marca 1592 r.) – książę Meklemburgii-Schwerin od 1576 r.
Życiorys Jan był synem księcia meklemburskiego na Schwerinie Jana Albrechta I i Anny Zofii, córki księcia Prus Albrechta Hohenzollerna (byłego wielkiego mistrza zakonu krzyżackiego). W 1576 r., po śmierci ojca, objął następstwo po nim.
W 1592 r. popełnił samobójstwo – siedmiokrotnie pchnął się nożem i po kilku dniach zmarł. Aby uniknąć pochówku w niepoświęconej ziemi, jego stryj Ulryk i brat Zygmunt August oskarżyli o spowodowanie śmierci dwie kobiety, które miały pchnąć księcia do tego czarami.
Żoną Jana była Zofia (1559–1634), córka księcia Holsztynu-Gottorp Adolfa I oldenburskiego. Z małżeństwa tego pochodziło troje dzieci: Adolf Fryderyk I (1588–1658), Jan Albrecht II (1590–1636), Anna Zofia (1591–1648).
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Dynastia meklemburska Kategoria:Władcy Meklemburgii Kategoria:Urodzeni w 1558 Kategoria:Zmarli w 1592