Zotepina – organiczny związek chemiczny o szkielecie dibenzotiepiny, stosowany jako lek neuroleptyczny drugiej generacji w leczeniu objawów schizofrenii i choroby afektywnej dwubiegunowej.
Mechanizm działania Zotepina blokuje receptory dopaminergiczne D2 i receptory serotoninergiczne 5HT2A. Hamuje też wychwyt zwrotny noradrenaliny.
Farmakokinetyka Lek jest metabolizowany w wątrobie przy udziale izoenzymów cytochromu P450: 3A4 (CYP3A4) i 1A2 (CYP1A2).
Działania niepożądane Istotnymi działaniami niepożądanymi są przyrost masy ciała, sedacja, tachykardia, ortostatyczne spadki ciśnienia tętniczego, hiperprolaktynemia, wydłużenie odstępu QTc w stopniu zależnym od dawki. Lek prawdopodobnie zwiększa ryzyko insulinooporności, dyslipidemii i cukrzycy. Stosowanie zotepiny wiąże się ze zwiększeniem ryzyka napadów drgawkowych. W metaanalizie Leuchta i wsp. z 2013 roku zotepina była jednym z neuroleptyków najczęściej powodujących objawy pozapiramidowe (iloraz szans większy tylko dla haloperidolu).
Dawkowanie Lek jest najczęściej stosowany w dawce 75–300 mg na dobę. Wymaga podawania w trzech dawkach na dobę.
Preparaty thumb|Blistr japońskiego preparatu zotepiny Lek jest niedostępny w Polsce, jest natomiast dostępny m.in. w Niemczech, Czechach i Japonii. Preparaty handlowe: Lodopin, Losizopilon, Setous, Zoleptil.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:ATC-N05 Kategoria:Atypowe leki przeciwpsychotyczne Kategoria:Aminy trzeciorzędowe Kategoria:Etery Kategoria:Heterocykliczne związki siarki o pierścieniu nienasyconym Kategoria:Siedmioczłonowe heterocykliczne związki siarki Kategoria:Związki chloroaromatyczne Kategoria:Związki policykliczne