Ploubazlanec (bret. Plaeraneg) – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Bretania, w departamencie Côtes-d’Armor.
Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 3725 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 248 osób/km² (wśród 1269 gmin Bretanii Ploubazlanec plasowała się na 127. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na 664. miejscu).
Położona na północnym wybrzeżu Bretanii miejscowość sięgająca początkami średniowiecza (pierwsza wzmianka o parafii pochodzi z 1224 r.). Źródłem utrzymania miejscowych rybaków (zwłaszcza w XVIII–XIX w.) były głównie wyprawy na dalekie łowiska wokół Islandii, co opisał Pierre Loti w znanej powieści Rybak islandzki („Pêcheur d'Islande”, 1886), w której wspomniane jest i samo Ploubazlanec. W pierwszej połowie XX w. znane było jako ulubione miejsce letniskowo-wypoczynkowe francuskiej elity twórczej. Przebywali tam m.in.: małżonkowie Curie (Maria Skłodowska-Curie wraz z mężem) oraz Joliot-Curie (Irène Joliot-Curie z mężem), lekarz Louis Lapicque, fizyk Paul Langevin, wielu malarzy (np. L.-M. Faudacq, J.-G. Cornélius), historyk Charles Seignobos, pisarz J-H. Rosny (młodszy), polityk Marcel Cachin czy założyciel koncernu L’Oréal – Eugène Schueller i jego córka, miliarderka i filantropka Liliane BettencourtGrand Larousse encyclopédique. T. 8. Paris: Éditions Larousse, 1963, s. 570.Dictionnaire encyclopédique Quillet. Paris: Librairie A. Quillet, 1965, s. 4591..
Do historycznych ciekawostek turystycznych należy tzw. „Krzyż Wdów” (Croix des veuves), w 1714 r. wzniesiony z granitu na skalistym cyplu (60 m n.p.m.), w miejscu, gdzie żony rybaków oczekiwały ich powrotu z dalekich połowów i skąd przy dobrej pogodzie rybackie szkunery (goélettes) widoczne były z odległości 10 mil Mérimée – baza informacyjna obiektów dziedzictwa narodowego (Ministère de la Culture)..
Przypisy
Kategoria:Miejscowości w departamencie Côtes-d’Armor