mały|Zbory Boże w Kolumbii mały|Bogota 2012, 40-lecie Iglesia Ministerial de Jesucristo Internacional Pentekostalizm w Kolumbii – ruch zielonoświątkowy w Kolumbii, będący drugą siłą religijną i stanowiący około 10% populacji. Zielonoświątkowcy są najszybciej rosnącym protestanckim ugrupowaniem, odegrali pewną rolę w emancypacji kobiet. Kolumbijski pentekostalizm zbadany został w mniejszym stopniu niż chilijski, argentyński, brazylijski czy meksykański. Jest to wynikiem tego, że w tamtych krajach pentekostalizm wcześniej stał się zauważalną siłą religijną. Ruch zielonoświątkowy pojawił się w Kolumbii dopiero w roku 1932.

Historia mały|Luis Moreno (1934-1996), lider neopentekostalnego Iglesia Ministerial de Jesucristo. W 1932 roku Eduardo Wagner i jego żona Ada przybyli do Sogamoso. Założyli oni kolumbijskie Zbory Boże. Pierwsze zielonoświątkowe nabożeństwo odbyło się 1 kwietnia 1932 roku. W 1958 istniały już zbory w Sogamoso, Cali i Bogocie. 17 czerwca 1957 roku odbył się pierwszy synod kościoła. W latach 80. Zbory Boże liczyły 90 zborów, w których gromadziło się 2 tysięcy wiernych. W roku 2014 liczba zborów wyniosła 1200, a liczba wiernych – 400 tysięcy.

Charles Berchtold wraz ze swoją żoną Clarą w roku 1929 przybyli do Boliwii, gdzie pracowali wśród Indian. W roku 1937 przybyli do kolumbijskiego miasta Bucaramanga. W wyniku ich działalności powstał Iglesia de las Buenas Nuevas.

12 maja 1937 roku Aksel Verner Larsen przybył wraz z żoną do Malaga. Larsen wyemigrował z Danii do Kanady, a stąd przybył do Kolumbii w roli misjonarza i był wspierany przez kanadyjską misję. W 1939 roku utworzono Kościół Zielonoświątkowy Pełnej Ewangelii (Iglesia Pentecostal del Evangelio Completo). Aż do lat 60. kościół doznawał prześladowań ze strony władz. Obecnie kościół liczy 600 tysięcy wiernych, skupionych w 3200 zborach. Kościół nie uznaje doktryny Trójcy i reprezentuje unitariański nurt zielonoświątkowy. Prowadzi misję w 32 krajach świata.

Aż do lat 60. wzrost liczby zielonoświątkowców następował powoli. W latach 60. i 70. nastąpiły podziały w zielonoświątkowych denominacjach. Dopiero w końcu lat 80. zielonoświątkowcy stali się zauważalnym wyznaniem. W roku 1991 konstytucja zagwarantowała wolność kultu dla protestantów i zielonoświątkowców.

W 1967, to jest w tym samym roku, co w USA, pojawił się ruch charyzmatyczny wewnątrz kościoła katolickiego.

Statystyki i demografia Kolumbia była nazywana „krajem Najświętszego Serca” i określana jako najbardziej katolicki kraj na świecie. W 1930 wszyscy protestanci liczyli zaledwie 9 tysięcy osób. W roku 1969, według CEDECOL (Conferencia Evangélica de Colombia), było ich już 69 tysięcy. W 1994 w 40 protestanckich denominacjach skupionych było półtora miliona członków, co oznacza, że liczba wszystkich wiernych prawdopodobnie przekraczała 2 miliony. W Kolumbii pentekostalizm rozwijał się wolno i potrzebował więcej czasu niż w Brazylii i Gwatemali, aby się zakorzenić w kolumbijskim społeczeństwie.

W roku 2010 przeprowadzono badania na losowej próbie 3853 osób w wieku powyżej 18 lat. Badana próbka dotyczyła wszystkich klas społecznych czterech głównych miast (Bogota, Medellín, Cali i Barranquilla), miast średniej wielkości Maicao, Bucaramanga i Barrancabermeja) oraz mieszkańców gminy Urabá. Katolicy stanowili 70,9% ale tylko 39% z nich było praktykującymi. Protestanci stanowili 16,7% populacji. Większość kolumbijskich protestantów było zielonoświątkowcami.

Emancypacja kobiet mały|María Luisa Piraquive (ur. 1949), jedna z liderek kolumbijskiego ruchu zielonoświątkowego Cornelia Butler Flora, która od roku 1966 przeprowadzała badania socjologiczne w Kolumbii, w publikacji z roku 1975 zauważyła, że w patriarchalnym społeczeństwie Kolumbii pentekostalizm dał kobietom możliwość realizowania się poza swoim gospodarstwem domowym. Kobiety organizowały własne spotkania religijne, a w niektórych przypadkach mogły być nawet liderami dla całych społeczności i tym samym wpłynęło to na wzrost pozycji społecznej kobiety w najuboższych warstwach społecznych. Jest to m.in. wynik swoistej interpretacji Biblii i podkreślaniu, że według Biblii mężczyzna i kobieta są równi przed Bogiem. Rolę pentekostalizmu w emancypacji kobiet potwierdziły późniejsze prace, jakkolwiek latynoski pentekostalizm nie oferuje kolumbijskim kobietom tego poziomu „wolności”, o który zabiega zachodni feminizm.

Kolumbijskich zielonoświątkowców cechuje antyekumenizm.

Denominacje Denominacje (2007): Iglesia Pentecostal Unida de Colombia – 168 531 członków, 2107 zborówWedług danych kościoła w roku 2013 było 600 tysięcy wiernych i 3200 zborów. Iglesias Caseras del Nuevo Testamento – 85 000 członków, 2833 zborów Misión Carismática Internacional – 58 333 członków, 40 zborów Iglesia Internacional del Evangelio Cuadrangular – 40 594 członków, 290 zborów Concilio de las Asambleas de Dios de Colombia – 29 363 członków, 294 zborów Iglesia Pentecostal Unida Internacional (USA) – 24 775 członków, 1032 zborów Iglesia de Dios Pentecostal – 11 000 członków, 110 zborów Iglesia Pentecostal del Evangelio Completo Iglesia de las Buenas Nuevas Iglesia Ministerial de Jesucristo

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Reseña Historica Escrito por Web Master on 24 Abril 2013. Posted in Nuestra Iglesia Iglesia Pentecostal Unida de Colombia.

Kolumbia Kategoria:Protestantyzm w Kolumbii