Conus babaensis – gatunek ślimaka z rodziny stożków (Conidae). Występuje endemicznie u wybrzeży Angoli.
Taksonomia Gatunek opisali po raz pierwszy Emilio Rolán i Dieter Röckel w roku 2001. Nazwa gatunkowa pochodzi od miejsca zebrania holotypu (Baía do Baba).
Charakterystyka muszli Muszla holotypu ma 25,8 mm długości i 15,7 mm szerokości. Ogólnie długość muszli wynosi 17–32 mm. Ostatni skręt ma kształt od wybrzuszonego stożka do szerokiego owalu. Otwór muszli znacznie szerszy u nasady niż w miejscu łączenia ostatniego skrętu ze skrętką. Kolor tła biały. Na ostatnim skręcie dwa szerokie, jasnobrązowe pasy, biegnące spiralnie, podobnie jak i jeden biały pas. Na polach jasnobrązowych występują niekiedy ciemniejsze brązowe pasy. Skrętka biała z brązowymi liniami wzdłuż szwów. Otwór ujścia biały.
Zasięg występowania C. babaensis występuje endemicznie na wybrzeżach południowej Angoli, od Baia do Bapa do Baia das Pipas. Daje to około 30 km linii brzegowej. Spotykany na głębokości 1–3 m pod skałami i w piasku.
Przypisy
Kategoria:Stożki Kategoria:Ślimaki Afryki Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 2001 roku