thumb|right|200px|Herb Dziuli – wizerunek współczesny thumb|Herb Dziuli z herbarza : Herby szlachty polskiej Zbigniewa Leszczyca Dziuli (Franchini) − polski herb szlachecki, herb własny z indygenatu, herb pochodzenia mediolańskiego.
Opis herbu Opis herbu z wykorzystaniem klasycznych zasad blazonowania:
W polu czerwonym trzy srebrne węże jeden pod drugimTadeusz Gajl, Herbarz polski od średniowiecza do XX wieku : ponad 4500 herbów szlacheckich 37 tysięcy nazwisk 55 tysięcy rodów. L&L, 2007, s. 89.
Klejnot – nieznany.
Labry czerwone, podbite srebrem.
Juliusz Ostrowski w Księdze herbowej rodów polskich, podaje inną kolorystykę tego herbu:
Wzmianki heraldyczne 15 kwietnia 1676 podczas sejmu koronacyjnego Jana III Sobieskiego, na wniosek hetmana Wiśniowieckiego za własne zasługi wojenne i wkład finansowy swoich przodków w zwycięstwo nad Szwedami w czasie Potopu, Stanisław Franchini Dziuli otrzymał indygenat i herbMarek Wagner, Słownik Biograficzny oficerów polskich drugiej połowy XVII wieku, tom I, Oświęcim 2013, str.81. Indygenat potwierdzono w 1681Anna Wajs, Materiały genealogiczne, nobilitacje, indygenaty w zbiorach Archiwum Głównego Akt Dawnych w Warszawie, Warszawa 2001, str.42.
Herbowni Jedna rodzina herbownych (herb własny): Dziuli
Przypisy
Bibliografia
Zbigniew Leszczyc, Herby szlachty polskiej, Poznań 1908. Linki zewnętrzne
Kategoria:Herby z indygenatu Kategoria:Herby własne