Plegaderus (Plegaderus) saucius – gatunek chrząszcza z rodziny gnilikowatych i podrodziny Abraeinae.
Taksonomia Gatunek opisany został w 1834 roku przez Wilhelma Ferdinanda Erichsona.
Opis Ciało długości od 1,5 do 2 mm, ubarwione brązowo-czarno, lśniące. Przedplecze słabo ku przodowi zwężone, nieco szersze niż długie, drobno punktowane, z wałeczkiem bocznym rozdzielonym tuż za rowkiem poprzecznym skośną bruzdką, przy czym obie części wałeczka stykają się ze sobą, a rowkiem poprzecznym wąskim, niezbyt głębokim i ulokowanym w przedniej jego części. Pokrywy gęściej od przedplecza punktowane, o szwie gładkim, pozbawione bruzdek grzbietowych. Na przedpiersiu 2 podłużne wyżłobienia. Golenie odnóży przednich rozszerzone i opatrzone drobnymi kolcami. Pygidium i propigidium punktowane silnie i gęsto.
Biologia i ekologia Współwystępuje z różnymi kornikowatymi pod zmurszałą korą sosny, świerka, jodły, a sporadycznie także drzew liściastych.
Rozprzestrzenienie Wykazany został z Albanii, Austrii, Białorusi, Belgii, Bośni i Hercegowiny, Bułgarii, Chorwacji, Czech, europejskiej Turcji, Finlandii, Francji, Grecji, Hiszpanii, byłej Jugosławii, Korsyki, Litwy, Liechtensteinu Łotwy, Macedonii Północnej, Niemiec, Polski, Rumunii, Rosji, w tym obwodu królewieckiego, Słowacji, Słowenii, Szwecji, Szwajcarii, Ukrainy, Węgier i Włoch. Ponadto znany z Kaukazu.
W Polsce występuje podgatunek P. s. saucius, od niżu po góry, jednak spotykany jest sporadycznie.
Systematyka Wyróżnia się 2 podgatunki tego chrząszcza:
Plegaderus (Plegaderus) saucius meridionalis J. Muller 1907 Plegaderus (Plegaderus) saucius saucius Erichson, 1834
Przypisy
Kategoria:Gnilikowate Kategoria:Chrząszcze Europy Kategoria:Chrząszcze Rosji Kategoria:Chrząszcze Turcji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1834 roku