Charles Daniel Smith (ur. 16 lipca 1965 w Bridgeport) – amerykański koszykarz występujący na pozycji silnego skrzydłowego. W latach 1988–1997 rozegrał 9 sezonów w NBA, reprezentując barwy Los Angeles Clippers, New York Knicks i San Antonio Spurs. Mistrz Świata (1986) oraz brązowy medalista Igrzysk Olimpijskich w Seulu (1988).
W 1984 wystąpił w meczu gwiazd amerykańskich szkół średnich - McDonald’s All-American.
Kariera w NBA W naborze do NBA (28 czerwca 1988) został wybrany przez Philadelphia 76ers jako trzeci w kolejności (za Dannym Manningiem i Rikiem Smitsem). Jeszcze tego samego dnia oddano go do Los Angeles Clippers, gdzie spędził 4 sezony, uzyskując w 272 spotkaniach sezonu regularnego średnie 18,4 punktu, 5,8 zbiórki i 1,4 bloku na mecz. W 1989 wybrano go do pierwszej drużyny debiutantów. Podczas meczu przeciwko Denver Nuggets (1 grudnia 1990 roku) zdobył 52 punkty, co jest do dziś (sezon 2013-14) rekordem klubu. W 1992 pomógł drużynie awansować do playoffów, ale Clippers nie sprostali w pierwszej rundzie Utah Jazz (2-3).
We wrześniu 1992 w wymianie pomiędzy trzema klubami przeniósł się do Nowego Jorku. W Knicks występował przez 3,5 roku, awansując trzykrotnie do rozgrywek finałowych, w tym finału NBA przegranego z Houston Rockets 3-4 (1994).
Do historii NBA przeszło jego zagranie w 5. meczu finału Konferencji Wschodniej przeciwko Chicago Bulls (1993), w którym, stojąc na 12 sekund przed końcem spotkania przed szansą zdobycia zwycięskich punktów (Knicks przegrywali 94-95) i zapewnienia swojej ekipie prowadzenia 3-2 w serii rozgrywanej do 4 zwycięstw, dał się aż czterokrotnie zablokować Michaelowi Jordanowi, Scottiemu Pippenowi i Horace'owi Grantowi. W wyniku nieskuteczności Smitha grający we własnej hali nowojorczycy ponieśli porażkę 94-97, która ułatwiła Bulls wyeliminowanie ich już w kolejnym meczu rozegranym w Chicago.
W trakcie sezonu 1995/96 został przekazany do San Antonio Spurs, gdzie w wyniku kontuzji rozegrał podczas 2 lat tylko 51 meczów, uzyskując średnie 7,7 punktu i 5,2 zbiórki. W styczniu 1998 został zwolniony, po czym zakończył sportową karierę.
Osiągnięcia NCAA Uczestnik turnieju NCAA (1985, 1987, 1988) Mistrz sezonu regularnego konferencji Big East (1987, 1988) Zawodnik Roku konferencji Big East (1988) Najlepszy pierwszoroczny zawodnik Big East (1985) Zaliczony do II składu All-American (1988 przez NABC) Uczelnia z Pittsburgha zastrzegła należący do niego numer 32
NBA Finalista NBA (1994) Zaliczony do I składu debiutantów NBA (1989) 2-krotny debiutant miesiąca NBA (luty 1989, kwiecień 1989)
Reprezentacja Mistrz świata (1986) Brązowy medalista olimpijski (1988)
Przypisy
Kategoria:Amerykańscy koszykarze Kategoria:Amerykanie pochodzenia kabowerdeńskiego Kategoria:Koszykarze Pittsburgh Panthers Kategoria:Koszykarze Los Angeles Clippers Kategoria:Koszykarze New York Knicks Kategoria:Koszykarze San Antonio Spurs Kategoria:Amerykańscy medaliści olimpijscy Kategoria:Koszykarze na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1988 Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 1988 Kategoria:Koszykarze NCAA All-American Kategoria:McDonald’s High School All-Americans Kategoria:Koszykarze Parade High School All-Americans Kategoria:Urodzeni w 1965 Kategoria:Ludzie urodzeni w Bridgeport (Connecticut)