thumb|200px|Daniele Archibugi Daniele Archibugi (ur. 1958 w Rzymie) – włoski naukowiec z dziedziny ekonomii i teorii polityki. Zajmuje się ekonomicznymi i politycznymi aspektami zmian technologicznych, teorią polityki stosunków międzynarodowych oraz technologiczną i polityczną globalizacją. Archibugi ukończył ekonomię na Uniwersytecie “La Sapienza”, a następnie studia doktoranckie w dziedzinie naukowych i technologicznych badań politycznych na Uniwersytecie w Sussex. Pracował i wykładał w Sussex, Neapolu, Cambridge, Rzymie oraz London School of Economics. W czerwcu 2006 roku uzyskał tytuł honorowego profesora Uniwersytetu w Sussex. Obecnie pracuje we w Rzymie oraz w Birkbeck, Uniwersytet w Londynie.
W dziedzinie stosunków międzynarodowych Archibugi jest wraz z kluczowym naukowcem jaki przyczynia się do rozwoju studiów nad kosmopolityzmem oraz w szczególności demokracji kosmopolitycznej, to znaczy próbą zastosowania norm i wartości demokratycznych w polityce globalnej.
W ramach studiów nad innowacją Archibugi oraz rozwinęli taksonomię globalizacji technologii, w której rozróżniają trzy główne przyrządy transmisji know-how: międzynarodowa eksploatacja innowacji, globalne produkowanie innowacji oraz globalna współpraca nauki i technologii. Główne dzieła
Na temat stosunków międzynarodowych
(we współpracy z Davidem Heldem) Cosmopolitan Democracy. An Agenda for a New World Order (Polity Press, 1995) [Demokracja kosmopolityczna. Plan porządku nowego świata]
(we współpracy z Davidem Heldem and Martinem Koehlerem), Reimagining Political Community. Studies in Cosmopolitan Democracy (Polity Press, 1998) [Przeobrażenie społeczności politycznej. Studia z zakresu demokracji kosmopolitycznej]
Debating Cosmopolitics, (Verso, 2003) [Debatując nad kosmopolityzmem] The Global Commonwealth of Citizens. Toward Cosmopolitan Democracy (Princeton University Press, 2008, [Globalny dobrobyt obywateli. W stronę demokracji kosmopolitycznej]
(we współpracy z Mathiasem Koenig-Archibugi and Raffaelem Marchettim) Global Democracy: Normative and Empirical Perspectives (Cambridge University Press, 2011) [Globalna demokracja: perspektywa normatywna I perspektywa empiryczna] Na temat zmian technologicznych
(we współpracy z Mario Pianta), The Technological Specialization of Advanced Countries, wstęp Jacques’a Delorsa (Kluwer, 1992) [Technologiczna specjalizacja krajów rozwiniętych]
(we współpracy z Jonathanem Michie), Technology, Globalisation and Economic Performance, wstęp Richarda R. Nelsona (Cambridge University Press, 1997) [Technologia, globalizacja i gra ekonomiczna]
(we współpracy z Jonathanem Michie), Trade, Growth and Technical Change, wstęp Nathana Rosenberga (Cambridge University Press, 1998); [Handel, rozwój oraz zmiana technologiczna]
(we współpracy z Jonathanem Michie), Innovation Policy in a Global Economy, wstęp Christophera Freemana (Cambridge University Press, 1999); [Polityka innowacji w ekonomii globalnej]
(we współpracy z Bengt-Åke Lundvallem), The Globalising Learning Economy (Oxford University Press, 2001) [Globalizacyjna nauka ekonomii]
(we współpracy z Andreą Filippetti), Innovation and Economic Crises. Lessons and Prospects from the Economic Downturn (Routledge, 2011). [Innowacja i kryzysy ekonomiczne. Lekcje i perspektywy z upadku ekonomicznego]
(we współpracy z Andrea Filippetti), The Handbook of Global Science, Technology and Innovation (Wiley, 2015). .
Linki zewnętrzne
University of London, Birkbeck, University of London Podwójny wywiad na temat na temat unijnego zapotrzebowania na wykształcowych naukowców oraz talentów z krajów rozwijających się oraz na temat “Globalnego dobrobytu obywateli” (wideo) Debata w London School of Economics “Czy globalna demokracja jest możliwa?” (wideo)
Kategoria:Włoscy politolodzy Kategoria:Urodzeni w 1958