Grand Prix Niemiec 1939, oficj. XII Großer Preis von Deutschland – trzeci wyścig Mistrzostw Europy w sezonie 1939 wyścigów Grand Prix. Pole position do wyścigu zdobył Hermann Lang, a zwycięzcą w deszczowych warunkach został Rudolf Caracciola w Mercedesie.
Tło i kwalifikacje Auto Union zgłosił do wyścigu pięć samochodów, a Mercedes-Benz – cztery. Fabryczny zespół Maserati wystawił dwa modele 8CTF i był to ich jedyny start w sezonie, a jedyny samochód Alfy Romeo należał do prywatnie zgłoszonego Raymonda Sommera. Zespół Schell zgłosił dwa Delahaye; tyle samo Maserati zgłosił Süddeutsche Renngemeinschaft. Ponadto prywatnie zgłosili udział Mazaud i Mandirola. Wskutek problemów z silnikami podczas Grand Prix Francji Mercedes próbował im zażegnać.
W odbywających się przy słonecznej pogodzie kwalifikacjach pole position z dużą przewagą zdobył Hermann Lang. Z pierwszego rzędu startowały trzy Mercedesy. Heinz Brendel w swoim debiucie wywalczył piąte pole startowe, pokonując Tazio Nuvolariego. W trakcie ostatniej sesji samochód Nuvolariego zaczął się palić, a Georg Meier wypadł z toru.
Wyścig thumb|240px|Trofeum, które Rudolf Caracciola otrzymał za zwycięstwo w wyścigu Wyścig oglądało około 250 000–300 000 widzów. W przeciwieństwie do kwalifikacji w trakcie wyścigu pojawiła się mgła, a w niektórych miejscach toru padał deszcz.
Najlepiej wystartował Manfred von Brauchitsch, który na zakręcie Südkehre objął prowadzenie; za nim jechali Stuck, Lang i Caracciola. Jednakże szybko prowadzenie odzyskał Lang i po pierwszym okrążeniu prowadził z przewagą 28 sekund, przed von Brauchitschem, Müllerem, Caracciolą, Nuvolarim i Pietschem; w tym czasie Stuck i Sommer już odpadli z wyścigu, a Luigi Villoresi zjechał do boksów po nowe świece zapłonowe. Pietsch natomiast zaczął wyprzedzać rywali.
Po drugim okrążeniu Lang miał 40 sekund przewagi, ale na trzecim okrążeniu jego silnik uległ awarii i niemiecki kierowca zjechał do boksów, wycofując się. Do boksów po nowe świece zapłonowe zjechał także von Brauchitsch i prowadzenie objął Pietsch na Maserati. Wkrótce później jechał w jego samochodzie doszło do uszkodzenia hamulców i Pietsch zjechał na naprawę do boksów, oddając prowadzenie Nuvolariemu.
Alfred Neubauer nakazał Brendelowi zjechanie do boksów w celu przekazania samochodu Langowi, ale Brendel odmówił, i wykręcił jak dotychczas najlepszy czas okrążenia, wynoszący 10:28. Przed zakrętem Adenauer Brügge Pietsch wpadł w poślizg, a próbujący go ominąć Brendel wypadł z toru i zakończył rywalizację. W tym czasie zaczęło padać na całym torze i świece zapłonowe zaczęły powodować problemy u takich kierowców jak Meier i Pietsch. W wyścigu prowadził Nuvolari przed Müllerem i Caracciolą, który był jedynym kierowcą Mercedesa na torze (von Brauchitsch także się wycofał). Caracciola wkrótce potem awansował na drugie miejsce, pięć sekund za Nuvolarim. W tym czasie Villoresi wycofał się z powodu pękniętego zbiornika paliwa.
Po pięciu okrążeniach Nuvolari zjechał na minutowy pit stop w celu sprawdzenia silnika, dzięki czemu prowadzenie objął Caracciola. Na kolejnym okrążeniu Nuvolari zjechał do boksów ponownie w celu zatankowania i zmiany opon. W tym momencie kolejność wyścigu była następująca: Caracciola, Hasse, Müller, Nuvolari, Pietsch, Dreyfus, Meier, Joa, „Raph”, Mazaud and Mandirola. Na dziewiątym okrążeniu Caracciola zjechał na trwający minutę i 23 sekundy pit stop, podczas którego zatankowano jego samochód, wymieniono opony i świece zapłonowe. Po powrocie na tor spadł na trzecie miejsce. Pit stopy w wykonaniu Auto Uniona były szybsze (Hasse – 37 sekund, Müller – 44 sekundy) i Hasse prowadził z przewagą piętnastu sekund nad Müllerem. Za Caracciolą podążali Nuvolari, Pietsch, Meier i Dreyfus.
Deszcz zaczął się nasilać i Caracciola wkrótce później wyprzedził Müllera w walce o drugie miejsce. W samochodzie Meiera na zakręcie Fuchsröhre złamała się przednia zwrotnica i przednie koła zaczęły skręcać w różnych kierunkach, ale kierowca zdołał zatrzymać samochód bez uszkodzeń. Caracciola natomiast objął prowadzenie, a kiedy Hasse próbował kontratakować, wypadł z toru i zakończył wyścig. Na drugie miejsce awansował Müller ze stratą pół minuty do lidera, a trzeci, po problemach z silnikiem, był Nuvolari. Na 16 okrążeniu Nuvolari po raz drugi zjechał, aby uzupełnić paliwo. Pietsch natomiast dwukrotnie wpadał w poślizg i w sumie czterokrotnie zjeżdżał do boksów, ale mimo to jechał na czwartym miejscu.
Na 18 okrążeniu Caracciola zjechał na 18-sekundowy postój w celu uzupełnienia paliwa, ale po powrocie na tor nie stracił prowadzenia. Silnik w samochodzie Nuvolariego eksplodował i Włoch nie ukończył wyścigu. Müller także zjechał na krótki pit stop. Pod koniec wyścigu Caracciola ustanowił najszybsze okrążenie i wygrał Grand Prix Niemiec po raz szósty. Za Niemcem wyścig ukończyli Müller, Pietsch, Dreyfus, „Raph” i Mazaud.
Po wyścigu Uhlenhaut testował samochód Langa w celu znalezienia awarii, ale nie potrafił jej zlokalizować. W związku z tym Lang zażądał demontażu silnika na miejscu; okazało się, że przyczyną odpadnięcia z wyścigu był uszkodzony tłok.
Lista startowa Na niebiesko zaznaczony kierowca rezerwowy.
Kwalifikacje
Wyścig
Bibliografia
Niemiec 1939 1939 Kategoria:1939 w Niemczech