Klotiapina – organiczny związek chemiczny, pochodna dibenzotiazepiny, stosowana jako lek przeciwpsychotyczny. Należy do klasycznych neuroleptyków (I generacji), jednak wykazuje pewne cechy neuroleptyków atypowych. Lek został wprowadzony do lecznictwa w latach 60. przez Wander Laboratories (obecnie Novartis). Autorzy przeglądu systematycznego badań klinicznych Cochrane Collaboration z 2004 roku uznali, że do tej pory nie przeprowadzono dobrze zaprojektowanych badań nad skutecznością klotiapiny w leczeniu ostrych zaburzeń psychotycznych.
Mechanizm działania Klotiapina jest antagonistą receptorów dopaminergicznych D4 i D2. Wykazuje też powinowactwo do receptorów serotoninergicznych 5HT2, 5HT3, 5HT6 i 5HT7, a stosunek zajęcia receptorów D2 do 5HT2 jest podobny jak dla klozapiny.
Dawkowanie i preparaty Lek dostępny jest w postaci tabletek 40 mg i iniekcji 10 mg (do stosowania domięśniowego i dożylnego). Dawkowanie w ostrych psychozach wynosi 120–200 (360) mg na dobę. Lek dostępny jest obecnie w kilku krajach (w Argentynie, Belgii, Izraelu, Włoszech, Luksemburgu, RPA, Hiszpanii, Szwajcarii, Tajwanie). Po zniknięciu ochrony patentowej producent leku wycofał klotiapinę w Stanach Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii i Francji, co może tłumaczyć brak dużych kontrolowanych badań klinicznych z jej udziałem. Preparaty handlowe: Deliton (Dainippon) Entumin (Novartis) Entumine (Sandoz, Sandoz-Wander) Etomine (Sandoz-Wander) Etumina (Novartis, Sandoz-Wander) Etumine (Sandoz) Psychoson (Sandoz-Wander)
Przypisy
Kategoria:Piperazyny Kategoria:Pochodne diazepiny, oksazepiny i tiazepiny o działaniu przeciwpsychotycznym Kategoria:Tiazepiny Kategoria:Związki chloroaromatyczne Kategoria:Związki policykliczne