Grzeczna młodzież – album muzyczny zespołu ADHD Syndrom wydany w 2009 r. Był to debiut wydawniczy tego zespołu. Wydawcą była wytwórnia muzyczna Jimmy Jazz Records. Ukazał się na płycie kompaktowej. Publikacja zebrała pochlebne recenzje. Pozwoliła kapeli, która dotąd miała jedynie lokalną popularność, budować szerzej swoją rozpoznawalność i zdobywać fanów w całym kraju. Wydawnictwo zebrało pochlebne recenzje, podobnie jak twórczość zespołu oraz zawarta w albumie muzyka.

Historia Zespół ADHD Syndrom został założony w Maniowach, w 2005 r.. Do 2008 r. zdobył lokalną popularność i powstało też kilka nagrań demo.

W tym właśnie roku dzięki finansowej pomocy niejakiego Arka, ich kolegi z klubu motocyklowego „Gremium”, oraz stale udzielanej pomocy przez przyjaciółkę muzyków o ksywie „Goha”, kapela weszła w październiku do studia nagraniowego „NS Studio” z Nowego Sącza. Tam nagrany został materiał do albumu muzycznego, którego wydania podjęło się wydawnictwo muzyczne „Jimmy Jazz Records” ze Szczecina. Był to pierwszy wydany album muzyczny tej formacji, który stanowił debiut grupy na krajowym rynku muzycznym. Wydanie albumu miało miejsce w 2009 r. Album otrzymał tytuł „Grzeczna młodzież”. Został on uznany za nieco przewrotny. Premiera miała miejsce 11.05.2009 r. (według innych źródeł: 9.05.2009 r., 13.05.2009 r.). Dystrybucję albumu od momentu wydania prowadziło bezpośrednio wydawnictwo „Jimmy Jazz Records” oraz firmy „Fonografika” i „Rockers Publishing”.

Był to bardzo udany debiut. W ciągu pierwszego miesiąca od rozpoczęcia sprzedaży, tylko poprzez własną stronę internetową wydawnictwa „Jimmy Jazz Records” sprzedano około 200 egzemplarzy albumu. Taki wynik za bardzo doby uznał sam założyciel i szef wydawnictwa Zdzisław Jodko (pseudonim „Dzidek”). Ta publikacja pozwoliła kapeli wyjść poza lokalną popularność. Od tego momentu zespół zyskiwał rozpoznawalność, popularność i fanów w całym kraju. Tym samym zespół dołączył do grona ówcześnie najciekawszych i najaktywniejszych reprezentantów krajowej sceny punk. Od tego momentu kapela grała wiele koncertów klubowych, często razem z czołowymi wykonawcami sceny niezależnej. Ciekawostką z tamtego okresu jest fakt, że samych Maniowach możliwość nabycia płyty umożliwił pewien znajomy muzyków, który wystawił ją do sprzedaży w miejscowej lodziarni. Oczywiście w sprzedaży dostępny był na stronie internetowej wydawnictwa oraz w sieci sklepów „Empik”.

Materiał do kolejnego albumu zespół nagrał w tym samym studio nagraniowym w Nowym Sączu („NS Studio”). Przy współpracy z dotychczasowym wydawcą ukazał się on w 2011 r. pod tytułem Nic się nie zmienia.

Album Album muzyczny „Grzeczna młodzież” formacji ADHD Syndrom jest albumem studyjnym. Wydany został w 2009 r. przez wydawnictwo muzyczne „Jimmy Jazz Records” ze Szczecina. W ramach katalogu tego wydawcy otrzymał on identyfikator albumu – JAZZ 126 (barcode / EAN: 5905674941268). Jako nośnik danych dla ścieżki dźwiękowej zastosowano jedną płytę kompaktową w formacie CD-Audio. Umieszczono ją w standardowym opakowaniu typu digipack. Album zawiera 13 utworów muzycznych. Pośród nich utwór numer 11 nosi tytuł tożsamy z tytułem całej publikacji – „Grzeczna młodzież”. Czas trwania nagrań wynosi 33 minuty i 2 sekundy.

Realizatorem dźwięku był Piotr Pietrzak (pseudonim „Armia”), który wykonał także miksowanie oraz mastering. Okładkę zaprojektował Zdzisław Jodko (pseudonim „Dzidek”). Wykorzystał przy tym zdjęcia wykonane przez Konrada Janik (pseudonim „Pepsi”) oraz Marka Wojtaszek. Tylna okładka płyty sygnowana jest znakami firmowymi wydawcy oraz innymi, w tym logiem „M.E.B.P.” (Maniowy Ekipa Biba Party), „Garażu”, Punkserwis.org, „Old Schol”, Gery.pl, Independet oraz serpent.pl.

Skład Osoby, które należały do grupy w czasie tworzenia i nagrywania materiału muzycznego, ich funkcja w zespole oraz instrumenty muzyczne, na których grali: Franek Podlipni (pseudonim „Szczupły”): wokalista, gitarzysta (gitara) – gitara rytmiczna Grzegorz Janczy (pseudonim „Bojler”): basista (gitara basowa), chórki Konrad Janik (pseudonim „Pepsi”): gitarzysta (gitara), gitara solowa, chórki Szymon Dziadkowicz (pseudonim „Grymas”, „Ujek”): perkusista (perkusja).

Twórczość i muzyka Twórczość i muzyka prezentowana przez grupę ADHD Syndrom w tym albumie zaliczana jest do gatunku muzycznego jakim jest rock, a w szczególności w jego ramach przypisywana jest do punk rocka. W muzyce tej wyraźny jest „tradycyjny” punk rock, ale oprócz tego nie brakuje w wielu utworach także elementów z innych nurtów muzycznych, stanowiących wzbogacenie tej twórczości o dobrą, „wybuchową” mieszankę odmiennych styli muzycznych. W recenzjach i komentarzach w kontekście tego albumu wymieniane są takie nurty muzyczne jak street punk, ska, hardcore punk, a niekiedy i odrobina rock and rolla.

Zespół gra przede wszystkim utwory z muzyką własnego autorstwa, przy czym większość kompozycji stworzył Franek Podlipni („Szczupły”) – jak to określił w wywiadzie, tworzył „szkielet” kompozycji, a Szymon Dziadkowicz („Grymas”, „Ujek”) tworzył pod to sekcję rytmiczną, Grzegorz Janczy („Bojler”) w dużej części utworów dorabiał samodzielnie sekcję basową. Natomiast kwestiami menadżerskimi i organizacyjnymi, głównie związanymi z koncertami, to do czasu swojego wyjazdu do Anglii, zajmował się Konrad Janik („Pepsi”). Z kolei autorem tekstów do piosenek prezentowanych w albumie jest wspominany wyżej Franek Podlipni („Szczupły”).

Utwory + Utwory lp. tytuł Czas trwania utworu(minut:sekund) 1 TV 2:44 2 Ring 2:05 3 Zabawa 2:27 4 To my!! 2:49 5 Zawsze po przodu 2:48 6 I dlatego właśnie 1:47 7 M.E.B.P. 2:30 8 Papaj chuligan 2:00 9 Martwe ciała 3:33 10 W biegu dni 3:34 11 Grzeczna młodzież 2:13 12 Na krwi 2:36 13 Nowe obietnice stare poczynania 1:48

Odbiór i opinie Ten pierwszy, debiutancki album ADHD Syndrom pod tytułem „Grzeczna młodzież” z 2009 r. stał się dla wielu osób wręcz kultowym. Mimo tego, że ówcześnie muzycy byli punkowymi nastolatkami, to osiągnięty efekt ich twórczości prezentowany na płycie uznany został za bardzo dojrzały. Także dzięki dobrej już wówczas stronie technicznej ich muzyki oraz dobremu wokalowi. Pada w tym aspekcie określenie: . Brzmienia tych utworów przekonały fanów. Jak wyżej wspominano debiut ten pozwolił zespołowi na szybkie wyjście poza krąg lokalnej popularności, zaistnienie w świadomości fanów punk rocka oraz zdobycie ich uznania. Dzięki temu dołączył on do grona najciekawszych i najaktywniejszych wykonawców muzycznych na krajowej scenie punk.

Jest to więc przede wszystkim melodyjny punk rock, prosty, szybki, porywający, przebojowy, pełen energii, żywiołowy. I jest on wzbogacony o dobrą, „wybuchową” mieszankę z wcześniej wymienionymi stylami muzycznymi. Mariusz Prokulski (Bezkoc) z Pasażera, w recenzji tego albumu, określa ich twórczość jako piosenki spomiędzy Dezerterem a Cock Sparrerem, czyli coś pod wpływem The Analogs. A wszystkie te działania kapeli są pełne luzu, entuzjazmu, poczucia humoru, pewnej dozy kąśliwości no i nonszalancji ocierającej się o arogancję.

Teksty piosenek w swojej treści zawierają zarówno tematy ważne i poważane, przynajmniej dla muzyków zespołu, takie jak różne wycieczki w stronę polityków, deklaracje dotyczące prawa do pełnej swobody wyboru. Ale są również tematy luźniejsze, przede wszystkim odnoszące się do zabawy, pełne poczucia humoru. Są oczywiście także nawiązania do tematów ulicznych, w tym tak oczywistych jak załoga czy piwo, a nawet ocierające się o chuligaństwo. W tym jednak przypadku nie ma tu rażącego chełpienia się nim, a raczej lekki dystans i nawet odrobina ironii. Nie brakuje też pewnej dozy kąśliwości i nonkonformizmu. Są to w dużej mierze piosenki „wpadające w ucho”, z refrenami które zapadają w pamięci człowieka.

Nic więc dziwnego że oceny skądinąd debiutanckiego albumu są pozytywne. Jest to muzyka zagrana według najlepszych wzorców gatunku, której podstawą jest tradycyjny punk rock. Brzemienia są ostre, siarczyste, energetyczne, porywające, a przy tym bardzo melodyjne, choć uzupełnione czasem o spowolnienia w stylu ska. Ta muzyka może więc przypaść do gustu nie tylko rówieśnikom muzyków. Potwierdza to publiczność na koncertach pośród której są przykładowo osoby znacznie starsze do muzyków. Trudno się bowiem jej oprzeć. A szczególnie jest to doświadczane właśnie podczas koncertów. Wciąga bowiem w pogo osoby w niemal każdym wieku. Czyli czysty „punk rock”, bez naleciałości wynikających z aktualnej mody.

W serwisie społecznościowym, będącym internetową bazą dyskografii zespołów z całego świata – „Discogs” – według stanu na sierpień 2025 r., album otrzymał ocenę – (Avg Rating): (3,67 gwiazdki na 5 możliwych przy 3 oceniających). Na wymieniony czas pośród osób przynależących do tej społeczności internetowej 13 osoby deklarowało posiadanie albumu, a 5 osób, iż chciałoby go posiadać. Natomiast w serwisie internetowym „Rate Your Music”, w tym samym okresie czasu, miał on przypisaną ocenę (RYM Rating): (3 gwiazdki z 5 możliwych przy 12 oceniających).

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Kategoria:Albumy ADHD Syndrom Kategoria:Albumy muzyczne wydane w roku 2009