thumb|200px|Zapis neumiczny melodii Alma Redemptoris Mater − łaciński hymn na cześć Maryi Panny, napisany heksametrem, jedna z czterech oficjalnych antyfon maryjnych śpiewanych na zakończenie komplety w liturgii brewiarzowej Kościoła rzymskokatolickiego.
Uznaje się, iż autorem jest Herman z Reichenau. Miał oprzeć się na pismach Fulgencjusza z Ruspe, Epifaniusza z Salaminy oraz Ireneusza z Lyonu. W XIV w. antyfonę zacytował Geoffrey Chaucer w jednej ze swych Opowieści kanterberyjskich. Antyfonę tę uczynił przedmiotem swej medytacji-modlitwy na Placu Hiszpańskim w Rzymie w 1988 Jan Paweł II.
Pierwotnie była odmawiana tylko w okresie od 1. niedzieli Adwentu do Ofiarowania Pańskiego (2 lutego). Polskim odpowiednikiem jest antyfona Matko Odkupiciela.
Tekst i tłumaczenie Tradycyjny tekst łaciński: Alma Redemptoris Mater, quæ pervia cæli Porta manes, et stella maris, succurre cadenti, Surgere qui curat, populo: tu quæ genuisti, Natura mirante, tuum sanctum Genitorem Virgo prius ac posterius, Gabrielis ab ore Sumens illud Ave, peccatorum miserere.
Tradycyjne polskie tłumaczenie: 1Matko Odkupiciela, z niewiast najsławniejsza, Gwiazdo Morska, do nieba ścieżko najprościejsza, Tyś jest przechodnią bramą do raju wiecznego, Tyś jedyną nadzieją człowieka grzesznego.
2Racz podźwignąć, prosimy, lud upadający, w grzechach swych uwikłany, powstać z nich pragnący, Tyś cudownie zrodziła światu Zbawiciela, Tyś sama wykarmiła Twego Stworzyciela.
3Panno, przedtem i potem ze świata podziwieniem, uczczona Gabryjela wdzięcznym pozdrowieniem; Racz się wstawić, o Panno, za nami grzesznymi, ratuj nas, opiekuj się sługami Twoimi.
Przypisy
Linki zewnętrzne Alma Redemptoris Mater (melodia z XVII w.) − You Tube
Kategoria:Liturgia katolicka Kategoria:Modlitwy katolickie Kategoria:Modlitwy maryjne Kategoria:Łacińskie pieśni katolickie