Jan z Kazimierza (ur. 1500, zm. 26 marca 1558) – polski karmelita i inkwizytor.
Pochodził z Kazimierza i w młodym wieku wstąpił do zakonu karmelitów w klasztorze w Krakowie na Piasku. Następnie ukończył studia na Akademii Krakowskiej, uzyskując tytuł doktora teologii (1529). W 1541 sprawował urząd przeora klasztoru karmelitów na Piasku. W tym samym roku biskup krakowski Piotr Gamrat mianował go inkwizytorem dla diecezji krakowskiejLudwik Łętowski, Katalog biskupów, prałatów i kanoników krakowskich, Tom 3, s. 344; Tadeusz Ulewicz, Jan Kochanowski, Cracovia litterarum, Kraków 1991, s. 250; Bolesław Kumor, Dzieje diecezji krakowskiej do roku 1795, Tom 2, Kraków 1999, s. 441.. Od 1555 aż do śmierci był prowincjałem karmelitów w PolsceBronisław Panek, Prowincjonałowie karmelitów na ziemiach polskich (1397-1997), Saeculum Christianum : pismo historyczno-społeczne 4/2 (1997), s. 89..
Jako inkwizytor krakowski otrzymał w 1552 list od papieża Juliusza III nakazujący mu wszczęcie postępowania w sprawie poglądów religijnych ówczesnego prymasa Mikołaja Dzierzgowskiego oraz biskupa chełmińskiego Jakuba Uchańskiego.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci i studenci Akademii Krakowskiej Kategoria:Duchowni katoliccy I Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie związani z Kazimierzem (I Rzeczpospolita) Kategoria:Polscy inkwizytorzy Kategoria:Urodzeni w 1500 Kategoria:Zmarli w 1558