Zamkowa (niem. Burgberg), 600 m n.p.m. – dwuwierzchołkowe wzniesienie w południowo-zachodniej Polsce, w Sudetach Środkowych, w Górach Sowich.

Położenie i opis Wzniesienie położone na Obszarze Chronionego Krajobrazu Gór Bardzkich i Sowich w północno-wschodniej części Gór Sowich, na północno-wschodniej krawędzi, około 2,5 km na południe od centrum miejscowości Jodłownik, po wschodniej stronie od Przełęczy Woliborskiej.

Dwuwierzchołkowe wzniesienie w kształcie małego grzbietu o zróżnicowanej rzeźbie i ukształtowaniu oraz stromych zboczach z mało wyrazistą częścią szczytową. Wznosi się na końcu bocznego, wąskiego, miejscami skalistego grzbietu, odchodzącego od Szerokiej w kierunku północno-wschodnim, który stromo opada do linii sudeckiego uskoku brzeżnego. Drugi szczyt wzniesienia o wysokości 580 m n.p.m. położony jest ok. 350 m. na północny wschód od szczytu głównego. Wzniesienie wyraźnie wydzielają wykształcone górskie doliny: od północnego zachodu dolina Zamkowego Potoku, a od południowego wschodu dolina Tartacznego Potoku. Od pobliskiego wyższego wzniesienia Zległe, położonego ok. 1100 m. po południowo-zachodniej stronie oddzielone jest małym płytkim siodłem. Wzniesienie zbudowane z prekambryjskich gnejsów i migmatytów. Zbocza wzniesienia pokrywa niewielka warstwa młodszych osadów z okresu zlodowaceń plejstoceńskich. Cała powierzchnia wzniesienia łącznie z partią szczytową porośnięta jest lasem bukowo-świerkowym regla dolnego z niewielką domieszką brzozy i jarzębiny. Grzbietem przez szczyt wzniesienia prowadzi droga leśna z Wiatraczyna na szczyt Szerokiej. U północno-zachodniego podnóża wzniesienia, położona jest miejscowość Wiatraczyn. Położenie wzniesienia, kształt oraz mało wyraźny szczyt czynią wzniesienie trudno rozpoznawalnym w terenie.

Ciekawostki Na niższym wierzchołku Zamkowej znajdują się pozostałości po dawnym zameczku lub strażnicy granicznej Hannigburg o owalnym zarysie, otoczonym fosą. Obiekt pochodzi prawdopodobnie z XIV wieku, stanowił zabezpieczenie rubieży Księstwa świdnicko – jaworskiego. Nie są znane dzieje budowli, można przypuszczać, że podobnie jak wiele innych gródków został zniszczony podczas wojen husyckich i od tamtej pory pozostał w ruinie. Do obecnych czasów zachowały się niewielkie pozostałości fundamentów okrągłej wieży z cysterną, kuta w skale piwnica i pozostałości suchej fosy. Nie zachowały się ślady innych przyzamkowych budowli. Całość obiektu zarośnięta jest drzewami. Ruiny zameczku do 1945 r. stanowiły pomnik dziedzictwa kulturowego. Pierwsze wzmianki w literaturze naukowej na temat obiektu obronnego znajdującego się na Zamkowej Górze pochodzą z końca XIX wieku. Północno-wschodnim zboczem góry przebiega granica administracyjna między powiatem dzierżoniowskim i ząbkowickim poniżej niższego szczytu granica skręca prostopadłe na północny zachód w stronę wzniesienia Czeszka. Zamek na wzniesieniu strzegł od śląskiej strony traktu komunikacyjnego, przecinającego główny grzbiet Gór Sowich na Przełęczy Woliborskiej, oddalonej około 1,5 km od zamku. Głównym grzbietem Gór Sowich przebiegała w średniowieczu granica między Śląskiem a Czechami.

Inne Wzniesienie w przeszłości nosiło nazwę: Burgberg. Ze wzniesienia roztacza się panorama Kotliny Dzierżoniowskiej na tle Masywu Ślęży. W wielu publikacjach wzniesienie ze względu na pozostałości obiektu obronnego znajdującego się na nim nazywane jest Zamkowa Góra.

Przypisy

Bibliografia Słownik geografii turystycznej Sudetów. Marek Staffa (redakcja). T. 11: Góry Sowie, Wzgórza Włodzickie. Wrocław: Wydawnictwo I-BiS, 1995, . Sudety Środkowe, Mapa turystyczna, Skala 1:40 000. Jelenia Góra: Wydawnictwo Turystyczne Plan, 2005. . Góry Sowie, Mapa turystyczna, Skala 1:35 000. Wydawnictwo Turystyczne, Plan, Jelenia Góra: 2011. . T. Śnieżek, Góry Sowie, Przewodnik, Oficyna wydawnicza „Rewasz”, Piastów, 2012,.

Kategoria:Szczyty Gór Sowich Kategoria:Grodziszcze (powiat ząbkowicki)