Zofia Artymowska z domu Bochenek (ur. 16 stycznia 1923 w Krakowie, zm. 2000 w Warszawie) – polska malarka, graficzka i akademiczka.
Życiorys W latach 1945–1950 studiowała na Wydziale Malarstwa krakowskiej ASP, gdzie uzyskała dyplom w pracowni Eugeniusza Eibischa. W 1952 r. zawarła związek małżeński z Romanem Artymowskim.
Zofia Artymowska zmarła w 2000 roku w Warszawie. Oboje z mężem zostali pochowani na Wojskowych Powązkach w Warszawie (kwatera A3 tuje-1-22)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze.
Praca zawodowa W latach 1950–1951 pracowała jako asystentka w Katedrze Perspektywy na krakowskiej ASP, a od 1952 r. na Wydziale Malarstwa ASP w Warszawie.
Od 1962 r. redagowała pismo graficzne „Argumenty” i współpracowała z tygodnikiem „Świat”.
W latach 1971–1983 była docentką na Wydziale Architektury Wnętrz i Wzornictwa Przemysłowego wrocławskiej PWSSP. Podczas kilkakrotnych dłuższych pobytów w Iraku (1959–1960, 1964–1968, 1977–1979) wykładała malarstwo ścienne i rysunek na Uniwersytecie Bagdadzkim. Wykładała również w Tahrrer College na Uniwersytecie w Teheranie.
Była komisarzem wystawy malarstwa polskiego Intergroup 62 w Niemczech.
W 1992 r. wraz z mężem Romanem założyła fundację „Promocja Polskiej Sztuki Wizualnej” z siedzibą w Łowiczu.
Twórczość artystyczna thumb|Kamienica przy Rynku Nowego Miasta 27 w Warszawie thumb|Kamienica przy ulicy Freta 53/55 w Warszawie. Widok od strony ulicy Zakroczymskiej W 1953 r. wspólnie z mężem wykonała fresk na elewacji kamienicy Rynku Starego Miasta 29, przedstawiający martwą naturę i putta. W 1954 r. z grupą artystów przystąpiła do opracowania pierzei czterech kamienic Rynku Starego Miasta w Warszawie. Do 1957 r. wykonała również sgraffita przy ul. Nowomiejskiej 2, przy Kościelnej 13 oraz przy Nowym Rynku 27, a także fresk na Freta 53/55. Po 1957 r. wykonywała kompozycje niefiguratywne w mozaice ceramicznej i monotypie. Swoje dzieła wystawiała w Galerii Krzywego Koła w Warszawie.
Tworzyła malarstwo abstrakcyjne o silnie zaakcentowanej konstrukcji. Malarka posługiwała się w swoich pracach formą walca. Od 1970 roku tworzyła cykl Poliformy, w którym posługiwała się zwielokrotnionym modułem formy cylindrycznej. Według Marzeny Kozaneckiej-Zwierz, kustosza Muzeum w Łowiczu, historyka sztuki: .
Ważniejsze wystawy Miała 30 indywidualnych wystaw, m.in. w warszawskiej „Zachęcie”, w Fundacji Kościuszkowskiej w Nowym Jorku, w Pradze, Budapeszcie, Bagdadzie. Poza tym brała udział w wielu wystawach zbiorowych m.in. w: Monachium, Meksyku, Santa Cruz de Tenerife, Bogocie, Paryżu, Kolonii, Edynburgu, New Delhi, Teheranie, Caracas, Bredzie, Kairze, Ammanie, Stuttgarcie, Pekinie, Ankarze, Londynie i Kuwejcie.
W 1974 r. wystawiała swoje prace w warszawskiej Galerii Zapiecek i w The Mall Galeries w Londynie. W 1975 r. wzięła udział w wystawach we Francji i Holandii. Prezentowała Poliformy na wystawach w Galerii Domu Artysty Plastyka w Warszawie i w Galerii Sztuki Współczesnej w Chełmie.
Prace artystki w zbiorach muzeów Jej prace znajdują się w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie i Krakowie, w Museo de Bellas Artes w Bogocie, Museum of Modern Art w Bagdadzie, Muzeum w Bochum oraz w wielu kolekcjach prywatnych i muzeach okręgowych, m.in. w Stanach Zjednoczonych, byłym ZSRR, Szwecji, Danii, Wielkiej Brytanii, Francji, Iraku, Iranie, Niemczech.
Odznaczenia Nagroda państwowa II stopnia za wykonanie polichromii na elewacji Rynku Starego Miasta 29 w Warszawie (1953); Złoty Krzyż Zasługi za sgraffito przy ul. Nowomiejskiej 2 w Warszawie (1954).
Bibliografia „Gdy Polak w Polaku jest orzeł...” rzecz o sławnych Łowiczanach, Łowicz: UM w Łowiczu, 2006, s. 11–12. . Wojasiński Rafał, Pewnie nie potrzebna ale jest, „Nowy Łowiczanin”, nr 43/1997, s. 6.
Literatura dodatkowa (A.B), Zofia Artymowska, „Nowy Łowiczanin” 2000, nr 11, s. 13. (aj), Prace Zofii Artymowskiej w Domku Ogrodnika, „Nowy Łowiczanin” 2002, nr 19, s. 11. Będziemy pamiętać: zmarła Zofia Artymowska, „Łowicz Pismo Miasta” 2000, nr 9/2, s. 1. Biernacki Andrzej, Artymowscy - łowicki epilog, „Nowy Łowiczanin” 2000, nr 11, s. 13. (eb), Malarstwo Zofii Artymowskiej w piątą rocznicę śmierci, „Nowy Łowiczanin” 2005, nr 8, s. 10. (eb), Zofia Artymowska (1923-2000), „Nowy Łowiczanin” 2005, nr 8, s. 10. Hołd dla rodziców: zgromadziła ich pamięć, „Łowicz Pismo Miasta” 2000, nr 39/2, s. 8. Kowalska Bożena, Polska awangarda malarska: szanse i mity, Warszawa 1988, s. 89, 247, il. 145. (ljs), Artymowscy znowu obecni, „Nowy Łowiczanin” 2001, nr 50, s. 5. M.J., W hołdzie Zofii Artymowskiej, „Masovia Mater” 2000, nr 20, s. 2. Olszewski Andrzej K., Dzieje sztuki polskiej 1890-1980: w zarysie, Warszawa 1988, s. 84, 89, 98, 119, il. 166.
Przypisy
Kategoria:Polscy malarze współcześni Kategoria:Polscy graficy Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Urodzeni w 1923 Kategoria:Zmarli w 2000 Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie