Władysław KornickiW ewidencji wojskowych c. k. armii był określany w języku niemieckim jako „Ladislaus Kornicki”. (ur. 13 maja 1878 w Łopiance, zm. w 1940 w ZSRR) – pułkownik saperów Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys Syn Władysława i Heleny z domu Porębowicz urodzony 13 maja 1878 w Łopiance. Po ukończeniu 7-letniej Wojskowej Szkoły Realnej w Wiedniu w 1896, tamże kontynuował naukę w Technicznej Akademii Wojskowej, którą ukończył w 1899. W latach 1899–1909 służył w batalionie pionierów nr 5 w Krems na stanowisku młodszego oficera kompanii i adiutanta batalionu (1909–1910). W okresie 1907–1908 ukończył kurs inżynierii we Lwowie. W 1911 został przeniesiony do batalionu pionierów nr 11 w Przemyślu na stanowisko komendanta kompanii, a w następnym roku do batalionu saperów nr 3 w Gorycji na takie samo stanowisko.

Podczas I wojny światowej był na froncie komendantem kompanii w sb. 3, a następnie batalionie saperów nr 28. W 1915 został ranny. Do 1918 dowodził batalionem zapasowym w Osijeku.

Z dniem 1 listopada 1918 roku został przyjęty do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia majoraDz. Rozk. Wojsk. Nr 9 z 28 stycznia 1919 roku, poz. 329. i wyznaczony na dowódcę V batalionu saperów w Krakowie. W 1919 był polowym szefem Inżynierii i Saperów przy dowództwie Frontu Galicyjskiego i szefem Inżynierii i Saperów Dowództwa Okręgu Generalnego „Lwów”, a w roku następnym dowódcą Grupy Inżynierii Nr 5.

W 1921 powrócił na stanowisko szefa Inżynierii i Saperów DOGen. „Lwów”, a następnie Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VI we Lwowie. Od 1 czerwca 1921 pozostawał w ewidencji 6 pułku saperówSpis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r. Dodatek do Dziennika Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 37 z 24 września 1921 roku, s. 342, 702.Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych nr 47 z 25 listopada 1922. W 1922 został czasowo odkomenderowany na Politechnikę Lwowską w charakterze wykładowcy z pozostawieniem na dotychczasowym stanowisku, a także skierowany na stanowisko dyrektora nauk organizowanego Wydziału Inżynierii w Głównej Szkole Artylerii i Inżynierii w Warszawie. W latach 1923–1926 był szefem Inżynierii i Saperów w Dowództwie Okręgu Korpusu Nr VI we Lwowie. W maju 1926 został przeniesiony do kadry korpusu oficerów inżynierii i saperów, i przydzielony na stanowisko pełniącego obowiązki szefa Wojsk Technicznych Okręgu Korpusu Nr X w Przemyślu. Wkrótce został zatwierdzony na tym stanowisku. W ostatnim roku swej służby wojskowej był szefem saperów w DOK VI.

Z dniem 31 maja 1928 został przeniesiony w stan spoczynku. Mieszkał we Lwowie. W 1934 pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Lwów Miasto. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr VI. Był wówczas w „dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr VI”. W udzielonej opinii stwierdzono:

W maju 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD na terytorium ówczesnej Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej. Jego nazwisko figuruje na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej pod pozycją 1452 (lista dyspozycyjna nr 055/5). Został pochowany na otwartym w 2012 Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni.

W 1906 poślubił Włoszkę Amelię Roth, z którą miał trzech synów, w tym Ryszarda Kornickiego, żołnierza WiN, dziadka Zbigniewa Ziobry.

Awanse podporucznik – 1 września 1899 porucznik – 1 listopada 1904 kapitan – 1 maja 1913 major – 1918 podpułkownik – 11 czerwca 1920 zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w „Inżynierii Saperach, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej”Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 26 z 14 lipca 1920 roku, poz. 656. pułkownik – 3 maja 1922 weryfikowany ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 w korpusie oficerów inżynierii i saperówRocznik Oficerski 1924, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Oddział V Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Warszawa 1924, s. 827..

Odznaczenia polskie Krzyż Walecznych (1922)Rozporządzenie Kierownika M.S.Wojsk. L. 8449 G. M. I. z 1922 r. (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 8, s. 252) Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi austro-węgierskie Krzyż Zasługi Wojskowej z mieczami i dekoracją wojenną – dwukrotnie (po raz drugi w 1917) Srebrny Medal Zasługi Wojskowej z mieczami na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej Brązowy Medal Zasługi Wojskowej z mieczami na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej Krzyż Wojskowy Karola Krzyż Jubileuszowy Wojskowy Krzyż Pamiątkowy Mobilizacji 1912–1913

Zobacz też jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) obozy NKWD dla jeńców polskich ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani z Ukraińskiej Listy Katyńskiej kampania wrześniowa

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 6 Pułku Saperów (II RP) Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani z Ukraińskiej Listy Katyńskiej Kategoria:Pochowani na Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni Kategoria:Polacy – oficerowie armii austro-węgierskiej Kategoria:Polacy – żołnierze Cesarskiej i Królewskiej Armii w I wojnie światowej Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Jubileuszowym Wojskowym Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Pamiątkowym Mobilizacji 1912–1913 Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Wojskowym Karola Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Zasługi Wojskowej Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zasługi Wojskowej Signum Laudis Kategoria:Polacy odznaczeni niemieckim Krzyżem Żelaznym Kategoria:Pułkownicy saperów II Rzeczypospolitej Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-ukraińskiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1878 Kategoria:Zmarli w 1940