Platygloea J. Schröt. (płaskolepek) – rodzaj grzybów z rodziny płaskolepkowatych (Platygloeaceae). W Polsce występuje jeden gatunek.
Charakterystyka Grzyby saprotroficzne rozwijające się na drewnie oraz na ekskrementach zwierząt roślinożernych, czasami także pasożyty innych grzybów. Tworzą pęcherzykowate, dyskowate lub płasko rozpostarte owocniki o galaretowatej konsystencji.
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Platygloeaceae, Platygloeales, Incertae sedis, Pucciniomycetes, Pucciniomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Rodzaj Platygloea utworzył Joseph Schröter w 1887 r. Gatunkiem typowym jest Platygloea nigricans (Fr.) J. Schröt. 1887. Synonimy: Collopezis Clem., Tachaphantium Bref., Tjibodasia Holterm. Polską nazwę nadał Władysław Wojewoda w 1977 r.
Gatunki występujące w Polsce: Platygloea disciformis (Fr.) Neuhoff 1936 – płaskolepek poduszeczkowaty Nazwy naukowe na podstawie Index Fungorum. Nazwy polskie według Władysława Wojewody.
Przypisy
Kategoria:Płaskolepkowcowate