Autoapologia Jezusa – wysuwane przez Jezusa Chrystusa argumenty za jego boskością, określane mianem klasycznej apologii chrześcijaństwa. W rozumieniu teologiczno-fundamentalnym autoapologia Jezusa jest najważniejszym źródłem wiarygodności chrześcijaństwa. Do argumentów apologijnych należą słowa i czyny Jezusa, a konkretnie: świadomość bardzo bliskiej łączności z Bogiem Ojcem i idąca za tym postawa Jezusa względem ludzi, charakteryzująca się szczerością, prawdomównością, pokorą i służebną miłością, ponadludzkie kwalifikacje etyczno-moralne Jezusa, ponadprzeciętne kwalifikacje intelektualne Jezusa, świadomość wypełniania starotestamentalnych proroctw mesjańskich, cuda Jezusa, zapowiadane przez Jezusa śmierć i zmartwychwstanie, działanie eklezjotwórcze Jezusa. Według apologii chrześcijańskiej autoapologia Jezusa wskazuje na Jego świadomość mesjańską i wyjątkowość, a co za tym idzie, decyzja uwierzenia w Jezusa jako Mesjasza ma racjonalne podstawy.
Bibliografia
Kategoria:Jezus Chrystus Kategoria:Teologia katolicka