Konstanty Konstantynowicz Romanow (ros. Константи́н Константи́нович Романов; ur. w Strielnej; zm. w Pawłowsku) – wielki książę rosyjski, erudyta, muzyk, poeta i aktorJan Sobczak, Mikołaj II – ostatni car Rosji. Studium postaci i ewolucji władzy, Pułtusk-Warszawa 2009, s. 310.

Życiorys Konstanty był drugim synem wielkiego księcia Konstantego Mikołajewicza Romanowa i jego żony wielkiej księżnej Aleksandry Józefównej. Był siostrzeńcem królowej Marii Hanowerskiej i wnukiem cara Mikołaja I. Od młodości przejawiał zainteresowanie literaturą, sztuką i muzyką. Został wysłany do szkoły Marynarki Wojennej Imperium Rosyjskiego.

W latach 1874 i 1876 odbył podróż morską na pokładzie fregaty Swietłana po Oceanie Atlantyckim i Morzu Śródziemnym. W 1876 roku zdał egzamin do Morskiego Korpusu Kadeckiego, uczelni morskiej w Sankt Petersburgu i został awansowany do stopnia chorążego marynarki. Brał udział w wojnie rosyjsko tureckiej (1877–1878). Został odznaczony Orderem Świętego Jerzego 4 klasy 17 października 1877 roku. W maju 1878 roku został awansowany do stopnia porucznika.

Był wielkim mecenasem sztuki rosyjskiej. Przewodził Rosyjskiemu Towarzystwu Muzycznemu. Jego talent muzyczny spotkał się z uznaniem. Należał do grona przyjaciół między innymi Piotra Czajkowskiego. Dużo pisał. Publikował wiersze pod pseudonimem K.R.Edward Radziński, Aleksander II. Ostatni Wielki Car, Wydawnictwo Magnum, Warszawa 2005, s. 399 Należał do kilku klubów literackich. Tłumaczył na język rosyjski Schillera i Goethego. Zdaniem wielkiego księcia Aleksandra Michałowicza Romanowa, był autorem najlepszego przekładu szekspirowskiego Hamleta. W Pułku Izmaiłowskim Lejbgwardii organizował Izmaiłowskie spotkania poświęcone literaturze rosyjskiej. Artystów i poetów przyjmował również w swojej rezydencji w Pałacu Marmurowym w Petersburgu.

Kochał teatr. Sam pisał sztuki teatralne i grał główne role w amatorskich spektaklach w Teatrze Ermitażu Pałacu Zimowego. Pełnił obowiązki prezesa Cesarskiej Akademii Nauk. Nie odgrywał większej roli politycznej, ale poprzez swoje działania i przedsięwzięcia artystyczne wpływał na łagodzenie wojskowych metod wychowawczych.

Małżeństwo i potomstwo thumb|Elżbieta z wielkim księciem Konstantym 27 kwietnia 1884 Konstanty poślubił w Sankt Petersburgu Elżbietę Sachsen-Altenburg (1865–1927), córkę księcia Maurycego (Moritza) Sachsen-Altenburg (1829–1907), i jego żony, księżniczki Augusty Luizy Adelajdy Sachsen-Meiningen (1843–1919). Konstanty i Elżbieta mieli dziewięcioro dzieci: księcia Iwana (Ioanna) (1886–1918), księcia Gabriela (Gawriłła) (1887–1955), księżniczkę Tatianę (1890–1970), księcia Konstantego (1891–1918), księcia Olega (1892–1914), księcia Igora (1894–1918), księcia Jerzego (1903–1938), księżniczkę Natalię (*/† 1905), księżniczkę Wierę (1906–2001).

Odznaczenia Order Świętego Andrzeja Apostoła Pierwszego Powołania – 26 września 1858Wielcy książęta – synowie i wnukowie cesarzy uzyskiwali go podczas chrztu, Order Świętego Aleksandra Newskiego – 26 września 1858, Order Świętej Anny – 26 września 1858, Order Orła Białego (Rosja) – 1865, Order Świętego Stanisława (Rosja) – 11 czerwca 1865, Order Świętego Jerzego 4 stopniaOrder był nadawany w 4 klasach – 17 października 1877, Medal Pamiątkowy za Wojnę Rosyjsko-Turecką 1877–1878Ustanowiony 17 kwietnia 1878 – 2 maja 1878, Order Świętego Włodzimierza – 4 klasy 1883, 3 klasy 1896, 2 klasy 1903 i 1 klasy 1913, Order Zbawiciela – 10 sierpnia 1875, Saski Ernestyński Order Domowy – 15 marca 1878, Legia Honorowa – 30 sierpnia 1878, Pour le Mérite – 26 listopada 1878, Order Daniły I (Czarnogórski Order Niepodległości) – 1882, Order Świętego AleksandraJedno z odznaczeń państwowych Księstwa i Królestwa Bułgarii, ustanowione w 1881 – 1883.

Galeria

Przypisy

Bibliografia

Andrzej Andrusiewicz, Carowie i Cesarze Rosji. Szkice biograficzne., Warszawa 2001. Edward Radziński, Aleksander II. Ostatni Wielki Car, Wydawnictwo Magnum, Warszawa 2005. Jan Sobczak, Mikołaj II – ostatni car Rosji. Studium postaci i ewolucji władzy, Pułtusk-Warszawa 2009.

Linki zewnętrzne Konstanty Romanow, Poezye w bibliotece Polona

Konstanty Konstantynowicz Kategoria:Rosyjscy arystokraci Kategoria:Członkowie Królewskiej Szwedzkiej Akademii Nauk Kategoria:Odznaczeni Orderem Daniły I Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Andrzeja (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Włodzimierza Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Jerzego (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Odznaczeni Orderem Słonia Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Aleksandra Newskiego (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętej Anny Kategoria:Odznaczeni Orderem Zbawiciela Kategoria:Rosyjscy poeci Kategoria:Urodzeni w 1858 Kategoria:Zmarli w 1915 Kategoria:Odznaczeni Orderem Domowym i Zasługi Księcia Piotra Fryderyka Ludwika