Juliusz Mokry (ur. 4 października 1873 w Tarnowie, zm. 17 lipca 1942 w Krakowie) – polski inżynier górnictwa.
Życiorys Urodził się 4 października 1873 w Tarnowie, w rodzinie Stefana i Julii ze Stefańskich. Po ukończeniu gimnazjum w Jaśle wyjechał do Leoben, gdzie studiował w tamtejszej Akademii Górniczej. Po jej ukończeniu w 1899 przeprowadził się do Krakowa, gdzie studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego. Naukę kontynuował na Uniwersytecie Wiedeńskim, a następnie podjął na krótko pracę w kopalni węgla należącej do rodziny Larisch-Mönnichów w Karwinie, skąd wyjechał do Borysławia aby wykładać w szkole wiertniczej. W 1902 został pracownikiem urzędu górniczego, a od 1936 prezesem Wyższego Urzędu Górniczego we Lwowie. Był członkiem Towarzystwa Politechnicznego we Lwowie oraz prezesem Funduszu Popierania Wiertnictwa Naftowego.
W 1903 ożenił się z Anną z Rybaków (1881–1947).
Zmarł 17 lipca 1942 w Krakowie. Spoczywa na Cmentarzu Salwatorskim (sektor SC7, rząd 10, nr grobu 49).
mały|Grób Juliusza Mokrego na Cmentarzu Salwatorskim Ordery i odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (7 listopada 1925)M.P. z 1925 r. nr 262, poz. 1083 „za wydatne przyczynienie się do rozwoju górnictwa”. Złoty Krzyż Zasługi (10 lutego 1939) „za zasługi w służbie państwowej.
Przypisy
Bibliografia
Czasopismo Techniczne. R. 54, Nr. 15, 10 sierpnia 1936
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu Jagiellońskiego (okres zaborów) Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Wiedeńskiego Kategoria:Członkowie Polskiego Towarzystwa Politechnicznego we Lwowie Kategoria:Ludzie urodzeni w Tarnowie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Salwatorskim w Krakowie Kategoria:Polscy inżynierowie górniczy Kategoria:Urodzeni w 1873 Kategoria:Urzędnicy administracji górniczej II Rzeczypospolitej Kategoria:Zmarli w 1942