Roman Węgrzyn (ur. 27 lipca 1928 we Lwowie) – polski śpiewak operowy i operetkowy, tenor.
Edukacja W czasie okupacji niemieckiej w 1943 roku rozpoczyna prywatnie naukę śpiewu u profesor Tamary Krówczyńskiej we Lwowie. Po wojnie przybywa w 1945 roku do Wrocławia gdzie kontynuuje w dalszym ciągu naukę w Średniej i Wyższej Szkole Muzycznej. Równocześnie studiuje na Politechnice Wrocławskiej i uzyskuje tytuł magistra inżyniera nauk technicznych. W 1951 roku przybywa do Krakowa, gdzie spotyka tenora Anatola Wrońskiego, ucznia słynnego włoskiego śpiewaka Giuseppe Anzelmiego. Kilkuletnia praca z profesorem owocuje wreszcie wymarzonym włoskim „belcantem”.
Operetka W latach 1953–1960 jest czołowym amantem w krakowskiej operetce debiutując w partii Księcia Sou Czonga w operetce „Kraina uśmiechu” Franza Lehára. Na scenie stworzył kilka znakomitych kreacji wokalnych: Książę Sou Czong w „Krainie uśmiechu” Kamil w „Wesołej wdówce” Mister X w „Księżniczce cyrkówce” Książę Urbino w „Nocy w Wenecji” Koltay w „Wiktorii i jej huzarze” Schubert w „Domku trzech dziewcząt” Eisenstein w „Zemście nietoperza” Juan Domingo w „Clivii” Edwin w „Księżniczce czardasza” W tym okresie łącznie śpiewał w ponad 800 spektaklach operetkowych.
Opera Kraków Od debiutu w partii Jontka w „Halce” 1960 roku, Roman Węgrzyn zaczyna wycofywać się z operetki w kierunku opery. W 1961 z powodzeniem wykonuje partię Alfreda w „Traviacie”, a od 1962 roku pracuje tylko w operze rezygnując z pracy w operetce. Na krakowskiej scenie operowej, na której pozostał do 1966 roku z ogromnym powodzeniem wykonywał partie: Jontka w „Halce” Alfreda w „Traviacie” Geralda w „Lakmé” Rinuccia w „Gianni Schicchi” Cavaradossiego w „Tosce” Starego Króla w „Hagith” Don Jose w „Carmen” Hermana w „Damie pikowej”.
Poznań W 1966 roku został zaangażowany przez Roberta Satanowskiego do Poznania i jako solista pozostał tam przez dwa sezony. W poznańskim okresie, śpiewał między innymi Wagnerowskiego „Tannhäusera”, który stał się jedną z najświetniejszych partii w jego dorobku scenicznym. Na scenie poznańskiej śpiewał Jontka, Siergieja w „Katarzynie Izmajłowej” Szostakowicza, Pinkertona, Cavaradossiego i Hermana w „Damie pikowej” Czajkowskiego. Poznańskie sukcesy w Tannhäuserze doprowadziły do występów w RFN w Bonn, Solingen i Karlsruhe w partii „Tannhäusera”. Tylko w 1968 w RFN Roman Węgrzyn wykonał prawie 40 spektakli „Tannhäusera”.
Warszawa W 1969 roku rozpoczyna się okres pracy artysty w Teatrze Wielkim w Warszawie. Zadebiutował interpretacją partii „Otella” w operze Verdiego. Za tę rolę zdobył entuzjastyczne recenzje. Swój repertuar rozszerzył o następujące opery: „Don Carlos” Giuseppe Verdiego „Bal maskowy” Giuseppe Verdiego „Diabły z Loudun” Krzysztofa Pendereckiego „Edyp” George Enescu „Wozzeck” Albana Berga „Holender tułacz” Richarda Wagnera „Turandot” Giacomo Pucciniego „Fidelio” Ludwiga van Beethovena „Aida” Giuseppe Verdiego „Czarna maska” Krzysztofa Pendereckiego „Salome” Richarda Straussa.
W sumie w repertuarze artysty znajdują się 43 partie operowe. W Teatrze Wielkim w Warszawie przez 25 sezonów wykonał ponad 600 przedstawień operowych.
Praca pedagogiczna Od 1978 roku artysta prowadzi również intensywną działalność pedagogiczną. Ponad 20 lat pracy w Akademii Muzycznej im.Fr. Chopina w Warszawie i ponad 12 lat w szkołach muzycznych II stopnia. Do jego wychowanków należą tenorzy Adam Zdunikowski i Tadeusz Szlenkier, barytony Ryszard Cieśla, Zenon Kowalski i Witold Żołądkiewicz oraz bas Jacek Janiszewski.
Współpraca artystyczna Współpracował z dyrygentami: Zygmunt Latoszewski, Jerzy Semkow, Jan Krenz, Bogusław Madey, Kazimierz Kord, Antoni Wicherek, i reżyserami: Aleksander Bardini, Kazimierz Dejmek, Maria Fołtyn, Lew Michajłow - główny reżyser Teatru Muzycznego im. Stanisławskiego i Niemirowicza-Danczenki w Moskwie, Laco Adamik i inni.
Ordery i odznaczenia Roman Węgrzyn otrzymał między innymi następujące ordery i odznaczenia: 1979 – Złoty Krzyż Zasługi, Medal 40-lecia Polski Ludowej Odznaka Zasłużony Działacz Kultury 1986 – Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, 2016 – Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.
Bibliografia Kto jest kim w Polsce 1989, Wydawnictwo Interpress, Warszawa 1989, str. 1424 Roman Węgrzyn w bazie e-teatr.pl Gdańsk. Benefis Romana Węgrzyna w Operze Bałtyckiej w bazie e-teatr.pl Portret artysty w wortalu teatralnym Dziennik Teatralny Wspomnienia artysty - jednego z pierwszych absolwentów Wydziału Mechanicznego Politechniki Wrocławskiej na portalu absolwentów Politechniki Wrocławskiej Biografia artysty na portalu operowym maestro.net.pl Utwory artysty w kolekcji Narodowego Instytutu Audiowizualnego ninateka.pl
Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 40-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni odznaką „Zasłużony Działacz Kultury” Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Polscy śpiewacy operowi Kategoria:Polscy tenorzy Kategoria:Urodzeni w 1928 Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie