Zizhou Zhishen ( Zīzhōu Zhìshēn; kor. 치주지선 Ch’iju Chisŏn; jap. Shishū Chishin; ur. 609, zm. 702) – mistrz chan ze szkoły jingzhong. Znany także jako Zhixian.
Życiorys Pochodził z prefektury Runan w prowincji Henan. Gdy jego dziadek otrzymał stanowisko w Shu w Syczuanie, przeniósł się tam razem z nim. Już w wieku 10 lat był mocno związany z buddyzmem, nie jadł ostrego jedzenia, zachowywał się według najwyższych standardów i nie angażował się w dziecięce zabawy. W wieku 13 lat opuścił rodzinę i wszedł na drogę buddyjską. Jego pierwszym nauczycielem według biografii zapisanej w Lidai fabao ji był mistrz Dharmy Xuanzang (602–664)Jest to niemożliwe. Xuanzang przyjął wtedy właśnie wskazania buddyjskie w klasztorze Konghui w Chengdu. Miał wtedy 20 lat i rok później (622) opuścił Shu. Xuanzang najwyraźniej występuje tu po prostu jako postać symboliczna dla buddyzmu scholastyczego..
Kiedy usłyszał o mistrzu Hongrenie nauczającym na górze Shuangfeng, porzucił wszelkie święte pisma buddyjskie i traktaty i został uczniem Hongrena.
Po ukończeniu praktyki udał się do klasztoru DechunTa informacja znajduje potwierdzenie w biografii Weikuana z Song gaoseng zhuan, który praktykował u mistrza Zizhou Baoxiu, ucznia Hongrena. Jest to prawdopodobnie właśnie Zizhou Zhishen. w Zizhou i prowadził tam nauczanie chanu dla wielu ludzi.
7 miesiąca drugiego roku okresu wansui tongtian, czyli w roku 697, cesarzowa Wu Zetian posłała Zhanga Changqi, kierownika Ministerstwa Pracowników do Dechun si z zaproszeniem dla mistrza. Zhishen przyjął zaproszenie i udał się do Zachodniej Stolicy, gdzie cesarzowa Wu Zetian wręczyła mu patriarchalną szatę, którą otrzymała od szóstego patriarchy Huinenga. Na dworze cesarskim Zhishen musiał się w dodatku zmierzyć z hinduskim mistrzem Trepitaką na magiczne moce, który to pojedynek wygrał ZhishenWendi L. Adamek. The Mystique of Transmission. s. 182.. Po pewnym czasie jednak poprosił o zezwolenie na powrót do klasztoru ze względu na zły stan zdrowia.
6 miesiąca drugiego roku okresu chang’an, czyli w roku 702, powiedział do swojego ucznia Chuji „Podtrzymaj mnie”. Następnie wręczył mu szatę weryfikacyjną mówiąc: „Ta szata jest kaśają przekazywaną przez patriarchalnego mistrza Bodhidharmę. Zetian przekazała ją mnie, a teraz ja przekazuję ją tobie. Musisz chronić siebie dobrze”.
Wieczorem szóstego dnia siódmego miesiąca tego roku mistrz zmarł nagle w pozycji siedzącej. Miał 94 lata.
Uwagi Lidai fabao ji jest autoreklamiarskim tekstem, stworzonym w celu promowania linii przekazu szkoły baotang w Syczuanie. Wszystkie informacje dotyczące przekazu szaty Bodhidharmy przez cesarzową Wu Zetian do Zhishena są nieprawdziwe. Chodziło o uprawomocnienie tej linii przekazu i uczynienie z twórcy tej linii szóstego patriarchyWendi L. Adamek. The Mystique of Transmission. s. 3, 4..
Zhishen zasadniczo należał do „starego zakonu”, który miał ścisłe związki ze stolicami Chin i z potężnymi elitami, czyli właściwie była to szczególna linia przekazu Dharmy północnej szkoły chan. Najwyraźniej fabrykacja przekazu szaty Huinenga dla Zhishena miała podkreślić znaczenie mistrza (i jego szkoły) jako łącznika między „starym zakonem” a „nowym zakonem”, czyli południową szkołą chan Huinenga. Mimo tych wysiłków, jego nauki uważane były za niższe od nauk „nowego zakonu”Wendi L. Adamek. The Mystique of Transmission. s. 214, 215.. Jego linia przekazu wykazywała jednak stopniowy rozwój, np. Jingzhong Wuxiang zajmował pozycję środkową, a Baotang Wuzhu – już całkowicie nową. Tak więc Zhishen i Wuzhu zajmowali różniące się od siebie ekstremalne pozycjeWendi L. Adamek. The Mystique of Transmission. s. 214..
Prace literackie Xurong guan (Kontemplacja nad zjednoczeniem z pustką) Yuanqi (Współzależne powstawanie) Baruoxin shu (Komentarz do „Sutry Serca”)
Linia przekazu Dharmy zen Pierwsza liczba oznacza liczbę pokoleń mistrzów od 1 patriarchy indyjskiego Mahakaśjapy.
Druga liczba oznacza liczbę pokoleń od 28/1 Bodhidharmy, 28 patriarchy Indii i 1 patriarchy Chin.
Trzecia liczba oznacza początek nowej linii przekazu w danym kraju. 28/1. Bodhidharma (zm. 543?) 29/2. Sengfu pierwszy uczeń Bodhidharmy 29/2. Daoyu 29/2. Zongchi (Dharani) (mniszka) 29/2. Dazu Huike (487–594) 30/3. Baoyue mistrz chan 30/3. Sengna (bd) 30/3. Xiang (bd) świecki 30/3. Huiman 31/4/1. Dōshō (628–670) wprowadził zen do Japonii (linia przekazu nie przetrwała) 30/3. Huaxian świecki 30/3. Jianzhi Sengcan (zm. 606) 31/4/1. Vinītaruci (zm. 594) przeniósł nauki chan do Wietnamu; szkoła vinītaruci 31/4. Dayi Daoxin (579–651) 32/5. Huangmei Lang mistrz chan 32/5. Jingzhou Faxian 32/5. Shuzhou Fazang 32/5. Fajing 32/5. Niutou Farong (594–657) szkoła niutou 32/5/1. Pŏmnang Korea – wprowadzenie chanu (kor. sŏn) 32/5. Daman Hongren (601–674) 33/6. Yuquan Shenxiu (606–706) (także Datong) północna szkoła chan. 33/6. Zizhou Zhishen (609–702) szkoła Jingzhong 34/7. Zizhou Chuji (669–736) 35/8. Chengyuan (712–802) 36/9. Fazhao (zm. 820?) 35/8. Jingzhong Wuxiang (684–762) koreański mistrz chan Kim Musang działający w Chinach. Szkoła jingzhong 36/9. Jingzhong Shenhui (720–794) 36/9. Baotang Wuzhu (714–774) szkoła baotang 33/6. Lao’an Hui’anZutang ji umiejscawia go w linii przekazu patriarchów jako ucznia piątego patriarchy Damana Hongrena. Inne teksty podają, że był uczniem drugiego patriarchy Huike. Najpewniej jednak nie był związany w ogóle z Patriarchami. Jego chan był zupełnie niezależną linią przekazu Dharmy. (580–707) szkoła laomu an heshang 33/6. Daoming (bd) (także Huiming) 33/6. Dajian Huineng (638–713)
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Urodzeni w 609 Kategoria:Zmarli w 702 Kategoria:Mistrzowie chan epoki Tang