Ester Ledecká (ur. 23 marca 1995 w Pradze) – czeska snowboardzistka oraz narciarka alpejska. Mistrzyni olimpijska w narciarstwie alpejskim i snowboardzie. Pierwsza kobieta, która na jednych zimowych igrzyskach zdobyła złote medale w dwóch różnych dyscyplinach. Trzykrotna mistrzyni świata w snowboardzie oraz czterokrotna zdobywczyni Pucharu Świata w snowboardzie.
Kariera W zawodach snowboardowych po raz pierwszy pojawiła się 21 stycznia 2012 roku w Zillertal, gdzie w Pucharze Europy zajęła dwunaste miejsce w gigancie równoległym (PGS). W marcu 2013 roku wystartowała na mistrzostwach świata juniorów w Erzurum, zdobywając złote medale w obu konkurencjach równoległych.
W zawodach Pucharu Świata w snowboardzie zadebiutowała 21 grudnia 2012 roku w Carezzie, zajmując trzynaste miejsce w gigancie równoległym. Tym samym już w swoim debiucie wywalczyła pierwsze pucharowe punkty. Pierwszy raz na podium zawodów tego cyklu stanęła 10 stycznia 2014 roku w Bad Gastein, kończąc slalom równoległy na drugiej pozycji. W zawodach tych rozdzieliła Patrizię Kummer ze Szwajcarii i Austriaczkę Marion Kreiner.
W sezonach 2015/2016, 2016/2017, 2017/2018 i 2018/2019 zwyciężała w klasyfikacji generalnej PAR (łączna klasyfikacja slalomu równoległego i giganta równoległego), w sezonie 2013/2014 była druga, a w sezonie 2014/2015 zajęła trzecie miejsce. W sezonach 2015/2016, 2017/2018 i 2018/2019 była najlepsza w klasyfikacji PGS, w sezonie 2014/2015 była druga, a w sezonach 2013/2014 i 2016/2017 była w niej trzecia. Ponadto w sezonach 2013/2014, 2015/2016 i 2016/2017 była druga w klasyfikacji slalomu równoległego (PSL), a w sezonie 2023/2024 zajęła trzecie miejsce.
Podczas mistrzostw świata w Kreischbergu w 2015 roku zdobyła złoty medal w slalomie równoległym, wyprzedzając Austriaczki Julię Dujmovits i Marion Kreiner. Następnie wygrała giganta równoległego na mistrzostwach świata w Sierra Nevada w 2017 roku. Na tych samych mistrzostwach była też druga w slalomie równoległym, rozdzielając Danielę Ulbing z Austrii i Rosjankę Alonę Zawarziną. Na mistrzostwach świata w Engadynie w 2025 zdobyła dwa medale. W PGS zwyciężyła, wyprzedzając Japonkę Tsubaki Miki i Polkę Aleksandrę Król-Walas. W PSL była druga, plasując się za Tsubaki Miki, a przed Holenderką Michelle Dekker.
W 2014 roku wystartowała na igrzyskach olimpijskich w Soczi, zajmując szóste miejsce w slalomie równoległymi siódme w gigancie równoległym. W 2018 roku podczas igrzysk olimpijskich w Pjongczangu zdobyła złoty medal w slalomie równoległym, wyprzedzając Niemki Selinę Jörg i Ramonę Theresię Hofmeister. Tytuł mistrzyni olimpijskiej obroniła na igrzyskach olimpijskich w Pekinie w 2022, tym razem wyprzedzając Danielę Ulbing i Glorię Kotnik ze Słowenii.
Jeszcze zanim zaczęła starty w snowboardzie Ledecká występowała w zawodach narciarstwa alpejskiego. Jej pierwszym startem był piąte miejsce w slalomie 11 grudnia 2010 w Szpindlerowym Młynie w zawodach CIT. W zawodach Pucharu Świata w narciarstwie alpejskim zadebiutowała 6 lutego 2015 roku w Garmisch-Partenkirchen, zajmując 24. miejsce w zjeździe. Tym samym już w swoim debiucie wywalczyła pierwsze pucharowe punkty. Na podium zawodów tego cyklu pierwszy raz stanęła 6 grudnia 2019 w Lake Louise, wygrywając rywalizację w zjeździe. Wyprzedziła tam Szwajcarkę Corinne Suter i Austriaczkę Stephanie Venier. W sezonie 2019/2020 zajęła drugie miejsce w klasyfikacji zjazdu, a w sezonie 2021/2022 była trzecia.
W 2018 roku wystąpiła na igrzyskach olimpijskich w Pjongczangu, gdzie zwyciężyła w supergigancie. W zawodach tych wyprzedziła Austriaczkę Annę Veith i Tinę Weirather z Liechtensteinu. Medal ten został uznany za sensację. Już samo zakwalifikowanie się przez nią do igrzysk olimpijskich w konkurencji narciarskiej było wydarzeniem – nikt wcześniej nie wystąpił na igrzyskach i w snowboardzie, i w narciarstwie alpejskim. Na igrzyskach olimpijskich w Pekinie w 2022 roku nie obroniła tytułu olimpijskiego, zajmując tym razem piąte miejsce w supergigancie. Zajęła tam również czwarte miejsce w superkombinacji i 27. miejsce w zjeździe.
Podczas mistrzostw świata w Cortinie d’Ampezzo w 2021 roku była czwarta w zjeździe i supergigancie. Na mistrzostwach świata w Saalbach w 2025 roku wywalczyła brązowy medal w zjeździe. Wyprzedziły ją jedynie Breezy Johnson z USA i Austriaczka Mirjam Puchner.
Rodzina Jej matka Zuzana była łyżwiarką figurową, ojciec Janek Ledecký piosenkarzem i gitarzystą. Jej dziadek Jan Klapáč był hokeistą, dwukrotnym medalistą igrzysk olimpijskich.
Osiągnięcia w snowboardzie Igrzyska olimpijskie Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Zwyciężczyni7.19 lutego2014 SocziGigant równoległy Patrizia Kummer6.22 lutego2014 SocziSlalom równoległy Julia Dujmovits 1.15px 24 lutego 2018 Pjongczang Gigant równoległy – 1.15px 8 lutego 2022 Pekin Gigant równoległy –5.8 lutego2026 Mediolan-CortinaGigant równoległy Zuzana Maděrová
Mistrzostwa świata Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Zwyciężczyni33.19 stycznia2011 La MolinaGigant równoległy Alona Zawarzina40.21 stycznia2011 La MolinaSlalom równoległy Hilde-Katrine Engeli16.25 stycznia2013 StonehamGigant równoległy Isabella Laböck17.27 stycznia2013 StonehamSlalom równoległy Jekatierina Tudiegieszewa1.15px22 stycznia2015 KreischbergSlalom równoległy-5.23 stycznia2015 KreischbergGigant równoległy Claudia Riegler2.15px15 marca2017 Sierra NevadaSlalom równoległy Daniela Ulbing1.15px16 marca2017 Sierra NevadaGigant równoległy-1 marca2021 RoglaGigant równoległy Selina Jörg1.15px20 lutego2025 EngadynaGigant równoległy-3.15px22 lutego2025 EngadynaSlalom równoległy Tsubaki Miki
Puchar Świata Miejsca w klasyfikacji generalnej sezon 2012/2013: 15. sezon 2013/2014: 2. sezon 2014/2015: 3. sezon 2015/2016: 1. sezon 2016/2017: 1. sezon 2017/2018: 1. sezon 2018/2019: 1. sezon 2019/2020: 17. sezon 2020/2021: 23. sezon 2021/2022: 15. sezon 2022/2023: 18. sezon 2023/2024: 13. sezon 2024/2025: 24.
Zwycięstwa w zawodach Rogla – 18 stycznia 2014 (gigant równoległy) Bad Gastein – 9 stycznia 2015 (slalom równoległy) Sudelfeld – 7 lutego 2015 (gigant równoległy) Carezza – 12 grudnia 2015 (gigant równoległy) Rogla – 23 stycznia 2016 (gigant równoległy) Kayseri – 27 lutego 2016 (gigant równoległy) Carezza – 17 grudnia 2016 (slalom równoległy) Rogla – 28 stycznia 2017 (gigant równoległy) Kayseri – 4 marca 2017 (gigant równoległy) Carezza – 14 grudnia 2017 (gigant równoległy) Cortina d’Ampezzo – 15 grudnia 2017 (gigant równoległy) Lackenhof – 5 stycznia 2018 (gigant równoległy) Rogla – 20 stycznia 2018 (gigant równoległy) Bansko – 26 stycznia 2018 (gigant równoległy) Scuol – 10 marca 2018 (gigant równoległy) Cortina d’Ampezzo – 15 grudnia 2018 (gigant równoległy) Pjongczang – 16 lutego 2019 (gigant równoległy) Rogla – 18 stycznia 2020 (gigant równoległy) Cortina d’Ampezzo – 12 grudnia 2020 (gigant równoległy) Cortina d’Ampezzo – 18 grudnia 2021 (gigant równoległy) Berchtesgaden – 18 marca 2023 (slalom równoległy) Pamporowo – 20 stycznia 2024 (slalom równoległy) Pamporowo – 21 stycznia 2024 (slalom równoległy) Winterberg – 9 marca 2024 (slalom równoległy) Mylin – 30 listopada 2024 (gigant równoległy)
Pozostałe miejsca na podium w zawodach Bad Gastein – 10 stycznia 2014 (slalom równoległy) – 2. miejsce Bad Gastein – 12 stycznia 2014 (slalom równoległy) – 3. miejsce Asahikawa – 28 lutego 2015 (gigant równoległy) – 3. miejsce Moskwa – 30 stycznia 2016 (slalom równoległy) – 3. miejsce Carezza – 15 grudnia 2016 (gigant równoległy) – 2. miejsce Kayseri – 3 marca 2018 (gigant równoległy) – 2. miejsce Carezza – 13 grudnia 2018 (gigant równoległy) – 2. miejsce Pjongczang – 17 lutego 2019 (gigant równoległy) – 3. miejsce Secret Garden – 23 lutego 2019 (gigant równoległy) – 2. miejsce Scuol – 9 marca 2019 (gigant równoległy) – 2. miejsce Bad Gastein – 14 stycznia 2020 (slalom równoległy) – 2. miejsce Carezza – 16 grudnia 2021 (gigant równoległy) – 2. miejsce Rogla – 15 marca 2023 (gigant równoległy) – 2. miejsce
W sumie (25 zwycięstw, 9 drugich i 4 trzecie miejsca).
Osiągnięcia w narciarstwie alpejskim Igrzyska olimpijskie Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni 23. 15 lutego 2018 Pjongczang Gigant 2:20,02 +4,67 Mikaela Shiffrin 1.15px 17 lutego 2018 Pjongczang Supergigant 1:21,11 – – 5. 11 lutego 2022 Pekin Supergigant 1:13,51 +0,43 Lara Gut-Behrami 27. 15 lutego 2022 Pekin Zjazd 1:31,87 +6,31 Corinne Suter 4. 17 lutego 2022 Pekin Superkombinacja 2:25,67 +2,65 Michelle Gisin DNF 12 lutego 2026 Mediolan–Cortina d’Ampezzo Supergigant 1:23,41 – Federica Brignone
Mistrzostwa świata Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni 29. 7 lutego 2017 Sankt Moritz Supergigant 1:32,34 +3,05 Nicole Schmidhofer 20. 10 lutego 2017 Sankt Moritz Superkombinacja 1:58,88 +3,24 Wendy Holdener 21. 12 lutego 2017 Sankt Moritz Zjazd 1:32,85 +2,11 Ilka Štuhec 37. 16 lutego 2017 Sankt Moritz Gigant 2:05,55 +7,60 Tessa Worley 27. 5 lutego 2019 Åre Supergigant 1:04,89 +2,80 Mikaela Shiffrin 15. 8 lutego 2019 Åre Superkombinacja 2:02,13 +2,90 Wendy Holdener 17. 10 lutego 2019 Åre Zjazd 1:01,74 +1,17 Ilka Štuhec 4. 11 lutego 2021 Cortina d’Ampezzo Supergigant 1:25,51 +0,53 Lara Gut-Behrami 4. 13 lutego 2021 Cortina d’Ampezzo Zjazd 1:34,27 +0,44 Corinne Suter 8. 15 lutego 2021 Cortina d’Ampezzo Superkombinacja 2:07,22 +4,12 Mikaela Shiffrin 7. 6 lutego 2025 Saalbach Supergigant 1:20,47 +0,63 Stephanie Venier 3.15px 6 lutego 2025 Saalbach Zjazd 1:41,29 +0,21 Breezy Johnson
Puchar Świata Miejsca w klasyfikacji generalnej sezon 2015/2016: 93. sezon 2016/2017: 77. sezon 2017/2018: 61. sezon 2018/2019: 54. sezon 2019/2020: 10. sezon 2020/2021: 13. sezon 2021/2022: 19. sezon 2023/2024: 23. sezon 2024/2025: 21. sezon 2025/2026: 17.
Miejsca na podium chronologicznie Lake Louise – 6 grudnia 2019 (zjazd) – 1. miejsce Garmisch-Partenkirchen – 8 lutego 2020 (zjazd) – 3. miejsce Crans-Montana – 23 lutego 2020 (superkombinacja) – 3. miejsce Val d’Isère – 20 grudnia 2020 (supergigant) – 1. miejsce Crans-Montana – 22 stycznia 2021 (zjazd) – 2. miejsce Cortina d’Ampezzo – 22 stycznia 2022 (zjazd) – 3. miejsce Crans-Montana – 26 lutego 2022 (zjazd) – 1. miejsce Crans-Montana – 27 lutego 2022 (zjazd) – 2. miejsce Kvitfjell – 3 marca 2024 (supergigant) – 3. miejsce Saalbach – 22 marca 2024 (supergigant) – 1. miejsce Altenmarkt – 11 stycznia 2025 (zjazd) – 3. miejsce Tarvisio – 18 stycznia 2026 (supergigant) – 3. miejsce
Odznaczenia Medal Za Zasługi I Stopnia – 2018
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Czescy snowboardziści Kategoria:Czescy narciarze alpejscy Kategoria:Czescy medaliści olimpijscy Kategoria:Ludzie urodzeni w Pradze Kategoria:Czescy olimpijczycy (Soczi 2014) Kategoria:Czescy olimpijczycy (Pjongczang 2018) Kategoria:Czescy olimpijczycy (Pekin 2022) Kategoria:Czescy olimpijczycy (Mediolan-Cortina 2026) Kategoria:Medaliści Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2018 Kategoria:Medaliści Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2022 Kategoria:Narciarze alpejscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018 Kategoria:Narciarze alpejscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2022 Kategoria:Narciarze alpejscy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2026 Kategoria:Odznaczeni Medalem Za Zasługi Kategoria:Snowboardziści na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2014 Kategoria:Snowboardziści na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2018 Kategoria:Snowboardziści na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2022 Kategoria:Snowboardziści na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2026 Kategoria:Urodzeni w 1995