Skurcze () – wieś na Ukrainie w rejonie łuckim obwodu wołyńskiego. Ludność liczy 503 osób. Znane w dokumentach historycznych od 1609 r.
Historia Pod koniec XIX w. duża wieś o ludności mieszanej w gminie Czaruków w powiecie łuckim Gubernia wołyńska.
W latach 30. XX w. liczyła 179 zagród. Znajdował się tu kościół, cerkiew prawosławna i szkoła powszechna z polskim językiem wykładowym. We wsi i należących do niej koloniach mieszkało około 70 rodzin polskich (katolickich) liczących około 310 osób. Polacy byli zgrupowani głównie na kol. Stupnik, Mołyszów, Kolinowiec i w osiedlu Bazylia.
Kościół parafialny pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny. Pierwszy kościół, pw. Wniebowzięcia NMP i św. Jana Chrzciciela, murowany, z cegły, ufundował i wyposażył w 1609 r. Jan Charlęski – podkomorzy łucki. Kolejną dotacją obdarował kościół w 1613 r. Krzysztof Charlęski – dworzanin królewski (wieś Krowatka). Kościół został konsekrowany w 1639 r. przez bp. Andrzeja Gębickiego.
Nowy, murowany, empirowy, został wybudowany w 1803 r. staraniem Stanisława Zagórskiego – podstolego wołyńskiego, właściciela Skurczów. Kościół konsekrował w 1809 r. bp Józef Podhorodeński. W 1857 r. został on odnowiony przez ks. Fortunata Feliksa Zagórskiego – miejscowego proboszcza.
W 1938 r. parafia liczyła 1736 wiernych i należały do niej następujące miejscowości: Skurcze, AndrzejówkaPrzed 1939 r.: Gmina Czaruków, Powiat łucki, Województwo wołyńskie, Białostok, Biskupicze, Błudów, Bubnów, Czarny Las, Dębinka, Dziesięcina, Ferma Sadowska (PuhaczówkaPrzed 1939 r.: Gmina Torczyn, Powiat łucki, Województwo wołyńskie), Hać, Horzwin, KalinowiecNie istnieje, obecnie część w. Skurcze, Kozakowa Dolina, Krasny Sad, Król-PodolceObecnie część wsi Pustomyty, Marusia, Motyszów, Mychlin, PomorzankaPrzed 1939 r.: Gmina Świniuchy, Powiat horochowski, Województwo wołyńskie, Pustomyty, SieliskoObecnie Tertki (Тертки) na zach. od wsi Wojutyn, TuliczówTuliczew, obecnie nie istnieje, na zach. od Watyniec, Umańce, Watyn, Watyniec, Wojutyn, Wojutyńska kol., Zabary, Żurawiec.
Podczas rzezi wołyńskiej (1943 r.) w miejscowym majątku ziemskim stacjonowała 20-osobowa niemiecka załoga. Po pierwszych napadach ukraińskich nacjonalistów Niemcy wydali Polakom 25 sztuk broni. Dało to podstawę dla funkcjonowania samoobrony, z czasem podporządkowanej Armii Krajowej. Mimo to UPA zdołała zamordować w Skurczach 14 Polaków. Przeciwnikowi zadano straty w wysokości czterech zabitych. Niemcy wycofali się ze Skurczów 14 stycznia 1944 wraz z częścią Polaków, w tym proboszczem Stanisławem Grzesiakiem. Następnego dnia, pod osłoną samoobrony, do Łucka wyjechało 150 Polaków. Około 40 osób pozostało w kolonii Kalinowiec, gdzie część z nich wkrótce padła ofiarą zbrodni UPA. Opuszczone polskie zagrody zostały spalone, podobnie jak kościół parafialny.
Do 2020 w rejonie horochowskim.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Скірче (Skurcze) na stronie Rady Najwyższej Ukrainy
Kategoria:Wsie w obwodzie wołyńskim Kategoria:Rejon horochowski Kategoria:Torczyn (hromada)