Płochacz pstry (Prunella ocularis) – gatunek małego ptaka z rodziny płochaczy (Prunellidae). Zasiedla Bliski Wschód, od Turcji po Turkmenistan; izolowana populacja w południowo-zachodniej części Półwyspu Arabskiego, niekiedy traktowana jako osobny gatunek. Niezagrożony wyginięciem.
Taksonomia Gatunek opisał po raz pierwszy Gustav Radde w roku 1884 pod nazwą Accentor ocularis. Holotyp pochodził z Gór Tałyskich na granicy Iranu i Azerbejdżanu. Często bywał łączony w jeden gatunek z płochaczem płowym (P. fulvescens), ale zdaje się być najbliżej spokrewniony z płochaczem czarnogardłym (P. atrogularis). Wyróżnia się dwa podgatunki – nominatywny i P. o. fagani (płochacz arabski), choć jeszcze np. autorzy wydanego w 2005 roku 10. tomu Handbook of the Birds of the World traktowali je jako dwa osobne gatunki i uznawali P. ocularis za gatunek monotypowy.
Morfologia Długość ciała wynosi 14–15 cm. W oryginalnym opisie podano długość dzioba 14 mm, ogona 60 mm, skrzydeł 72 mm, zaś skoku 21 mm; środkowy palec bez pazura mierzy 16 mm. Głowa czarna, widoczna długa biała brew. Gardło szare. Wierzch ciała kasztanowo-czarny. Pierś płowopomarańczowa, zaś brzuch i pokrywy podogonowe białawe. Na bokach występuje delikatnie kasztanowe kreskowanie.
Zasięg występowania Południowa i wschodnia Turcja, Armenia, zachodni i południowo-wschodni Azerbejdżan oraz góry północnego, południowo-zachodniego i wschodniego Iranu. Podgatunek P. o. fagani (płochacz arabski) występuje w Jemenie, w południowo-zachodniej części Półwyspu Arabskiego.
Płochacz pstry zasiedla hale i żleby wysokich skalistych gór. Spotykany w przedziale wysokości 1000–3500 m n.p.m.
Zachowanie Zazwyczaj przebywa na nagim gruncie wśród krzewów, trzepocąc skrzydłami. Śpiew dzwoniący, podobny jak u pokrzywnicy (Prunella modularis).
Gniazdo mieści się w gęstym krzewie, około 30 cm nad ziemią. Stanowi je kubeczek z patyków i korzeni, grubo wyściełany puchem roślinnym.
Status zagrożenia IUCN uznaje płochacza pstrego za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern). Liczebność światowej populacji, według wstępnych szacunków, mieści się w przedziale 40–121 tysięcy dorosłych osobników. Ze względu na brak dowodów na spadki liczebności bądź istnienie poważnych zagrożeń dla gatunku BirdLife International ocenia trend liczebności populacji jako prawdopodobnie stabilny.
Przypisy Systematyka i nazewnictwo polskie za:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Płochacze Kategoria:Ptaki Europy Kategoria:Ptaki Azji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1884 roku