Czesław Feliks Borczyk (ur. 15 maja 1910 w Sanoku, zm. 25 maja 2004 tamże) – polski harcmistrz.
Życiorys Czesław Feliks Borczyk urodził się 15 maja 1910 w Sanoku jako syn Antoniego i Marii z domu Wertz. Uczył się w Państwowym Gimnazjum Męskim im. Królowej Zofii w Sanoku, gdzie w 1928 roku ukończył IV klasęW roku szkolnym 1926/1927 został wymieniony jako nieuzdolniony w IV klasie. W roku szkolnym 1927/1928 ukończył IV klasę. . Uczęszczał na koncesjonowane kursy handlowe organizowane przez Kuratorium Okręgu Szkolnego Lwowskiego im. Artura Aschera w Sanoku (działały od 1928 do 1930 roku). W młodości był ministrantem w sanockim kościele Franciszkanów. Zaangażował się w harcerstwo, w 1921 roku wstąpił do zuchów (ówczesne „wilczki”), w 1923 roku złożył przyrzeczenie harcerskie w Związku Harcerstwa Polskiego. Pełnił funkcje zastępowego, drużynowego, komendanta męskiego hufca od 21 kwietnia 1929 do 20 stycznia 1931 rokuEdward Zając, Oświata i szkolnictwo. Życie kulturalne – Organizacje o charakterze gospodarczym, społecznym, kulturalnym i sportowym, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, s. 601., zastępcy komendanta od 1931 do 1939 roku. W 1935 roku był szefem sanockiej delegacji harcerskiej na jubileuszowy I Zlot w Spale. W okresie II Rzeczypospolitej pracował jako pomocnik notariusza oraz w sanockiej Fabryce Wagonów. Był członkiem sanockiego gniazda Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” (1939). Przed 1939 rokiem był urzędnikiem notarialnym.
Po wybuchu II wojny światowej 1939 w czasie trwającej okupacji niemieckiej 1939–1945 był organizatorem tzw. „trójek harcerskich”, wspierających jeńców wojennych i rodziny żołnierzy.
W okresie bezpośrednio po wojnie współorganizował ruch harcerski w Sanoku; jesienią 1945 roku Komenda Chorągwi w Rzeszowie mianowała go przybocznym sanockiego hufca (wówczas opiekunem sanockiego harcerstwa został Józef Pohorski, ponadto działali m.in. hufcowy Franciszek Moszoro oraz sekretarz i drużynowy Leszek Kril-Nartowski)Andrzej Brygidyn, W latach powojennych. Życie polityczne. Kształtowanie się lokalnych struktur polityczno-administracyjnych, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, s. 767.). W 1946 roku zaangażował się w próbę reaktywacji sanockiego gniazda Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”. W kolejnych latach działał na rzecz odbudowy ruchu harcerskiego na ziemi sanockiej i był wieloletnim wychowawcą harcerzy. Od 29 grudnia 1956 do 1964 roku był komendantem Hufca Ziemi SanockiejAndrzej Brygidyn, W latach powojennych. Życie polityczne. W przełomie październikowym, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, s. 792.. Stanowisko pełnił społecznie i z uwagi na zakaz funkcjonowania w formie wolontariatu ustąpił ze stanowiska (w 1964 roku jako jedyny komendant harcerski pracujący w taki sposób). Od 1964 roku był członkiem komendy hufca, od stycznia 1973 do 1999 roku był zastępcą komendanta hufca. W okresie PRL uzyskał tytuł Harcmistrza Polski Ludowej.
thumb|240px|Grobowiec rodziny Borczyków w Sanoku thumb|240px|Tabliczka przy platanie „Czesław” w Sanoku Zawodowo pracował w Kopalnictwie Nafty i Gazu. Był zaangażowany w działalność Sanockiej Spółdzielni Mieszkaniowej, której był współzałożycielem. Działał w samorządzie mieszkańców. Był wybierany radnym Miejskiej Rady Narodowej (MRN) w Sanoku w wyborach: 1978, 1988.
Z okazji 85 urodzin otrzymał list gratulacyjny od prezydenta RP Lecha Wałęsy. Był szwagrem gen. Bronisława Prugara-Ketlinga (którego żoną została jego siostra Maria Anna, ur. 1894) oraz mjr. Tadeusza Ochęduszki (którego żoną została jego siostra Janina Ludwika i który był świadkiem na ślubie Czesława Borczyka). Jego żoną była Maria z domu Michalik (1912-1982). Oboje zostali pochowani w grobowcu rodzinnym na cmentarzu przy ul. Jana Matejki w Sanoku.
Odznaczenia i wyróżnienia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1984) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (przed 1981) Złoty Krzyż „Za Zasługi dla ZHP” (przed 1981) Wpis do „Księgi zasłużonych dla województwa krośnieńskiego” (1981) Złota Odznaka 85-lecia Harcerstwa w Sanoku (1996) Tytuł Honorowy Komendant Hufca Ziemi Sanockiej (23 października 1999, za szczególne zasługi dla sanockiego środowiska harcerskiego) 2 października 2010 na terenie parku miejskiego im. Adama Mickiewicza w Sanoku zostały zasadzone cztery drzewa pamiątkowe poświęcone działaczom harcerstwa; wśród nich był platan „Czesław” poświęcony harcmistrzowi Borczykowi. Umieszczono na nim tabliczkę z inskrypcją: Platan „Czesław” w hołdzie hm. Czesławowi Borczykowi, wieloletniemu komendantowi sanockiego hufca. Hufiec ZHP Ziemi Sanockiej im ks. hm. Zdzisława Peszkowskiego. 100 lat harcerstwa polskiego. Sanok, 2 X 2010.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Członkowie Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” Kategoria:Harcerze związani z Sanokiem Kategoria:Harcmistrzowie Kategoria:Harcmistrzowie Polski Ludowej Kategoria:Komendanci hufców ZHP Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Za Zasługi dla ZHP Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Centralnym w Sanoku Kategoria:Pracownicy fabryki maszyn, wagonów i autobusów w Sanoku Kategoria:Radni Miejskiej Rady Narodowej w Sanoku Kategoria:Uczniowie Gimnazjum im. Królowej Zofii w Sanoku Kategoria:Urodzeni w 1910 Kategoria:Zmarli w 2004 Kategoria:Ludzie urodzeni w Sanoku