Ángel Pérez García (ur. 16 października 1957 w Madrycie, zm. 17 października 2019 tamże) – hiszpański piłkarz występujący na pozycji obrońcy, zawodnik m.in. Realu Madryt, Realu Murcia i Elche CF, trener. Mistrz Hiszpanii i dwukrotny zdobywca Pucharu Króla z madryckim klubem.
Kariera piłkarska Pierwsze piłkarskie kroki stawiał w szkółce Realu Madryt, do której dołączył w wieku 16 lat. Zaczynał na pozycji skrzydłowego. Kiedy był członkiem drużyny juniorskiej Realu, prowadzący pierwszy zespół trener Miljan Miljanić pozwalał mu czasem trenować z jego piłkarzami. W latach 1977–1980 występował w drugoligowej filii Realu, Castilla CF. Pierwsze spotkanie na szczeblu profesjonalnym rozegrał w barwach Castilli 3 września 1978 w przegranej ligowej grze z AD Almería (1:2). W sezonie 1979/80 rywalizował jednocześnie w spotkaniach pucharowych w pierwszym zespole Realu. W oficjalnym meczu tego klubu zadebiutował w marcu 1980 w ćwierćfinale Pucharu Króla z CD Logroñés (2:0). Obie madryckie drużyny, Castilla i Real, spotkały się w tamtym sezonie w finale rozgrywek o trofeum monarchy (w którym García nie wystąpił), co spowodowało, że piłkarz ten zaliczył bezprecedensowe w skali świata osiągnięcie, zajmując w rozgrywkach pucharowych zarówno pierwsze, jak i drugie miejsce. Real zwyciężył 6:1.
W latach 1980–1981 był członkiem pierwszego zespołu Królewskich, grając na pozycji lewego obrońcy. Zadebiutował w ekstraklasie w kwietniu 1980 w zwycięskim meczu przeciwko Sportingowi de Gijón. W barwach Realu zdobył tytuł mistrza (1980) i wicemistrza (1981) kraju, rozgrywając 15 spotkań ligowych. W rozgrywkach Pucharu Europy Real dochodził w tych latach, odpowiednio, do półfinału i finału. García zasłynął występem przeciwko Hamburger SV w 1/2 finału Pucharu Europy 1979/80, gdy wyłączył z gry Kevina Keegana, czołowego wówczas piłkarza świata, dwukrotnego laureata Złotej Piłki. Real rywalizację o puchar kraju rozstrzygnął na swą korzyść również w 1982.
García w swojej karierze reprezentował także barwy Realu Murcia (w sezonie 1981/82 będąc wypożyczony z Madrytu oraz w latach 1985–1991) i Elche CF (1982–1985). Oba te zespoły występowały w tym czasie przemiennie na pierwszym i drugim poziomie ligowym. W Elche zaliczył 32 występy w ekstraklasie, w Murcii natomiast zagrał w 92 meczach tej klasy i zdobył jedną bramkę. Podczas gry w Elche tygodnik Don Balón wybrał go do jedenastki sezonu. Piłkarską karierę kończył w trzecioligowym CD Roldán.
Miał za sobą też grę w reprezentacjach Hiszpanii do lat 18 i do lat 21. Po zakończeniu profesjonalnej kariery występował jeszcze w drużynie weteranów madryckiego Realu.
Statystyki kariery piłkarskiej KlubSezonLigaLigaPucharEuropaUwzględniono: Puchar Europy – 5 (0), Puchar UEFA – 1 (0).InneUwzględniono: Puchar Ligi – 5 (0), baraże o utrzymanie w Primera Division – 2 (0).SumaMeczeBramkiMeczeBramkiMeczeBramkiMeczeBramkiMeczeBramkiCastilla CF1978/79Segunda División 31 0 ——1979/80 22 0 ——Ogólnie 53 0 — — — — Real Madryt1979/80Primera División 5 0 2 0 —1980/81 10 0 3 0 —1981/82 0 0 1 0 —Ogólnie 15 0 4 6 0 — — Real Murcia (wyp.)1981/82Segunda División 28 0 ——Elche CF1982/83 38 3 — 2 0 1983/84 35 2 — 2 0 1984/85Primera División 32 0 — 1 0 Ogólnie 105 5 — — 5 0 Real Murcia1985/86Segunda División 37 0 ——1986/87Primera División 39 1 ——1987/88 37 0 — 2 0 1988/89 16 0 1 0 ——1989/90Segunda División 31 0 1 0 ——1990/91Segunda División 31 0 ——Ogólnie 191 1 — — 2 0 CD Roldán1991/92Segunda División B 28 0 ——Ogólnie w karierze 420 6 6 0 7 0 435 6
Kariera trenerska García po zaprzestaniu aktywnej gry w piłkę rozpoczął pracę szkoleniową w UD Almería, w którym w latach 2004–2005 był koordynatorem zespołów młodzieżowych i trenerem czwartoligowej drużyny rezerw (UD Almería B). Później przez dwa lata (2005–2007) zatrudniony był jako nauczyciel kadry trenerskiej w akademiach dziecięcych madryckiego Realu w Ameryce Środkowej, Gwatemali i Panamie. W 2007 objął czwartoligowy hiszpański klub Sangonera Atlético, wprowadzając go po roku pracy do Segunda División B, a następnie utrzymując go na tym szczeblu. W 2009 zmienił miejsce pracy na trzecioligowy Atlético Ciudad. Został z niego zwolniony po kilku miesiącach. Na początku 2011 przejął egipski Ittihad El Shorta, który w sezonie 2010/11 zajął w tabeli Egyptian Premier League czwarte miejsce. Hiszpan prowadził piłkarzy z Kairu także w kolejnych rozgrywkach, jednak sezon ligowy przed półmetkiem rywalizacji został anulowany po zamieszkach na stadionie w Port Saidzie. W latach 2012–2013 znów pracował jako instruktor trenerów w południowoamerykańskich szkołach Realu Madryt. Pod koniec 2013 podpisał obowiązujący od stycznia 2014 kontrakt z ekstraklasowym New Radiant SC z Malediwów, z którym rozstał się już w marcu, po dwóch miesiącach pracy.
Od maja 2014 do marca 2015 prowadził występujący w polskiej pierwszej lidze Piast Gliwice. Dokończył ligowy sezon 2013/14, w którym jego drużyna zajęła dwunaste miejsce; prowadził zespół w pięciu rozstrzygniętych spotkaniach, z których gliwiczanie wygrali trzy, raz zremisowali i raz przegrali. W kolejnym sezonie (2014/15) Piast pod wodzą Garcíi wygrał w lidze osiem razy, sześć razy zremisował i dziesięć razy przegrał. W Pucharze Polski dotarł do ćwierćfinału (zwycięstwo, remis i porażka w pierwszym meczu fazy 1/4), lecz został zwolniony z pracy przed spotkaniem rewanżowym, gdy zespół zajmował w tabeli dziesiąte miejsce. Już bez Garcíi Piast przegrał rewanż z Podbeskidziem Bielsko-Biała, a w ekstraklasie uplasował się na koniec sezonu na dwunastej pozycji. Łącznie Hiszpan poprowadził zespół w 33 oficjalnych spotkaniach, notując remisowy bilans gier przy 47–44 w bramkach. Dużą popularność podczas pracy w Polsce zdobył dzięki wykonywanym przez siebie w programie Paint i umieszczanym na Twitterze grafikom zawierającym ważne lub efektowne zwycięstwa Piasta z rywalami, z którymi wcześniej tej drużynie nie szło zbyt dobrze; grafiki te podpisywał hasłem resultados historicos.
Ostatnim prowadzonym przez Garcíę klubem był pierwszoligowy boliwijski Nacional Potosí, w którym zatrudniony był od września 2017 do lutego 2018. W Turnieju Zamknięcia (Torneo Clausura) sezonu 2017 jego zespół zajął ostatnie dwunaste miejsce, a w całych trzyrundowych mistrzostwach kraju 2016–17 miejsce ósme, dające prawo gry w Copa Sudamericana. Mimo słabych wyników, klub uznał Hiszpana za jednego z najlepszych trenerów, jacy przyjechali do Boliwii w tamtej dekadzie i twórcę podwalin pod aktualny zespół.
Statystyki kariery trenerskiej KlubOdDoOgółemPiast Gliwice7 maja 201418 marca 201533Jedno ze spotkań zostało przerwane i dokończone w drugim terminie.12812%Łącznie3312812%
Życie prywatne García był żonaty z Isabel. Miał dwóch synów, Angela i Antonia, oraz dwie córki, Susanę i Isabel. Miał też pięciu braci. Jeden z nich, José Pérez García (ur. 1948) również uprawiał futbol, grał w filialnej drużynie Atlético Madryt, a następnie w Realu Valladolid i Realu Murcia.
Ángel Pérez García zmarł z powodu guza mózgu w szpitalu w Madrycie dzień po swoich 62. urodzinach.
Sukcesy Zawodnik Castilla CF Puchar Króla Finał: 1979/80 Real Madryt Primera División Mistrzostwo: 1979/80 Primera División Wicemistrzostwo: 1980/81 Puchar Króla Zwycięstwo: 1979/80, 1981/82 Puchar Europy Finał: 1980/81 Elche CF Segunda División Awans do Primera División: 1983/84 Real Murcia Segunda División Mistrzostwo i awans do Primera División: 1985/86
Trener Sangonera Atlético Tercera División Wicemistrzostwo i awans do Segunda División BW grupie XIII, rozgrywano osiemnaście grup.: 2007/08
Uwagi
Przypisy
Linki zewnętrzne Ángel Pérez García w bazie BDFutbol
Kategoria:Hiszpańscy trenerzy piłkarscy Kategoria:Piłkarze Realu Madryt Kategoria:Piłkarze Realu Murcia Kategoria:Piłkarze Elche CF Kategoria:Trenerzy piłkarzy Piasta Gliwice Kategoria:Trenerzy piłkarzy Nacional Potosí Kategoria:Ludzie urodzeni w Madrycie Kategoria:Reprezentanci Hiszpanii U-21 w piłce nożnej Kategoria:Urodzeni w 1957 Kategoria:Zmarli w 2019