Strażnica Wojsk Ochrony Pogranicza Giersdorf/Gierałcice – zlikwidowany pododdział Wojsk Ochrony Pogranicza pełniący służbę graniczną na granicy polsko-czechosłowackiej. thumb|Granica polsko-czeska, znak gran. nr II/165 rej. Gierałcic (październik 2011) Strażnica Straży Granicznej w Gierałcicach – zlikwidowana graniczna jednostka organizacyjna Straży Granicznej realizująca zadania bezpośrednio w ochronie granicy państwowej z Czechosłowacją/Republiką CzeskąOd 1 stycznia 1993 z Republiką Czeską..
Formowanie i zmiany organizacyjne Strażnica została sformowana w 1945 w strukturze 49 komendy odcinka Paczków jako 225 strażnica WOP (Giersdorf) o stanie 56 żołnierzy. Kierownictwo strażnicy stanowili: komendant strażnicy, zastępca komendanta do spraw polityczno-wychowawczych i zastępca do spraw zwiadu. Strażnica składała się z dwóch drużyn strzeleckich, drużyny fizylierów, drużyny łączności i gospodarczej. Etat przewidywał także instruktora do tresury psów służbowych oraz instruktora sanitarnego.
W związku z reorganizacją oddziałów WOP, 24 kwietnia 1948 strażnica została włączona w struktury 73 batalionu Ochrony Pogranicza, a 1 stycznia 1951 46 batalionu WOP w Paczkowie.
Od 15 marca 1954 wprowadzono nową numerację strażnic, a strażnica WOP Gierałcice otrzymała nr 234 w skali kraju.
W 1956 rozpoczęto numerowanie strażnic na poziomie brygady. Strażnica I kategorii Gierałcice była 24 w 4 Brygadzie Wojsk Ochrony Pogranicza i włączona w struktury 45 batalionu WOP w Prudniku. 1 stycznia 1960 była jako 3 strażnica WOP III kategorii Gierałcice. a 1 stycznia 1964 była jako 4 strażnica WOP lądowa III kategorii Gierałcice.
W kwietniu 1976, w związku z przejściem na dwuszczeblowy system dowodzenia, strażnicę podporządkowano bezpośrednio pod sztab 4 Górnośląskiej Brygady WOP w Gliwicach. thumb|Bibliotekarka pobliskiej biblioteki Apolonia Sewruk była częstym gościem w strażnicy (1978) 13 grudnia 1981 po wprowadzeniu stanu wojennego na terytorium kraju, dowódca GB WOP wewnętrznym rozkazem w miejscu stacjonowania poszczególnych batalionów, utworzył tzw. „wysunięte stanowiska dowodzenia” (zalążek przyszłych batalionów granicznych), którym podporządkował strażnice znajdujące się na odcinkach dawnych batalionów granicznych. Brygada wykonywała zadania ochrony granicy i bezpieczeństwa państwa wynikające z dekretu o wprowadzeniu stanu wojennego.
W drugiej połowie 1984 utworzono batalion graniczny Górnośląskiej Brygady WOP w Prudniku i w jego strukturach funkcjonowała jako Strażnica WOP Lądowa rozwinięta kat. I w Gierałcicach. thumb|Dedykacja dla załogi strażnicy Z Okazji 43. Rocznicy WOP Dyrekcja i Załoga Fabryki Armatur „Głuchołazy“ (czerwiec 1988) W 1987 kadrę strażnicy stanowili: dowódca, zastępca d-cy, szef strażnicy, pomocnik d-cy strażnicy. Oprócz wymienionych załoga składała się: 3 dyżurnych operacyjnych (podoficerowie służby zasadniczej), 2 drużyn granicznych (podoficer + 12 szeregowych), drużyny zabezpieczenia (podoficer łączności, mechanik-motocyklista, kierowca-mechanik, pisarz gospodarczy i kucharz), 1 pracownik cywilny (kucharka), na sezon grzewczy zatrudniano 4 palaczy. Wyposażenie załogi strażnicy stanowiły: uzbrojenie kadra pistolety P-64, pozostali żołnierze karabinki AKMS, pistolety sygnałowe wz. 78. Pojazdy: 1 samochód terenowy UAZ 469, 1 samochód dostawczy FSC Żuk, 15 motocykli WSK 125. Sprzęt łączności: 1 radiotelefon stacjonarny, 1 radiotelefon samochodowy, radiotelefony nasobne R-4437, mikrotelefony do łączności przewodowej z wykorzystaniem linii telefonicznej na całej długości odcinka. thumb|Pomocnik dyżurnego operacyjnego szer. Stanisław Zielonka przy UDP (urządzenie dyspozytorsko–przekazujące) w pomieszczeniu dyżurnego operacyjnego strażnicy (1989) 1 listopada 1989 rozformowano batalion graniczny GB WOP w Prudniku, a strażnicę podporządkowano bezpośrednio pod sztab Górnośląskiej Brygady WOP już jako Strażnica WOP Lądowa kadrowa kat. I w Gierałcicach (na czas „P” kadrowa)Zarządzenie Dowódcy Wojsk Ochrony Pogranicza Nr 035/Org. z 31 lipca 1989 w sprawie zmian etatowych w jednostkach WOP, przeformowano strażnicę WOP – Lądową rozwiniętą kategorii I w Gierałcicach na Strażnice WOP Lądową (na czas „P” kadrową.. Tak funkcjonowała do 15 maja 1991. Żołnierze służby zasadniczej WOP z ostatnich poborów nadal pełnili służbę w strażnicy. thumb|D-ca strażnicy por. Włodzimierz Karsznia (siedzi za biurkiem), stoją od lewej: szer. Krystian Lisczyk (Liszczyk) (kierowca–mechanik), st. sierż. Tadeusz Biłobran (podoficer rozpoznawczy), szer. Marek nn (kucharz) (1990) Straż Graniczna: 15 maja 1991 po rozwiązaniu Wojsk Ochrony Pogranicza od 16 maja 1991 strażnica została przejęta przez Śląski Oddział Straży Granicznej w RaciborzuZarządzenie nr 021 Komendanta Głównego Straży Granicznej z 7.05.1991, utworzono Śląski Oddział SG. i przyjęła nazwę Strażnica Straży Granicznej w Gierałcicach.
W 2000 rozpoczęła się reorganizacja struktur Straży Granicznej związana z przygotowaniem Polski do wstąpienia, do Unii Europejskiej i przystąpieniem do Traktatu z Schengen. Podczas restrukturyzacji wprowadzono kompleksową ochronę granicy już na najniższym szczeblu organizacyjnym tj. strażnica i graniczna placówka kontrolna. Wprowadzona całościowa ochrona granicy zniosła podział na graniczne jednostki organizacyjne ochraniające tylko tzw. „zieloną granicę” i prowadzące tylko kontrole ruchu granicznego. W wyniku tego, 2 stycznia 2003, nastąpiło zniesie strażnicy SG w Gierałcicach. Ochraniany przez strażnicę odcinek granicy, przejęła Graniczna Placówka Kontrolna SG w Głuchołazach kat. II, a obiekt został przekazany gminie i zaadaptowany na mieszkania.
Ochrona granicy W rejonie znaku granicznego nr 160/4-5 33px|alt=Znaki gran. nr 160/4-5 po stronie polskiej od 1948 do lat 60. XX w., istniał posterunek graniczny strażnicy 33px|alt= Pozostałości po posterunku granicznym na konstrukcji stalowej nad torem kolejowym z Mikulovic do Głuchołaz oraz pomieszczenia drużyny konwojowej 33px|alt= Pozostałości po pomieszczeniach drużyny konwojowej, celem konwojowania pociągów czechosłowackich na terytorium Polski w uprzywilejowanym tranzycie kolejowym z Czechosłowacji do Czechosłowacji przez GłuchołazyArtykuł 23 punkt 3 i 4 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Czechosłowacką o uprzywilejowanym tranzycie kolejowym z Czechosłowacji do Czechosłowacji przez Głuchołazy, podpisana w Warszawie 12 listopada 1948 (). do miejscowości Pokrzywna w rejon znaku gran. nr 140/13 33px|alt= 140/13.
W 1960 3 strażnica WOP Gierałcice III kategorii, ochraniała odcinek granicy państwowej o długości 9849 m: Włącznie znak gran. nr 160/3b (Biała Głuchołaska), wyłącznie znak gran. nr 167/6.
Od lat 60 XX wieku do końca lat 80 XX w. na odcinku strażnicy w miejscowości Głuchołazy w rejonie ul. Kolonia JagiellońskaPołożenie wieży obserwacyjnej → ., wykorzystywana była metalowa wieża obserwacyjnaObserwację na wieży obserwacyjnej prowadzi się w warunkach dobrej widoczności w celu ochrony wyznaczonego odcinka granicy. Każda wieża obserwacyjna powinna być wyposażona w: szkic terenu znajdującego się w zasięgu obserwacji z wyraźnie oznaczonym ochranianym odcinkiem granicy; łączność ze strażnicą i sąsiednimi wieżami obserwacyjnymi; tablicę – kątomierz do określenia kierunku przelotu samolotów; zabezpieczenie przeciwpożarowe i odgromowe; inne wyposażenie zależnie od potrzeb ochranianego odcinka. z której zabezpieczano odcinek granicy: Od znaku gran. nr 160/7 do znaku gran. nr IV/162.
W 1975 odcinek strażnicy został wydłużony po przejęciu części odcinka po rozformowanej Strażnicy WOP Jarnołtów, od znaku gran. nr 167/7 do wyłącznie znaku gran. nr IV/170. thumb|Element służby granicznej w rejonie znaku gran. nr 160/7 (1987) Strażnica WOP Lądowa rozwinięta kat. I w Gierałcicach do 31 października 1989, a od 1 listopada 1989 Strażnica WOP Lądowa kadrowa kat. I w Gierałcicach, ochraniała odcinek granicy państwowej o długości ok. 14,5 km: Włącznie znak gran. nr 160/3b (Biała Głuchołaska), wyłącznie znak gran. nr IV/170. W okresie zimowym pas śnieżny sprawdzany był minimum: na głównym kierunku dwukrotnie, na pozostałym raz w ciągu doby na korzyść: Strażnicy WOP Konradów do znaku gran. nr 160/2a. Strażnicy WOP Jasienica Górna do znaku gran. nr 170/1. Główny wysiłek w służbie skupiała od znaku gran. nr 160/3b do znaku gran. nr IV/162 w głębi miejscowość Głuchołazy, natomiast odcinek zagrożony miała od znaku gran. nr 167/7 do znaku gran. nr 168/12 w głębi miejscowość Sławniowice. Współdziałała w zabezpieczeniu granicy państwowej z: Strażnice WOP w: Konradowie i Jasienicy Górnej Graniczna Placówka Kontrolna Głuchołazy Grupa Operacyjno-Rozpoznawcza Zwiadu w Nysie – do 06.1990 Komisariat MO w Głuchołazach W ochronie granicy dowódcy strażnicy ściśle współpracowali ze swoimi odpowiednikami tj. naczelnikami placówek OSH (Ochrana Statnich Hranic) CSRS: Mikulovice 33px|alt=Dawna siedziba OOSH Mikulovice – wspólnie ochraniała odcinek granicy państwowej od znaku gran. nr 160/b do znaku gran. nr IV/170. Główny wysiłek w służbie skupiała na kierunku Mikulovice–Głuchołazy, znak gran. IV/160–160/10, (naczelnik placówki – mjr Drahomir Grund).
Straż Graniczna: W okresie 16 maja 1991–1 stycznia 2003, strażnica Strażnica SG w Gierałcicach ochraniała odcinek granicy państwowej: Włącznie znak gran. nr 160/3b (Biała Głuchołaska), wyłącznie znak gran. nr II/170 20px|alt= II/170. Linia rozgraniczenia z: Strażnicą SG w Konradowie przebiegała: włącznie znak gran. nr II/160/3b dalej rzeką Biała Głuchołaska do mostu św. Andrzeja, następnie wyłącznie stacja PKP Głuchołazy, Bodzanów, Rudawa, wyłącznie Stary Las... Strażnicą SG w Jasienicy Górnej przebiegała: wyłącznie znak gran. nr II/170 dalej granicą gmin: Głuchołazy, Nysa i Otmuchów. Główny wysiłek w ochronie granicy skupiała od znaku gran. nr 160/3b do znaku gran. nr II/162 w głębi miejscowość Głuchołazy., natomiast odcinek zagrożony od znaku gran. nr 167/7 do znaku gran. nr 168/12 w głębi miejscowość Sławniowice. W okresie zimowym pas śnieżny sprawdzany był na korzyść: Strażnicy SG w Konradowie do znaku gran. nr 160/3b. Strażnicy SG w Jasienicy Górnej do znaku gran. nr 170/2. Funkcjonariusze Strażnicy SG w Gierałcicach pełniąc służbę graniczną przy granicy państwowej w rejonie linii rozgraniczenia: Ze Strażnicą SG w Konradowie, prowadzili rozpoznanie w miejscowości Głuchołazy od mostu św. Andrzeja ul. Andersa, dalej Słonecznym Jarem, wzdłuż linii kolejowej tranzytu czeskiego, w kierunku znaku gran. nr 160/4, na korzyść sąsiada do znaku gran. nr 160/3a w kierunku rzeki Biała Głuchołaska, zwracając uwagę na szlak turystyczny, na Netce. Ze Strażnicą SG w Jasienicy Górnej, prowadzili rozpoznanie od miejscowości Sławniowice w kierunku znaku gran. nr II/170, na korzyść sąsiada od znaku gran. nr II/170 do miejscowości Jarnołtów, zwracając uwagę na pola orne przyległe do granicy państwowej. Strażnica SG w Gierałcicach współdziałała w zabezpieczeniu granicy państwowej z placówkami po stronie czeskiej cizinecké policie RCPP: Mikulivice – wspólnie ochraniała odcinek granicy państwowej od znaku gran. nr 160/b do znaku gran. nr 168/18. Główny wysiłek w służbie skupiała na kierunku Mikulovice–Głuchołazy, znak gran. nr II/160–160/10 (naczelnik placówki mjr Drahomir Grund). Vidnava – wspólnie ochraniała odcinek granicy państwowej od znaku gran. nr 168/18 do znaku gran. nr II/170.
19 lutego 1996 na odcinku strażnicy zostało uruchomione przejście graniczne małego ruchu granicznego (mrg), w którym odprawę graniczną i celną osób, towarów oraz środków transportu wykonywała załoga strażnicy: Sławniowice-Velké Kunětice.
Wydarzenia thumb|Pełnomocnictwo graniczne na odcinek strażnicy WOP Gierałcice (kwiecień 1987)