thumb|240px|Grobowiec rodziny Chomiaków Władysław Chomiak (ur. 25 marca 1871 lub 1872 w Przemyślu, zm. 9 października 1945 w Sanoku) – polski budowniczy, radny miasta Sanoka.

Życiorys Władysław Chomiak urodził się 25 marca 1871Rok 1871 podano w inskrypcji nagrobnej.Tutaj wskazano, że przeżył 75 lat, co wskazywałoby na rok urodzenia 1871. lub 1872 w Przemyślu. Był synem Jana i Emilii z domu Pawłowicz.

Trudnił się zawodem murarza. Później został przedsiębiorcą budowlanym. Swój zakład prowadził przy ul. Juliusza Słowackiego 38. W tym miejscu wybudował własny dom drewniany, a następnie do 1924 wzniósł dom-kamienicę czynszową w stylu willa, która została nazwana Dom Julii (od imienia swojej najmłodszej córki Julii).

Wśród jego projektów i wykonań budowlanych były: Kościół św. Mikołaja Biskupa i św. Józefa w Grabownicy Starzeńskiej. Budynek wzniesiono w latach 1913–1926. Plany budynku wykonali Władysław Chomiak i sanocki inżynier Wilhelm Szomek. Kościół jest na liście obiektów zabytkowych. Dom Żołnierza Polskiego. Władysław Chomiak wykonał nieodpłatnie projekt architektoniczny budynku, wzniesionego w latach 1924–1928Edward Zając, Oświata i szkolnictwo. Życie kulturalne. Środowisko kulturalne, Pomiędzy wojnami światowymi 1918-1939, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 613.. Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Sanoku. Plan budynku wykonał i budową kierował Władysław ChomiakWojciech Sołtys, Stosunki społeczno-polityczne, Pomiędzy wojnami światowymi 1918–1939, w: Sanok. Dzieje miasta. Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 559.. Budowa została ukończona w 1931. Dom Robotniczy w Posadzie od 1926 (dokumentacja i budowa). Projekt nadbudowy kamienicy przy ul. Jana III Sobieskiego 12 (wówczas nr 8) z 1927.

Działał w Towarzystwie Rękodzielników i Przemysłowców „Rodzina” w Sanoku, w którym w 1906 został członkiem komisji rewizyjnej, w 1907 sekretarzem wydziału, a w 1911, 1912 wydziałowym. Pełnił funkcję zastępcy radnego od 1910. Sprawował także mandat radnego miejskiego w Sanoku w okresie II Rzeczypospolitej.

W 1912 działając w poczuciu własnego poszkodowania rzekomym oszczerstwem ze strony redaktora „Tygodnika Ludowego”, Stanisława Boczarskiego, najpierw wniósł pozew sądowy przeciw niemu, a następnie antycypując bezskuteczność tegoż, wycofał pozew i dokonał spoliczkowania Boczarskiego, uznając to za satysfakcjonujące dla siebie wobec odniesionej wcześniej obrazy, po czym poinformował o tym publicznie w oświadczeniu prasowym na łamach „Tygodnika Ziemi Sanockiej”.

Władysław Chomiak przed 1911 został wdowcem po Marii z domu Czerwińskiej. Ponownie ożenił się z Pauliną z domu Gościńską 28 stycznia 1911. Zmarł 9 października 1945 w Sanoku. Został pochowany w rodzinnym grobowcu na cmentarzu przy ul. Rymanowskiej w Sanoku. Wraz z nim zostali pochowani członkowie jego rodziny: żona Paulina (1889-1979), córka Kazimiera (1913-1995, nauczycielka geografii), Julia (1926-2003, farmaceutka), Karol, Bronisława i Zofia. Miał także dzieci: synów Antoniego Jana (1912-1913), Lucjana (ur. 1917), Tadeusza (ur. 1923), córkę Stanisławę (ur. 1920).

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Ludzie urodzeni w Przemyślu Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Centralnym w Sanoku Kategoria:Polscy budowniczowie Kategoria:Polscy murarze Kategoria:Przedsiębiorcy związani z Sanokiem Kategoria:Radni Sanoka (autonomia galicyjska) Kategoria:Radni Sanoka (II Rzeczpospolita) Kategoria:Urodzeni w 1871 Kategoria:Zmarli w 1945