Dytiscus circumflexus – gatunek dużego, wodnego chrząszcza z rodziny pływakowatych i podrodziny Dytiscinae. Preferuje głębsze zbiorniki wodne. Zasiedla krainę palearktyczną.
Taksonomia Gatunek ten został opisany w 1801 roku przez Johana Christiana Fabriciusa na podstawie okazu z marokańskiego Tangeru.
Morfologia Owad dorosły Duży chrząszcz, owalnie wydłużony i silnie błyszczący. Ciało osiąga długość od 26 lub 32 do 32 lub 36 mm. Głowa jednolicie ciemna. Obrzeżenie przedplecza żółte i stosunkowo wąskie, obecne po bokach oraz z przodu i z tyłu. Pokrywy jednolicie zielonkawoczarne bądź metalicznie zielone. Punktowanie na pokrywach samic gęściejsze, a u samców zredukowane. Wierzchołki wyrostków zabiodrza bardzo długie i spiczaste. Spód odwłoka głównie zielony. Wyrostki tylnych bioder spiczasto zakończone. Przednie stopy u samców wyposażone w przyssawki.
Larwa Głowa nieduża, stosunkowo szeroka, w obrysie trójkątnawa, o mocno łukowatej krawędzi nadustka na odcinku między kątami czołowymi. Na tergitach obecny podwójny, środkowy, ciemny pas, w środku którego leży wyraźny, żółtawy prążek szwowy. Biodra tylne 1,5 raza tak długie jak stopy. W tylnej części dolnego brzegu stóp brak jest włosów pływnych.
+ Wymiary larw (mm) długość ciała długość głowy maksymalna szer. głowy dł. przedostatniego segmentu odwłoka dł. ostatniego segmentu odwłoka długość przysadek odwł. I stadium: 30–35 3,5 3,15 1,9 3,5 2,4–2,45 II stadium: 35–40 5,5 5,0 3,0–3,5 5,0–5,5 3,4–3,5 III stadium: 50-60 7,5 7,0 5,0 8,7–8,8 5,0–5,5
Biologia i ekologia Zasiedla głównie głębsze, stałe zbiorniki wodne, jak stawy, duże glinianki i starorzecza. Ponadto spotykany w strefie przybrzeżnej rzek na odcinakach o słabym prądzie. Również w wodach słonawych. Larwy znajduje się od późnej wiosny do lata.
Rozprzestrzenienie Gatunek palearktyczny. W Europie wykazany został z Austrii, Balearów, Białorusi, Belgii, Bośni i Hercegowiny, Bułgarii, Chorwacji, Czech, Danii, Estonii, europejskiej Turcji, Finlandii, Francji, Grecji, Hiszpanii, Holandii, Irlandii, byłej Jugosławii, Korsyki, Krety, Litwy, Luksemburgu, Łotwy, Malty, Mołdawii, Niemiec, Norwegii, Polski, Portugalii, Rosji, w tym obwodu królewieckiego, Sardynii, Słowacji, Słowenii, Sycylii, Szwecji, Szwajcarii, Ukrainy, Węgier, Wielkiej Brytanii, Włoch i Wysp Normandzkich. Ponadto występuje w Afryce Północnej, południowej części zachodniej Syberii, na Zakaukaziu oraz w Azji Mniejszej i Środkowej. Z Afryki podawany z Maroka, Algierii, Libii, Tunezji i Egiptu, a z Azji z Kazachstanu, Cypru, Turcji, Libanu, Izraela, Syrii, Iranu i Syberii Zachodniej.
W Polsce rozmieszczony głównie na nizinach, ale znany też z Sudetów. Należy do najrzadziej spotykanych przedstawicieli rodzaju Dytiscus w tym kraju, przez co wykazywany jest tam rzadko i pojedynczo.
Przypisy
Kategoria:Pływakowate Kategoria:Chrząszcze Algierii Kategoria:Chrząszcze Azji Środkowej Kategoria:Chrząszcze Cypru Kategoria:Chrząszcze Egiptu Kategoria:Chrząszcze Europy Kategoria:Chrząszcze Iranu Kategoria:Chrząszcze Izraela Kategoria:Chrząszcze Libanu Kategoria:Chrząszcze Libii Kategoria:Chrząszcze Maroka Kategoria:Chrząszcze Syrii Kategoria:Chrząszcze Tunezji Kategoria:Chrząszcze Turcji Kategoria:Chrząszcze Zakaukazia Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1801 roku