Hemopeksyna – produkowane przez wątrobę białko osocza krwi (glikoproteina), charakteryzujące się najwyższym (spośród białek krwi) powinowactwem do produktu rozpadu hemoglobiny – hemu.
Funkcja biologiczna hemopeksyny Podstawowa funkcja biologiczna hemopeksyny polega na wychwytywaniu wolnego hemu, który katabolizowany jest z: hemoglobiny, uwolnionej w czasie incydentów hemolizy śródnaczyniowej oraz mioglobiny uwolnionej w czasie, różnego pochodzenia, uszkodzenia mięśni szkieletowych. Jest to funkcja ochronna przed oksydacyjnym uszkodzeniem ze strony wolnego hemu. Inne ważne działanie to wiązanie i transport hemu do układu siateczkowo-śródbłonkowego (w wątrobie), gdzie żelazo jest odzyskiwane do dalszego wykorzystania w hemopoezie; zabezpiecza to przed utratą żelaza.
Hemopeksyna jest zaliczana do białek ostrej fazy według KojaKoj A.: Biological functions of acute phase proteins. W: The acute phase response to injury and infection. Red.: A.H. Gordon, A. Koj, Elsevier, Amsterdam, New York, Oxford 1985, 145-160.
Biologia molekularna U ludzi hemopeksyna jest kodowana przez gen hemopeksyny (HPX), który znajduje się na chromosomie 11. Ludzka hemopeksyna (MW 63 000) składa się z 439 reszt aminokwasowych połączonych w pojedynczy łańcuch polipeptydowy, z 6 mostkami dwusiarczkowymi.
Diagnostyka laboratoryjna Prawidłowy poziom hemopeksyny we krwi metodą immunochemiczną wynosi: 5-15 mg/dl.
Oznaczanie poziomu hemopeksyny ma znaczenie w diagnostyce zespołów hemolitycznych. Badania wykazujące obniżenie poziomu hemopeksyny (zazwyczaj przy nieoznaczalnej haptoglobinie) wskazują na ciężki zespół hemolityczny.
Zobacz też haptoglobina – inne białko osocza krwi, wiążące hemoglobinę albuminy – białka krwi także wiążące produkty rozpadu hemoglobiny pozakrwinkowej
Bibliografia
Hematologia (Wielka Interna t. 10) pod red. Anny Dmoszyńskiej, Medical Tribune, Warszawa, 2011, s. 286
Przypisy
Kategoria:Geny na chromosomie 11 Kategoria:Białka krwi