Pawieł Aleksiejewicz Sidorownin, ros. Павел Алексеевич Сидоровнин (ur. we wsi Krasnoje, zm. 31 marca 1935 w Rueil-Malmaison) – rosyjski, a następnie radziecki wojskowy (pułkownik), emigracyjny działacz kozacki.
Ukończył szkołę wojskową w Kijowie. Brał udział w I wojnie światowej. Służył w Uralskim Pułku Kozackim. W 1918 r. wstąpił do wojsk Białych. Dowodził Uralskim Pułkiem Konnym. W 1919 r. dostał się do niewoli bolszewickiej. Od jesieni 1919 r. w stopniu starszyny wojskowego pełnił obowiązki dowódcy Uralskiego Mieszanego Pułku Pieszego. W 1920 r. w stopniu pułkownika został dowódcą 1 Uralskiego Pułku Kozackiego 1 Armii Konnej pod dowództwem Siemiona Budionnego. W lipcu tego roku przeszedł na czele pułku na stronę Polaków. W 1921 r. wyjechał do Francji, gdzie pracował w fabryce. W II poł. lat 20. został jednym z głównych działaczy uralskiej stanicy kozackiej w Paryżu. Od 1931 r. był członkiem kierownictwa stanicy.
Linki zewnętrzne Biografia Pawła A. Sidorownina
Bibliografia Lew A. Mnuchin, Marie Avril, Российское зарубежье во Франции 1919-2000, 2008
Kategoria:Oficerowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Biali (wojna domowa w Rosji) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona bolszewicka) Kategoria:Rosyjscy emigranci w II Rzeczypospolitej Kategoria:Biali emigranci rosyjscy we Francji Kategoria:Kozacy uralscy Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Zmarli w 1935