thumb|Autoportret (1895) thumb|Portret królowej Jadwigi Aleksander Augustynowicz (ur. 7 lutego 1865 w Iskrzyni (ówczesny powiat krośnieński), zm. 23 sierpnia 1944 w Warszawie) – polski malarz, portrecista i pejzażysta.
Życiorys Urodził się w rodzinie właścicieli ziemskich Wincentego i Julii z domu Habecka. Uczęszczał do gimnazjum w Rzeszowie; następnie w latach 1883–1886 studiował pod kierunkiem Feliksa Szynalewskiego, Władysława Łuszczkiewicza i Jana Matejki w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie. Ukończywszy studia w Krakowie, pojechał kontynuować edukację do Monachium, odbył też podróże artystyczne do Włoch i na Węgry.
Od 1890 mieszkał we Lwowie, gdzie rozpoczął działalność artystyczną. W 1895 ożenił się ze znaną lwowską poetką, dziennikarką i działaczką feministyczną Anną Czemeryńską, z którą doczekał się trzech córek: Stanisławy (ur. 1897) - żony znanego lekarza chirurga Antoniego JuraszaLuminarze nauki Uniwersytetu Poznańskiego 1919-2019, red. Zbigniew Pilarczyk, Poznań 2019, s. 208, Zofii (1899–1938)Wspomnienie „Śp. Zofia Augustynowiczówna” w Posłaniec Świętego Grzegorza, IV-VI 1938, nr 2 (110) i Aleksandry (ur. 1901). Po wybuchu I wojny światowej przeniósł się do Zakopanego, gdzie mieszkał od 1914 do 1921. Następnie wyjechał na stałe do Poznania, gdzie już w czasie wojny światowej wystawiał prace w Stowarzyszeniu Artystów. W 1925 został członkiem Komitetu Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie; w tym samym roku otrzymał najwyższe odznaczenie honorowe za całokształt twórczości. W 1936 odbył w Poznaniu jubileusz pięćdziesięciolecia działalności artystycznej, którego częścią była wielka wystawa retrospektywna jego dzieł. Po wybuchu II wojny światowej przeniósł się do Warszawy, gdzie zginął podczas powstania warszawskiego.
Malował kompozycje figuralne, a przede wszystkim portrety; w Poznaniu sportretował m.in. Wojciecha Trąmpczyńskiego, Ignacego Mościckiego, Witolda Celichowskiego; tam też powstała większość jego akwarel. Akwarele dominowały w późniejszym okresie jego działalności, w szczególności na tematy związane z krajobrazem i folklorem polskim. Malarstwo Augustynowicza cieszyło się dużą popularnością, jego prace znajdują się w wielu muzeach polskich i zbiorach prywatnych. Muzeum Narodowe w Poznaniu ma w swych zbiorach 14 obrazów olejnych i akwarel, a w tym autoportret w stroju mandaryna.
Ordery i odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (11 listopada 1937) „za zasługi na polu sztuki”. Złoty Krzyż Zasługi (11 listopada 1936) „za zasługi na polu rozwoju sztuki”.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Pocztówki z reprodukcjami prac w bibliotece Polona
Kategoria:Absolwenci Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie Kategoria:Absolwenci szkół średnich w Rzeszowie Kategoria:Artyści związani ze Lwowem (zabór austriacki) Kategoria:Malarze związani z Poznaniem Kategoria:Malarze związani z Zakopanem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Ofiary cywilne w powstaniu warszawskim Kategoria:Polacy pochodzenia ormiańskiego Kategoria:Polscy portreciści Kategoria:Urodzeni w 1865 Kategoria:Zmarli w 1944