Mistrzostwa Świata Konstruktorów, (oryg. World Manufacturers’ Championship) – coroczny cykl wyścigów samochodowych typu Grand Prix, organizowany przez AIACR w latach 1925–1927. Celem Mistrzostw było wyłonienie mistrza w kategorii konstruktorów, tj. konstruktora, który zdobył najmniej punktów w całym sezonie. Wyścigi składające się na Mistrzostwa Świata nazywane były Grandes Épreuves.
Punktacja W przeciwieństwie do wyścigów Formuły 1, mistrzostwo otrzymywał konstruktor z najmniejszą liczbą punktów; w przypadku, kiedy więcej konstruktorów miało tę samą liczbę punktów, zwyciężał konstruktor z największym pokonanym dystansem. Za pierwsze, drugie i trzecie miejsce przyznawano odpowiednio 1, 2 i 3 punkty. Konstruktorzy, których kierowcy ukończyli wyścig poza czołową trójką zdobywali 4 punkty. Jeśli żaden z kierowców konstruktora nie dojechał do mety, przyznawano mu pięć punktów, a gdy nie zgłoszono żadnego kierowcy do wyścigu, konstruktor zdobywał 6 punktów.
Dodatkowym wymaganiem klasyfikowania w mistrzostwach było uczestnictwo w przynajmniej dwóch wyścigach. Ponadto w sezonie 1925 każdy konstruktor musiał uczestniczyć w zawodach we własnym kraju oraz w Grand Prix Włoch. Również w 1925 roku odrzucano jeden z wyników.
Wyścigi Sezon 1 2 3 4 5 1925 500 BEL FRA ITA 1926 500 FRA SSN GBR ITA 1927 500 FRA ESP ITA GBR
Mistrzowie Sezon Mistrz PPZw.Pod. NOPkt. 1925 Alfa Romeo 0 2 2 1 7 1926 Bugatti 0 3 4 2 11 1927 Delage 0 4 4 3 10
Bibliografia
! Kategoria:Serie wyścigowe